EΠΙΣΤΟΛΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΡΙΒΑ – ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Λάβαμε από εντός των τειχών σήμερα 14-2-2018

Είμαι υπόδικη κρατούμενη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού τους τελευταίους 5 μήνες. Έχω έναν γιό κρατούμενο στις αντρικές φυλακές Κορυδαλλού ο οποίος ήταν χρήστης. Επειδή ήταν τοξικοεξαρτημένος και λόγω της πίεσης  που υφίσταται μέσα στη φυλακή απειλεί ότι θα αυτοκτονήσει. Κάνω επισκεπτήρια με τον γιό μου κάθε Κυριακή τα οποία είναι πολύ σημαντικά για την ψυχολογία του.

Σήμερα 14/2 στις 6π.μ. μου γνωστοποίησαν απ΄την υπηρεσία ότι σε μισή ώρα πρέπει να είμαι έτοιμη γιατί θα μεταχθώ στις φυλακές Ελαιώνα της Θήβας. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορώ να κάνω επισκεπτήρια με τον γιό μου γεγονός που θα επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την ψυχολογική κατάστασή του. Επίσης το τελευταίο διάστημα έχω υποστεί και εγώ ιδιαίτερη πίεση λόγω γεγονότων στη φυλακή εκπορευόμενων απ΄την υπηρεσία. Αποτέλεσμα αυτής της πίεσης είναι η εκδήλωση προβλημάτων στην υγεία μου. Αποκορύφωμα αυτού του συνδυασμού ψυχολογικής πίεσης και σωματικών προβλημάτων ήταν ένα – μικρό ευτυχώς – εγκεφαλικό επεισόδιο που εκδήλωσα σήμερα αφού ενημερώθηκα για την μεταγωγή μου την οποία αρνήθηκα. Ο λόγος που αρνούμαι την μεταγωγή μου στη Θήβα είναι ο γιός μου τον οποίο δεν μπορώ να βλέπω και που με έχει πολύ μεγάλη ανάγκη. Μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο με πήγαν στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού και στην συνέχεια οι γιατροί εξέδωσαν παραπεμπτικό για την εισαγωγή μου σε εξωτερικό νοσοκομείο.

Θέλω να καταγγείλω τον απαράδεχτο τρόπο που αποφασίζονται και γίνονται μεταγωγές καθώς υπάρχει πλήρης αδιαφορία για τον κάθε κρατούμενο, τις ανάγκες και τα προβλήματά του. Αποτέλεσμα αυτής της μεταχείρισης και του άδικου που βιώνω είναι το πρόβλημα υγείας που μου δημιουργήθηκε μέσα στη φυλακή.  Είμαι 54 χρονών, δεν είχα κανένα πρόβλημα υγείας πριν μπω στη φυλακή, όμως μέσα σε 5 μόλις μήνες η υγεία μου υπέστη ήδη ζημιά.

Είναι απαράδεχτο να μας αντιμετωπίζουν ως αντικείμενα που τα πετάν απ΄την μία φυλακή στην άλλη χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους καμιά ανάγκη μας. Εξάλλου στη Θήβα λόγω της έλλειψης γιατρών και της μη δυνατότητας άμεσης μεταφοράς ασθενών κρατούμενων σε νοσοκομείο, ο κίνδυνος για όσους είναι άρρωστοι είναι μεγάλος. Αν εξαναγκαστώ να μεταφερθώ στη Θήβα είναι μεγάλη πιθανότητα να μην επιβιώσω ούτε εγώ – ούτε ο γιός μου. Γι αυτό θα είναι υπεύθυνοι η υπηρεσία και το υπουργείο δικαιοσύνης.

Αναστασία Γρίβα – κρατούμενη στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.    

 

Posted in ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ | Leave a comment

Νεαρός Παλαιστίνιος αφηγείται τι του συνέβη μέσα στις ισραηλινές φυλακές

 

https://athens.indymedia.org/post/1583838/

 

από @

11/02/2018 11:39 μμ.

 

10 Φλεβάρη 2018

 

 

Όνομα: M.S.A.S. Ηλικία: 16 Ημερομηνία: 21 Οκτωβρίου 2017 Τοποθεσία: Tuqu, Δυτική Όχθη Κατηγορία: Ρίψη πετρών

Το αγόρι απήχθη από το κρεβάτι του στις 2:30 το βράδυ, τον έψαξαν από πάνω μέχρι κάτω και του έκαναν ανάκριση χωρίς να του επιτρέψουν να δει δικηγόρο.

Στις 21 Οκτωβρίου του 2017, ένα 16χρονο αγόρι από το Tuqu απήχθη από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής με την κατηγορία ότι πέταγε πέτρες.

Στο κείμενο που ακολουθεί αφηγείται τι συνέβη από τη στιγμή της σύλληψής του μέχρι την απελευθέρωση του και τη βίαιη μεταχείρισή του από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής:

Διάβαζα μέχρι αργά το βράδυ, όταν άκουσα φασαρία έξω από το σπίτι. Ήταν γύρω στις 2:30 πμ. Τότε άκουσα ένα δυνατό χτύπημα στη μπροστινή πόρτα. Ο πατέρας μου απάντησε και τέσσερις ισραηλινοί στρατιώτες εισέβαλλαν στο σπίτι μας ενώ καμιά δεκαριά ακόμη το περιτριγύριζαν. Μαζί με τους στρατιώτες μπήκε και ο θείος μου.

Ένας στρατιώτης ζήτησε την ταυτότητα του πατέρα μου και το πιστοποιητικό  όπου καταγράφονταν τα παιδιά του. Όταν διάβασε το όνομά μου ο διοικητής είπε στον πατέρα μου ότι ήθελε να με πάρουν μόνο για 15 λεπτά για να μου κάνουν μερικές ερωτήσεις κι ότι θα με επέστρεφαν. Ο διοικητής δεν είπε τι ήθελε να με ρωτήσει και δεν έδωσε στους γονείς μου κανένα έγγραφο.
Φόρεσα μερικά ρούχα, αποχαιρέτισα τους γονείς μου και οι στρατιώτες με πήραν έξω όπου μου πέρασαν μεταλλικές χειροπέδες από μπροστά. Δεν με πόνεσαν.
Μετά από 50 μέτρα με πήγαν σε ένα τζιπ που περίμενε και εκεί μου έδεσαν τα μάτια. Στην αρχή, με έβαλαν να καθίσω σε μια θέση αλλά μετά μου είπαν να κάτσω στο μεταλλικό πάτωμα. Μόλις μπήκα στο τζιπ ένας στρατιώτης με χαστούκισε στο πρόσωπο, αλλά όχι τόσο δυνατά. Το τζιπ με πήγε μέχρι την κοντινότερη στρατιωτική βάση.
Όταν φτάσαμε στη βάση με πήγαν σε ένα δωμάτιο όπου κάθισα σε μια καρέκλα μέχρι τις 8:00 πμ. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Τότε με πήγαν στο αστυνομικό τμήμα στον εποικισμό του Etzion για ανάκριση.

Μέσα στο Ισραηλινό αστυνομικό τμήμα
Μόλις έφτασα στο αστυνομικό τμήμα ένας στρατιώτης μού συστήθηκε και είπε ότι ήταν ο Διοικητής Περιοχής. Ανέφερε ένα όνομα και είπε ότι αυτό το άτομο είχε ομολογήσει εναντίον μου ισχυριζόμενο ότι είχαμε πετάξει μαζί πέτρες σε τέσσερις περιπτώσεις. Αρνήθηκα την κατηγορία και με πήγαν στην αίθουσα ανακρίσεων. Ο Διοικητής της Περιοχής δεν μου ανέφερε αν είχα κάποιο δικαίωμα.

Ο ανακριτής φορούσε αστυνομική στολή και είχε κάμερα και μαγνητόφωνο στο δωμάτιο. Μου έβγαλε το μαντήλι από τα μάτια και τις χειροπέδες και με ρώτησε αν χρειαζόμουν οτιδήποτε. Με ρώτησε αν πετούσα πέτρες στους στρατιώτες και είπα όχι. Συνέχισε να με ρωτάει ξανά και ξανά και εξακολούθησα να αρνούμαι την κατηγορία.
Στα μισά της ανάκρισης φώναξε έναν δικηγόρο και μου επέτρεψε να μιλήσω μαζί του. Ο δικηγόρος μού είπε να μην ομολογήσω. Ο ανακριτής είπε ότι έχω δικαίωμα να πω ό,τι θέλω. Μου είπε επίσης ότι έπρεπε να του πω ό,τι είχα κάνει γιατί έτσι κι αλλιώς τα ήξερε όλα. Δεν μου είπε ότι είχα δικαίωμα να μη μιλήσω.
Ο ανακριτής της αστυνομίας με ρωτούσε για περίπου τρεις ώρες. Μετά από λίγη ώρα κουράστηκα και ήθελα να ξεμπερδεύω με αυτό οπότε ομολόγησα ότι πέταξα μια πέτρα από απόσταση 500 μέτρων. Ήμουν πολύ κουρασμένος και ένιωσα ότι δεν πρόκειται να με άφηνε μέχρι να ομολογούσα.

Ομολογία κατόπιν πιέσεως
Αφού ομολόγησα, ο ανακριτής εκτύπωσε ένα έγγραφο στα εβραϊκά και μου ζήτησε να το υπογράψω. Αρνήθηκα να το κάνω και του ζήτησα να μου δώσει ένα μεταφρασμένο στα αραβικά, το οποίο και έκανε. Το υπέγραψα, με ρώτησε αν είχα τίποτα να προσθέσω και απάντησα όχι.
Μετά με πήγαν σε άλλο δωμάτιο όπου με τράβηξαν φωτογραφίες και μου πήραν αποτυπώματα. Μετά με πήγαν σε άλλον ανακριτή.
Ο δεύτερος ανακριτής δεν με ενημέρωσε για οποιοδήποτε δικαίωμα είχα και μου έδειξε μερικές φωτογραφίες. Ήθελε να ομολογήσω εναντίον των αγοριών στις φωτογραφίες. Του απάντησα ότι δεν τους ξέρω. Με προειδοποίησε ότι αν έλεγα ψέμματα θα με έστελνε σε τρίτο ανακριτή. Μου έδειξε άλμπουμ με πολλές φωτογραφίες και μετά με πήγε σε τρίτο ανακριτή.
Ο τρίτος ανακριτής δεν με ενημέρωσε για τα δικαιώματά μου και ήθελε να του δώσω τα ονόματα των αγοριών στις φωτογραφίες. Του απάντησα ότι δεν ξέρω κανέναν. Μετά ήθελε να του πω ποιος έχει όπλα στο χωριό.
Ύστερα, μου έδειξε μια δορυφορική εικόνα του χωριού, έδειξε σπίτια στον χάρτη και ήθελε να του πω ποιος έμενε σε αυτά τα σπίτια και ποιος είχε όπλα. Μετά ισχυρίστηκε ότι είχα σχεδιάσει να μαχαιρώσω έναν στρατιώτη και ήθελε να ξέρει τι σκεφτόμουν την στιγμή που κρατούσα μαχαίρι πάνω μου. Του είπα ότι ποτέ δεν είχα μαχαίρι πάνω μου κι ότι ποτέ δεν σκόπευα να μαχαιρώσω κανέναν. Του είπα ότι αυτή ήταν η απόλυτα ειλικρινής απάντησή μου.
Μετά, μου έδειξε ακόμα περισσότερες φωτογραφίες και μου είπε ότι αν πραγματικά ήθελα να βοηθήσω τον εαυτό μου να πάει σπίτι έπρεπε να του δώσω ονόματα. Του απάντησα ότι δεν είχα κανένα όνομα να δώσω. Σε αυτό το σημείο νευρίασε, κοπάνησε το τραπέζι, έβαλε το χέρι στο πιστόλι του και μου είπε ότι η μόνη επιλογή που του απέμενε ήταν να με πυροβολήσει στο κεφάλι. Με χαστούκισε στο πρόσωπο και έβρισε. Τότε φώναξε έναν στρατιώτη και του είπε να με βγάλει έξω.
Οι τρεις ανακρίσεις κράτησαν περίπου έξι ώρες συνολικά και όλη αυτή την ώρα ήμουν χωρίς φαγητό και νερό.

Ψάξιμο από πάνω μέχρι κάτω
Μετά την τελευταία ανάκριση με έψαξαν από πάνω μέχρι κάτω και μου ζήτησαν να σκύψω και να ξανασηκωθώ γυμνός. Έπειτα με πήγαν σε ένα δωμάτιο στο οποίο έμεινα για 30 λεπτά. Εκείνη τη στιγμή ζήτησα να φάω κάτι και μου έφεραν λίγο φαγητό. Μετά από 30 λεπτά ήμουν δεμένος με χειροπέδες και με πήγαν με ένα όχημα στην φυλακή Όφερ.

Κατά την άφιξη στη  φυλακή Όφερ μού έψαξαν τα ρούχα και μου έδωσαν να φορέσω στολή φυλακής. Μετά, με πήγαν στην Πτέρυγα 13.

Μετά από τρεις μέρες με πήγαν στο στρατιωτικό δικαστήριο της Όφερ. Ο δικηγόρος μου ήταν εκεί και η ακρόαση αναβλήθηκε. Στη  δεύτερη ακρόαση ο δικηγόρος μου μου είπε ότι θα έβγαινα αν πλήρωνα  2.000 σεκέλ πρόστιμο. Αν δεν πλήρωνα το πρόστιμο, θα έπρεπε να μείνω τέσσερις μήνες στη φυλακή. Οι γονείς μου πλήρωσαν το πρόστιμο και βγήκα την 1η Νοεμβρίου του 2017.

Ο δικηγόρος μου μου είπε ότι οι αρχές θα παρακολουθούσαν τις δραστηριότητές μου για έξι μήνες και ότι μπορεί να έρχονταν να με συλλάβουν πάλι. Όταν έφευγα από τη φυλακή, ένας στρατιώτης με έβρισε και είπε ότι ήμουν «πουτάνας γιος» κι ότι δεν ήθελε να με ξαναδεί μπροστά του. Με έσπρωξε και με χτύπησε στο θώρακα, στα πόδια και στην πλάτη.

Ήταν δύσκολη εμπειρία και ακόμα ζω με τον φόβο επειδή η εξάμηνη αναστολή υπό επιτήρηση ισχύει ακόμα. Όποτε ακούω ήχους τα βράδια φοβάμαι ότι στρατιώτες μπορεί να βρίσκονται στη γειτονιά και να έρθουν να με συλλάβουν.

militarycourtwatch.org (απόδοση Μαρίνα Λάντα)

https://omniatv.com/853440676

 

Posted in Παλαιστίνη | Leave a comment

197 υπερασπιστές τής μάνας γής δολοφονήθηκαν τό 2017

 

https://athens.indymedia.org/post/1583857/

από wolfcity

13/02/2018 1:05 πμ.

 

Η εξόντωση ανθρώπων που υπερασπίζονται τη γη ή το περιβάλλον τους συνεχίστηκε αμείωτη το 2017, με νέες έρευνες που δείχνουν ότι σχεδόν τέσσερα άτομα την εβδομάδα σκοτώνονται παγκοσμίως σε αγώνες κατά των ορυχείων, των φυτειών, τής λαθροθηρίας και των κατασκευαστικών έργων όπως τά υδροηλεκτρικά φράγματα. Φωτο-Ονδούρα:ή Τζούλια Φρανσίσκο Μαρτίνεζ, χήρα του αυτοχθόνου ακτιβιστή Francisco Martinez Marquez που σκοτώθηκε τον Ιανουάριο του 2015 μετά από μήνες απειλών για θάνατο εξαιτίας τής αντίστασής του σέ ένα φράγμα. Οι δολοφόνοι του δεν έχουν προσαχθεί στη δικαιοσύνη.

 

Ο φόρος αίματος των 197 ατόμων το 2017 – ο οποίος έχει αυξηθεί τέσσερις φορές από τότε που καταρτίστηκε για πρώτη φορά το 2002 – υπογραμμίζει τη βία στα σύνορα μιας παγκόσμιας οικονομίας που καθοδηγείται από την επέκταση τήν βιομηχανοποίηση και την κατανάλωση.

“Η κατάσταση παραμένει κρίσιμη. Μέχρις ότου οι κοινότητες συμπεριληφθούν πραγματικά στις αποφάσεις σχετικά με τη χρήση της γης και των φυσικών πόρων τους, όσοι διαμαρτύρονται θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν παρενόχληση, φυλάκιση και απειλή φόνου “, δήλωσε ο Ben Leather, για το Global Witness.Οι περισσότερες από τις δολοφονίες σημειώθηκαν σε απομακρυσμένες δασικές περιοχές αναπτυσσόμενων χωρών, ιδίως στη Λατινική Αμερική.
Οι εξορυκτικές βιομηχανίες ήταν ένας από τους πιο θανατηφόρους οδηγούς της βίας, σύμφωνα με τα στοιχεία.
Οι συγκρούσεις εναντίον τών εξορύξεων αντιστοιχούσαν σε 36 δολοφονίες, αρκετές από τις οποίες συνδέονται με την ανερχόμενη παγκόσμια ζήτηση για δομικά υλικά.
Στην Ινδία, δολοφονήθηκαν τρία μέλη της οικογένειας Yadav: Niranjan, Uday και Vimlesh τον περασμένο Μάιο, καθώς προσπάθησαν να αποτρέψουν την εξόρυξη άμμου από ένα ποτάμι από το χωριό τους Jatpura.
Στην Τουρκία, ένας ζευγάρι συνταξιούχων μελισσοκόμων,ό Αλί και Αισίν Μπουγιουκουντούτσου, πυροβολήθηκαν στο σπίτι τους αφού κέρδισαν μια νομική μάχη για να κλείσουν ένα λατομείο μαρμάρου που παρείχε μπλοκ για πολυτελή ξενοδοχεία και δημοτικά μνημεία.Καταγγέλεται ότι τό λατομείο είναι καί συμφερόντων τής οικογένειας Ερντογάν.Ο δολοφόνος ένας φύλακας τού λατομείου ομολόγησε στό τέλος ότι εκτέλεσε πληρωμένο συμβόλαιο θανάτου γιά λογαρισμό των ιδιοκτητών τού λατομείου.

Η δίψα για τα ορυκτά ήταν επίσης υπεύθυνη για την μετατροπή των Άνδεων σε “ζώνη πολέμου” με αντιπαραθέσεις μεταξύ των ιθαγενών ομάδων και των ιδιοκτητών του ορυχείου χαλκού Las Bambas στο Περού και του ορυχείου El Cerrejon στην Κολομβία.
Η αγροτική βιομηχανία ήταν πάλι ο μεγαλύτερος μοχλός βίας, καθώς η ζήτηση τών σούπερ μάρκετ για τη σόγια, το φοινικέλαιο, το ζαχαροκάλαμο και το βόειο κρέας παρείχε οικονομικό κίνητρο για φυτείες και αγροκτήματα να πιέζουν γιά μεγαλύτερες εκτάσεις σε αυτόχθονα καί κονοτικά εδάφη .

Με πολλές από τις εντάσεις νά επικεντρώνονται στο Αμαζόνιο, η Βραζιλία – με 46 δολοφονίες – ήταν και πάλι η πιο θανατηφόρα χώρα για τους υπερασπιστές γής. Σχετικά με το μέγεθος ωστόσο, μικρότεροι γείτονες του Αμαζονίου ήταν πιο επικίνδυνοι.
Η Κολομβία υπέστη 32 θανάτους, κυρίως λόγω των συγκρούσεων ξηράς και των δολοφονιών μετά την ειρηνευτική συμφωνία του 2015, η οποία άφησε κενό ισχύος σε περιοχές που λειτουργούσαν προηγουμένως οι αντάρτες του Farc . Μεταξύ των σημαντικότερων θυμάτων ήταν η Efigenia Vasquez, ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός δημοσιογράφος από την κοινότητα Kokonuko που πυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας «για την απελευθέρωση της μητέρας γης».

Το Περού ήταν μάρτυρας μια από τις χειρότερες σφαγές του χρόνου όταν τον Σεπτέμβριο έξι αγρότες σκοτώθηκαν από μια εγκληματική συμμορία που ήθελαν να αποκτήσουν φτηνά τη γη τους και να την πουλήσουν με μεγάλο κέρδος στις επιχειρήσεις φοινικέλαιου.
Οι συμμορίες και οι κυβερνήσεις ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την αιματοχυσία στη δεύτερη και στην τέταρτη χώρα του καταλόγου: το Μεξικό με 15 φόνους (αύξηση πάνω από πενταπλάσια σε σχέση με το προηγούμενο έτος) και τις Φιλιππίνες, οι οποίες – με 41 θανάτους – είναι ή πιό δολοφονική χώρα για τους υπερασπιστές στην Ασία.

Μια ευρύτερη καταστολή από τον πρόεδρο της χώρας, τον Rodrigo Duterte, ήταν ακόμα ένας βασικός παράγοντας. Όταν οι στρατιώτες του δολοφόνησαν οκτώ μέλη τής φυλής Lumad στη λίμνη Sebu στις 3 Δεκεμβρίου,η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι πέθαναν σε μια πυρκαγιά πού μπήκε από αντάρτες, αλλά συναγωνιστές τους συνέχισαν να επιμένουν ότι σκοτώθηκαν επειδή αντιταχθηκαν σε ένα ανθρακωρυχείο και καί μιά φυτεία καφέ στην προγονική γη τους.
Στην Αφρική, η μεγαλύτερη απειλή προήλθε από τους λαθροθήρες και το παράνομο εμπόριο άγριων ζώων, ιδίως στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όπου τέσσερις δασοφύλακες και ένας αχθοφόρος δέχτηκαν επιδρομές και σκοτώθηκαν τον Ιούλιο Όμως, το θύμα με το υψηλότερο προφίλ του περασμένου έτους στη σύγκρουση λαθροθηρίας ήταν ο Wayne Lotter, ένας επιφανής προστάτης τών ελεφάντων καί τής άγριας φύσης που δολοφονήθηκε στην Τανζανία μετά από απειλές θανάτου.

Πολλές ακόμα δολοφονίες δεν αναφέρονται. Οι υπερασπιστές βασανίζονται, τιμωρούνται, απειλούνται ή παρενοχλούνται. Σε πρόσφατο παράδειγμα, η ακτιβίστρια δάσους τού Εκουαδόρ Patricia Gualinga ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι οι επιτιθέμενοι είχαν ρίξει πέτρες στα παράθυρά της και εκτόξευσαν απειλές για τη ζωή της.
Οι δολοφόνοι συχνά προσλαμβάνονται από επιχειρηματίες ή πολιτικούς και συνήθως μένουν ατιμώρητοι. Οι υπερασπιστές, πού προέρχονται από φτωχές ή αυτόχθονες κοινότητες, ποινικοποιούνται από αστυνομικούς ή εταιρικούς φρουρούς ασφαλείας. Όταν σκοτώνονται, οι οικογένειές τους έχουν ελάχιστη προσφυγή στη δικαιοσύνη ή στην έκθεση των μέσων ενημέρωσης.

Πρίν λίγες μέρες Βιετναμέζος ακτιβιστής φυλακίστηκε για 14 χρόνια ! για διαμαρτυρία ενάντια στη ρύπανση χαλυβουργείου όταν διέρευσε κυάνιο και φαινόλη κατά τη διάρκεια μιας τεχνικής δοκιμής τον Απρίλιο του 2016, σκοτώνοντας τεράστιες ποσότητες ψαριών και άλλων θαλάσσιων ζώων κατά μήκος τών ακτών άνω των 200 χιλιομέτρων
Μετά από δίκη του Λαϊκού Δικαστηρίου στην επαρχία Nghe An, η οποία διήρκεσε μισή μέρα την περασμένη Τρίτη, ο Hoang Duc Binh καταδικάστηκε για κατάχρηση των δημοκρατικών ελευθεριών για παραβίαση τών συμφερόντων του κράτους καί τής αντίστασης κατά αξιωματούχων,κι όλα αυτά επειδή δήλωσε σέ ζωντανή εκπομπή ότι οί αλλιείς χτυπήθηκαν από τήν αστυνομία.
Η περιβαλλοντική καταστροφή προκάλεσε  σπάνιες για το Βιετνάμ αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις προκαλώντας τήν δημιουργία ενός οικολογικού κινήματος πού εξελίσσεται ραγδαία.

Οι ομάδες της κοινωνίας των πολιτών και οι διεθνείς οργανισμοί κινητοποιούνται όλο και περισσότερο πίσω από τα περιβαλλοντικά δικαιώματα. Τον περασμένο μήνα, 116 οργανώσεις στις Φιλιππίνες υπέβαλαν μια αναφορά που δηλώνει: “Δεν είναι έγκλημα ή υπεράσπιση του περιβάλλοντος”.

Όλοι αυτοί που δολοφονήθηκαν το 2017 

Hernan Bedoya Colombia | Hugo Rabelo Leite Brazil | Marcelito “Tito” Paez Philippines | Bobot Lagase Philippines | To Diamante Philippines | Samuel Angkoy Philippines | Pato Celardo Philippines | Artemio Danyan Philippines | Victor Danyan Jr Philippines | Mateng Bantel Philippines | Lando Moreno Philippines | Felipe Perez Gamboa Nicaragua | Eleuterio Moises Philippines | Mario Castano Bravo Colombia | Rafael Nahuel Argentina | Mario Jacanamijoy Colombia | Hector Noe Carcamo Castellanos Honduras | Leodan Mancias Honduras | Elvia Azucena Vargas Colombia | Htay Aung Myanmar | Felipe Ramirez Mexico | Jose Jair Cortes Colombia | Silvino Zapata Honduras | Joao Ferreira dos Santos (Joao do Ouro) Brazil | Oscar Ferney Tenorio Colombia | Efigenia Vazquez Astudillo Colombia | Constable Mushtaq Pakistan | Jhony Caceres Gonzalez Peru | Jose Alfredo Rodriguez Honduras | Flavio Gabriel Pacifico dos Santos (Binho) Brazil | Ruben Arzaga Philippines Environmental crusaders risk their lives to save Philippine paradise | Jorge Matias da Silva Brazil | Eraldo Moreira Luz Brazil | Celedonia Zalazar Point Nicaragua | Tito Jose Gonzalez Bendles Nicaragua | Engracio de los Reyes Philippines | Feliciano Cordova Abad Peru Six farmers shot dead over land rights battle in Peru | Orlando Burillo Mendoza Peru Six farmers shot dead over land rights battle in Peru | Alcides Cordova Lopez Peru Six farmers shot dead over land rights battle in Peru | Jose Edil Cordova Lopez Peru Six farmers shot dead over land rights battle in Peru | Jorge Calderon Campos Peru Six farmers shot dead over land rights battle in Peru | Lomer Gerodias Philippines | Christian Mbone Nakulire Democratic Republic of the Congo | Roger “Titing” Timboco Philippines | Edilson Pereira dos Santos Brazil Three more rangers killed in a deadly month around the world for wildlife defenders | Gabriel Ramos Olivera Mexico Three more rangers killed in a deadly month around the world for wildlife defenders | Manuel Ramirez Mosquera Colombia | Wayne Lotter Tanzania Leading elephant conservationist shot dead in Tanzania | Charles Paluku Syaira Democratic Republic of the Congo Three wildlife rangers killed in attack by violent militia in DRC | Pacifique Musubao Fikirini Democratic Republic of the Congo Three wildlife rangers killed in attack by violent militia in DRC | Jonas Paluku Malyani Democratic Republic of the Congo Three wildlife rangers killed in attack by violent militia in DRC | Pablo Andres Jimenez Mexico | Fernando Asprilla Colombia | Santiago Maldonado Argentina Argentina activist missing after indigenous people evicted from Benetton land | Manoel Indio Arruda Brazil | Maria da Lurdes Fernandes Silva Brazil | Boy Canete Philippines | Ezequiel Rangel Romano Colombia | Dudunyabo Machongani Celestin Democratic Republic of the Congo | Patrick Kisembo N’singa Democratic Republic of the Congo Five park rangers killed in DRC in tragic weekend for wildlife defenders | Leopold Gukiya Ngbekusa Democratic Republic of the Congo The day we witnessed wildlife rangers being gunned down in Congo | Hector William Mina Colombia | Lokana Tingiti Democratic Republic of the Congo Five park rangers killed in DRC in tragic weekend for wildlife defenders | Antopo Selemani Democratic Republic of the Congo Five park rangers killed in DRC in tragic weekend for wildlife defenders | Sudi Koko Democratic Republic of the Congo The day we witnessed wildlife rangers being gunned down in Congo | Hussen Antonio Laitone Mozambique | Carolina Arado Philippines | Raimundo Mota de Souza Junior Brazil | Sharath Madivala India | Rosenilton de Almeida Brazil | Ande Latuan Philippines | Ademir de Souza Pereira Brazil | Manoel Quintino da Silva Kaxarari Brazil | Bernardo Cuero Bravo Colombia | Valdenir Juventino Izidoro (Lobo) Brazil | Lito Casalla Philippines | Carlos Maaz Coc Guatemala | Bruno Henrique Pereira Gomes Brazil | Ronaldo Pereira de Souza Brazil | Regivaldo Pereira da Silva Brazil | Hercules Santos de Oliveira Brazil | Antonio Pereira Milhomem Brazil | Ozeir Rodrigues da Silva Brazil | Weclebson Pereira Milhomem Brazil | Nelson Souza Milhomem Brazil | Weldson Pereira da Silva Brazil | Jane Julia de Oliveira Brazil | Vimlesh Yadav India | Rodrigo Guadalupe Huet Gomez Mexico | Uday Yadav India | Niranjan Yadav India | Agustin Vazquez Torres Mexico | Miguel Angel Vazquez Torres Mexico | Paulo Sergio Bento Oliveira Brazil | Mario Andres Calle Correa Colombia | Freddy Menare Venezuela | Aysin Ulvi Buyuknohutcu Turkey | Ali Ulvi Buyuknohutcu Turkey | Daniel Felipe Castro Basto Colombia | Jorge Arbey Chantre Achipiz Colombia | Etevaldo Soares Costa Brazil | Katia Martins Brazil | Tims Nalola Butinda Democratic Republic of the Congo | Federico “Pande” Plaza Philippines | Friday Pyne Liberia | Silvino Nunes Gouveia Brazil | Edson Alves Antunes Brazil | Izaul Brito dos Santos Brazil | Francisco Chaves da Silva Brazil | Gerson Acosta Salazar Colombia | Ezequias Santos de Oliveira Brazil | Samuel Antonio da Cunha Brazil | Aldo Aparecido Carlini Brazil | Sebastiao Ferreira de Souza Brazil | Valmir Rangeu do Nascimento Brazil | Fabio Rodrigues dos Santos Brazil | Raimundo Silva (Umbico) Brazil | Gerome Bolimola Afokao Democratic Republic of the Congo Two wildlife rangers killed by poachers in Democratic Republic of the Congo | Joel Meriko Ari Democratic Republic of the Congo | Bernardo Calan Ripdos Philippines | Francisco Jimenez Alejandre Mexico | Jose Carlos Jimenez Crisostomo Mexico | Santiago Luna Crisanto Mexico | Luis Gustavo Hernandez Cohenete Mexico | Danilo Ruiz Nadal Philippines | Arman Almonicar Philippines | Arlyn Almonicar Philippines | Lalita India | Cora Molave Lina Philippines | Pehelwan Singh India | Pedro Pandagay Philippines | Javier Oteca Pilcue Colombia | Waldomiro Costa Pereira Brazil | Jailal Rathia India | Benjamin Juarez Jose Mexico | Xukuru-Kariri Damiao Lima da Silva (Dao) Brazil | Renato Souza Benevides (Baixinho) Brazil | Orestes Rodrigues de Castro Brazil | Dharmendra Vala India | Sonia Vicente Cacau Gaviao Brazil | Roba Duba Kenya | Jose Caneta Gaviao Brazil | Duba Issa Kenya | Leonila Tapdasan Pesadilla Philippines | Ramon Dagaas Pesadilla Philippines | Ruth Alicia Lopez Guisao Colombia | Lung Jarm Phe Myanmar | Eder Cuetia Conda Colombia | Gilbert Bancat Philippines | Daulat Ram Lader India | Willerme Agorde Philippines | Falver Ceron Gomez Colombia | Jose de los Santos Sevilla Honduras | Edweno ‘Edwin’ Catog Philippines | Elivelton Castelo Nascimento Brazil | Mia Manuelita Mascarinas-Green Philippines British man on mission for justice after wife gunned down in Philippines | Luis Manuel Medina Dominican Republic | Leo Martinez Dominican Republic | Rodrick Ngulube Zambia Wildlife ranger killed in Zambia leaves behind seven children | Orlando Eslana Philippines | Alejandro Laya-Og Philippines | Edilberto Cantillo Meza Colombia | Renato Anglao Philippines | Juan Ontiveros Ramos Mexico | Roberto Santos Araujo Brazil | Ceara Brazil | Porfirio Jaramillo Colombia Colombia death toll rises as gangs fill vacuum left by Farc rebels | Yoryanis Isabel Bernal Varela Colombia | Wencislao Pacquiao Philippines | Camilo Frank Lopez Nicaragua | Gustavo Alberto Suarez Osorio Colombia | David Iglesias Diez Spain | Xavier Ribes Villas Spain | Alexander Ceballos Philippines | Veronico “Nico” Delamante Philippines | Hernan Enrique Agamez Florez Colombia | Mafizul Khan India | Alamgeer Sheikh India | Sebastian Alonso Guatemala | Joe Javier Rodallega Colombia | Emilsen Manyoma Colombia | Laura Leonor Vasquez Pineda Guatemala | Isidro Baldenegro Lopez Mexico Second winner of environmental prize killed months after Berta Caceres death | Edmiro Leon Alzate Londono Colombia | Jose Yeimer Cartagena Colombia | Mario Contaoi Philippines | Marciano Martinez Cruz Mexico | Rafael Hernandez Cisneros Mexico | Aldemar Parra Garcia Colombia | Olmedo Pito Garcia Colombia | Datu Venie Diamante Philippines..

Global Witness

 

 

Posted in ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΑLF - ELF | Leave a comment

Πίσω κρατικά και παρακρατικά σκυλιά. Αλληλεγγύη στον Νίκο Μαζιώτη

 

https://athens.indymedia.org/post/1583897/

 

από Αναρχικοί για την Επαναστατική Προοπτική

13/02/2018 11:05 μμ.

 

Είναι φανερό πως η αστική τάξη και το κράτος δεν έχουν καμία πρόθεση να ανεχτούν αμετανόητους αγωνιστές που δεν σκύβουν το κεφάλι. Εάν νομίζουν ότι οι σύντροφοι είναι μόνοι τους, κάνουν τραγικό λάθος.

 

Πίσω κρατικά και παρακρατικά σκυλιά. Αλληλεγγύη στον Νίκο Μαζιώτη.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2017, λίγες μέρες μετά την ψήφιση του αντικοινωνικού και καθαρά ταξικού προϋπολογισμού, το κράτος και τα σκυλιά του έδειξαν για ακόμα μια φορά το πρόσωπό τους, χτυπώντας και μαχαιρώνοντας έναν αναρχικό απεργό πείνας σε περίοδο ανάρρωσης, ο οποίος μέχρι πριν λίγες μέρες μεταφέρονταν με καροτσάκι, με μια θρασύδειλη δολοφονική επίθεση των δέκα εναντίων ενός.

Φυσικά κάτι τέτοιο μας εξοργίζει αλλά δεν μας εκπλήσσει, αφού το κλίμα για την απομόνωσή του συντρόφου Ν.Μαζιώτη χτιζόταν σταδιακά το τελευταίο διάστημα, με σημείο αναφοράς τα γεγονότα στο εφετείο του επαναστατικού αγώνα. Ένα κλίμα που αναμφίβολα συνέβαλε στην αυτοπεποίθηση των θρασύδειλων που έκαναν την επίθεση.

Μέσα σε όλα αυτά είχαμε και ανακοινώσεις που επιχείρησαν να βαφτίσουν ως ρουφιανιά την ανοικτή ενημέρωση του κινήματος για την δολοφονική επίθεση σε σύντροφο! Πρόκειται για γελοιότητα που θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε μόνο με σαρκασμό, αν δεν αφορούσε ένα τόσο σοβαρό θέμα. Συνεπώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, καθώς αυτή η γελοία συκοφαντία όχι μόνο λειτουργεί αθωωτικά για τους θρασύδειλους τραμπούκους παρουσιάζοντάς τους ως θύματα της επίθεσης που έκαναν, αλλά και αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα για μια ενδεχόμενη νέα επίθεση.

Για εμάς τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα. Η ευθύνη για ενδεχόμενη επανάληψη παρόμοιας επίθεσης, δεν επιβαρύνει μόνο το αρμόδιο κυβερνητικό υπουργείο και την υπηρεσία της φυλακής, αλλά και όλους τους πολιτικούς κρατούμενους. Κυρίως επιβαρύνει ακόμα περισσότερο όσους αντιμετώπισαν σιωπηλά τις καταγγελίες για απομόνωση αλλά και την καταγγελία της επίθεσης. Επιβαρύνει όλους αυτούς που αφήνουν να κυκλοφορεί εδώ και μήνες αναπάντητο το “ανεπιθύμητος σε όλες της πτέρυγες”. Μια φράση που ειπώθηκε μπροστά στο κράτος και που για να κρυφτεί από το κίνημα και την δημόσια σφαίρα στρατεύτηκαν ολόκληρα μέσα αντιπληροφόρησης, κατεβάζοντας μέχρι και ηχητικά αρχεία.

Είναι φανερό πως η αστική τάξη και το κράτος δεν έχουν καμία πρόθεση να ανεχτούν αμετανόητους αγωνιστές που δεν σκύβουν το κεφάλι. Εάν νομίζουν ότι οι σύντροφοι είναι μόνοι τους, κάνουν τραγικό λάθος.

Αλληλεγγύη στους αμετανόητους αναρχικούς συντρόφους Νίκο και Πόλα, μέλη του Επαναστατικού Αγώνα.

Πόλεμο στο κράτος, τον ιμπεριαλισμό, την αστική τάξη, την κυβέρνηση και τα σκυλιά τους, εντός και εκτός των τειχών.

Μόνη λύση η επανάσταση


ΥΓ1: Σε πρόσφατο κείμενο της ταξικής αντεπίθεσης, γίνεται συνεχή αναφορά σε μαφίες εντός των τειχών, πράγμα για το οποίο έχουν αναμφίβολα δίκιο. Αυτό που διαφεύγει από το κείμενο είναι πως δεν αποτελεί καθημερνό φαινόμενο το “τσάκισμα” πολιτικών κρατούμενων από τέτοιες μαφίες, πράγμα που αποδεικνύει την τεράστια συμβολή στην υλοποίηση της επίθεσης που διασφάλισε το κλίμα απομόνωσης του Νίκου Μαζιώτη.

Εξάλλου ο άλλος σύντροφος που υπερασπίζονται στο κείμενο δεν έκανε αναφορά σε τραμπούκους και μαφιόζους, αλλά σε θύματα ρουφιανιάς. Θύματα της “αδυναμίας” του Μαζιώτη να υιοθετήσει τους άτυπους νόμους της φυλακής, νόμους που με πρωτόγνωρο τρόπο και για πρώτη φορά στην ιστορία, είδαμε αναρχικούς να υπερασπίζονται αυτούσιους και μάλιστα δημόσια. Μια θέση όχι “υψηλού” πολιτικού βάθους και “ευαισθησίας” αλλά σίγουρα μια θέση “σταθμό της διαδρομής του αναρχικού κινήματος των τελευταίων εικοσιπέντε ετών”. Μια θέση που νομιμοποιεί τέτοιες πρακτικές ανοίγοντας τον δρόμο για την επανάληψη τους στο μέλλον.

ΥΓ2: Όσοι μιλούν μόνο για το μένος του κράτους, της υπηρεσίας και της μαφίας απέναντι σε έναν πολιτικό κρατούμενο παραλείποντας κάθε αναφορά στην απομόνωσή του, οφείλουν να εξηγήσουν γιατί δεν δέχονται και οι υπόλοιποι πολιτικοί κρατούμενοι ανάλογη επίθεση. Μήπως δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του “προς τσάκισμα” πολιτικού αντιπάλου ή απλά δεν βρίσκονται σε καθεστώς απομόνωσης από άλλους συντρόφους;

ΥΓ3: Όσοι από την άλλη αντιμάχονται όχι μόνο την φυσική βία, αλλά και εκείνη που κρύβεται στα λόγια, καλά θα κάνουν να καταγγείλουν πρωτοκλασάτη κυβερνητική φυλλάδα, που έκανε με διαφορά ημερών, αφενός πρωτοφανή χυδαία επίθεση στην απεργία πείνας των συντρόφων Νίκο και Πόλα, αφετέρου “Promotion” στο βιβλίο του συγκατηγορούμενού τους.

ΥΓ4: Η ιστορία πέρα από τα λόγια, που και που θυμάται και την σιωπή.

Αναρχικοί για την Επαναστατική Προοπτική.

 

Posted in Νίκος Μαζιώτης | Leave a comment

Ακόμα ένα ένταλμα έκδοσης από την Τουρκία.

 

https://athens.indymedia.org/post/1583894/

 

από ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

13/02/2018 7:36 μμ.

 

Ακόμα ένα ένταλμα έκδοσης από την Τουρκία.

Η  HAZAL SECER, 21 ετών, ενημερώθηκε στις φυλακές Ελαιώνα ότι υπάρχει ένταλμα έκδοσής της απ’ την Τουρκία. Τουλάχιστον δύο εβδομάδες πριν ενημερωθεί η ίδια για  το ένταλμα αυτό,  είχε δημοσιευθεί, ότι ζητείται από την Ελλάδα η έκδοσή της, σε τουρκικές εφημερίδες, παπαγάλους του καθεστώτος, (όπως  HÜRRİYET). Αποτελεί φαινόμενο του καθεστώτος της Τουρκίας. Αρκετοί άνθρωποι πληροφορούνται από τις εφημερίδες για το πεπρωμένο τους.

Η Hazal έχει προφυλακισθεί για δράσεις συμπαράστασης για τον BERKIN ELVAN. Στα 17 της χρόνια φυλακίσθηκε και για τη δημόσια δράση της στη νεολαία τη είχαν συλλάβει πολλές φορές.  

Δεν ορίσθηκε η ημερομηνία έκδοσής της, αλλά μέσα σε ενάμιση περίπου μήνα θα εκδικασθεί η υπόθεσή της.

 

Posted in ΤΟΥΡΚΟΙ - ΚΟΥΡΔΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ | Leave a comment

ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ-ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΛΕΜΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΩΝ

 

https://athens.indymedia.org/post/1583892/

 

από Κρατούμενοι /ες απο Κορυδαλλό

13/02/2018 6:47 μμ.

 

Για αυτό το επισκεπτήριο μας πρέπει να γίνεται με όρους αξιοπρέπειας και οχι σε συνθήκες αποθήκευσης ανθρώπων.

 

Προς εισαγγελείς φυλακών κ. Σαββαιδη και κ. Σπηλιωτη

Διευθυντή φυλακών κ.Χ.Γιαννακοπουλο

Αρχιφυλακες κ. Β.Λαμπράκη και Γ.Νικολόπουλο 

Κοινοποίηση προς υπουργείο δικαιοσύνης κ.Π.Δουλαμη.

 

Γνωρίζουμε πως ως κρατούμενοι που οι γυναίκες μας είναι στην φυλακή ή έχουμε συγγενικά πρόσωπα  (μάνα, αδελφή, κόρη)  στις γυναικείες φυλακές,  δικαιούμαστε μια φορά την εβδομάδα ένα ελεύθερο επισκεπτήριο.

Για εμάς είναι πολύ σημαντικό αυτό το επισκεπτήριο καθώς μοιραζόμαστε έστω κάποιες λίγες στιγμές ανθρωπιάς με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. 

Όμως ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιείτε, τελικά  ακυρώνει στην ουσία το δικαίωμα του επισκεπτηριου.

Το επισκεπτήριο διαρκεί μόλις μια ώρα  (συχνά και λιγότερο), ο χώρος στον οποίο βρισκόμαστε δεν έχει καν καρέκλες και τραπέζια  (μόνο 2 πάγκους), οι συνθήκες είναι ασφυκτικές καθώς βρισκόμαστε 40 άτομα σε ένα χώρο που μετα βιας χωράει 20 ανθρώπους. 

Για αυτό το επισκεπτήριο μας πρέπει να γίνεται με όρους αξιοπρέπειας και οχι σε συνθήκες αποθήκευσης ανθρώπων. 

 

Συγκεκριμένα ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

  1. Να αυξηθεί η διάρκεια του επισκεπτηριου απο 1 ώρα σε 2 ώρες. Πολλοί απο εμάς δεν έχουμε άλλα επισκεπτήρια και το επισκεπτήριο με τις γυναίκες  ( συζύγους ή συγγενείς )  μας είναι η μοναδική επικοινωνία. 
  2. Να εφοδιαστεί ο χώρος του επισκεπτηριου με καρέκλες και τραπέζια ώστε να υπάρχουν ανθρώπινες συνθήκες επικοινωνίας. 
  3. Να υπάρξει στο μέλλον καταλληλότερος χώρος επισκεπτηριου με τις γυναίκες  (συζύγους ή συγγενείς)  που είναι κρατούμενες,  όπως για παράδειγμα ο κήπος των φυλακών που μένει αναξιοποίητος  (όπως συνέβαινε παλαιότερα) 

Μέχρι να ικανοποιηθούν τα 2 τελευταία αιτήματα μας, απαιτούμε την άμεση επίλυση του πρώτου αιτήματος σε σχέση με την αύξηση του χρόνου επισκεπτηριου απο 1 ωρα σε 2 ώρες. 

Υ.Γ. Αυτό ισχύει ήδη σε μια περίπτωση κρατούμενων  (και ορθώς ισχύει)  , αλλά θεωρούμε ανεπίτρεπτο να υπάρχουν κρατούμενοι 2 ταχυτήτων. 

Υ.Γ 2 Την διαμαρτυρία και την διεκδίκηση μας για την πραγματοποίηση κανονικών επισεπτηριων στηρίζει και η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ γυναικείων-ανδρικών ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ καθώς η στέρηση δικαιωμάτων σε κάποιους κρατούμενους  είναι επίθεση σε όλους τους κρατούμενους. 

 

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Το παρόν κείμενο  έχει υπογραφεί  από τους 40 άντρες και γυναίκες κρατούμενους/ες που πραγματοποιούν επισκεπτήρια  μεταξύ τους και έχει αποσταλεί στο υπουργείο δικαιοσύνης από την προηγούμενη βδομάδα. Απάντηση δεν έχουμε πάρει ακόμα

 

 

Posted in ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ | Leave a comment

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ Ε.Α (ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ)

 

https://athens.indymedia.org/post/1583891/

 

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

13/02/2018 5:55 μμ.

 

 

13 Φλεβάρη 2018

 

Η ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα (αναφέρομαι στο υστερόγραφο) είναι μεν θλιβερή πλην όμως είναι και αποκαλυπτική. Όπως θα έκανε κάποιος που επιδιώκει το μονοπώλιο σε μια κινητοποίηση, την ίδια ακριβώς τακτική ακολουθούν και τα άτομα της επιτροπής στις γυναικείες που θέλουν να έχουν το μονοπώλιο σε ό, τι γίνεται στη φυλακή.

Με τέτοια προδιάθεση είναι λογικό οτιδήποτε αμφισβητεί αυτό το μονοπώλιο να ανάγεται σε ‘‘προβοκάτσια’’ και άτομα που δεν είναι στην ‘‘αυλή’’ τους  είναι με τον ‘’εχθρό’’. Και όλη αυτή η πρεμούρα για μια συνάντηση με τον ΣΥΡΙΖΑ(sic).Δεν έχει περάσει απαρατήρητο το πώς ‘’καίγεται’’ η επιτροπή αγώνα να δίνει συνεχή ραντεβού με τον ΣΥΡΙΖΑ και να συζητά.

 

Ήμουν μία από τις 3 κρατούμενες που η υπηρεσία φώναξε να παραβρεθώ στην συνάντηση την Παρασκευή 9/2 με τον Δουλάμη και τον Κουλούρη και αρνήθηκα να πάω. Δεν γνωρίζω αν ήταν

πρωτοβουλία μόνο από την αρχιφύλακα. Όμως ρωτούσα πως προέκυψε να καλούμαι εγώ σε μια τέτοια συνάντηση. Γνωρίζω πως όταν μαθεύτηκε στην φυλακή η πρώτη συνάντηση με το υπουργείο αρκετές κρατούμενες εκφράζανε ερωτήματα – και δυσαρέσκεια – για το ποιες και με ποιον τρόπο τις εκπροσωπούν. Δεν ήμουν ανάμεσα σε αυτές που εξέφραζαν τέτοια ερωτήματα ή ζητούσαν οι ίδιες να παρευρίσκονται στις συζητήσεις. Δεν επεδίωξα να πάω και διαφωνώ τόσο με την διαδικασία και κυρίως και με το ‘’πνεύμα συνεργασίας’’ που διαμορφώνεται στις επαφές με τους εκπροσώπους του υπουργείου. Εξάλλου, πέραν της πολιτικής μου φύσης, (αλλεργία) που έχω σε συναναστροφές με κυβερνητικούς παράγοντες κάθε πολιτικής απόχρωσης, λόγω των θέσεών μου γι’ αυτή την κυβέρνηση, τον ρόλο της και τους στόχους της τόσο ευρύτερα κοινωνικά όσο και ειδικά για τις αλλαγές που επιφυλάσσει ο νέος σωφρονιστικός κώδικας στις φυλακές ίσως η συζήτηση να μην ήταν τόσο ομαλή. Επίσης δεν είμαι απ’ αυτές που πιστεύουν πως αντλούν πολιτική ισχύ μέσα από συναντήσεις με ανθρώπους  της εξουσίας. Το αντίθετο θα έλεγα. Αυτοί/ ές που θέλουν να είναι οι αποκλειστικοί επίσημοι συνομιλητές με το υπουργείο είναι μάλλον αυτοί που θεωρούν ότι με ένα τέτοιο ρόλο τους προσδίδεται κάποιου είδους …πολιτική αναβάθμιση εντός των φυλακών. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς το ύφος και το περιεχόμενο αυτής της ανακοίνωσης που έβγαλαν. Ότι με την παρουσία μου σε μια τέτοια συνομιλία μπορεί να επαπειλείται να διαταραχθεί το ‘‘φιλικό’’ κλίμα και η ομαλότητα το γνωρίζουν τόσο οι εκ της επιτροπής όσο και οι εκ της κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξάλλου έχει εκφράσει  με διάφορους απεχθείς τρόπους την ‘‘ιδιαίτερη’’ πολιτική στάση του απέναντί μου. Από την στιγμή που δεν με υποχρεώνουν οι ίδιες οι κρατούμενες να συμμετέχω σε τέτοιες συναντήσεις, υποχρέωση που κατ’ εμέ θα προέκυπτε μέσα από μια Συνέλευση από την οποία θα οριζόταν πρώτα το ακριβές περιεχόμενο μιας τέτοιας συνομιλίας, οι ακριβείς στόχοι της και στην συνέχεια τα πρόσωπα που θα διεκπεραίωναν την συνάντηση, καμία διάθεση δεν είχα ποτέ ούτε έχω να συμμετέχω σε ραντεβού με τον ΣΥΡΙΖΑ και με έναν εκ των δημιουργών του νέου σωφρονιστικού κώδικα. Την ίδια εξάλλου στάση είχα και το 2010 στις φυλακές Ελαιώνα της Θήβας όταν και εκεί είχα καλεστεί να συζητήσω με εκπρόσωπο του τότε υπουργού δικαιοσύνης Καστανίδη αιτήματα της φυλακής. Την παραπάνω θέση μου εξέφρασα και στους 2 εκπροσώπους του υπουργείου και αποχώρησα.
Οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί της επιτροπής περί ‘‘προβοκάτσιας’’ δεν αφορα το γεγονός ότι καλέστηκαν άλλα άτομα να παραβρεθούν στην συνάντηση εκτός από αυτά που είναι της αρεσκείας της. Δεν θα έβγαινε καμία ανακοίνωση αν  δεν ήμουν εγώ μία από αυτές που καλέστηκαν για να πάω. Και δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που υπονομεύομαι τόσο εγώ όσο και οι επιλογές δράσης μου εντός της φυλακής. Στην ουσία καμία πολιτική κίνηση που έχω επιχειρήσει εντός φυλακής δεν έχει γίνει χωρίς να βρει σφοδρή αντίδραση από άτομα που ηγούνται της επιτροπής στις γυναικείες και που θέλουν να μονοπωλούν κάθε κίνηση στην φυλακή. Όσο για το πόσο ‘‘κοντά’’ είμαι στην υπηρεσία και πόσο με έχει ‘‘ευνοήσει’’ αυτό φάνηκε σε όλο το διάστημα που είμαι στη φυλακή. Ενδεικτικά αναφέρω την κατασταλτική επιχείρηση στην κινητοποίηση για τον θάνατο της Σταθοπούλου, την ιδιαίτερη μεταχείριση στον Νίκο Μαζιώτη που βρισκόταν για 5 μήνες στην απομόνωση και που χρειάστηκε να κάνουμε μακρά απεργία πείνας για να βγει απ’ αυτή, τον τρόπο που η απεργία αντιμετωπίστηκε από την υπηρεσία με κορυφαίες πολεμικές πράξεις τις 2 βίαιες μεταφορές μας στο νοσοκομείο με εισαγγελική εντολή και το γεγονός ότι είμαι ο μόνος λόγος  – των τελευταίων τουλάχιστον χρόνων που βρίσκομαι στην φυλακή –  για τον οποίο μπήκε μέσα στη φυλακή η εξωτερική φρουρά. Ευνοϊκή αντιμετώπιση από την υπηρεσία στις γυναικείες άλλες μπορεί να απολαμβάνουν, όχι όμως εγώ. Η πιο ουσιαστική ‘‘προβοκάτσια’’ όμως για τα εν λόγω άτομα ήταν η Συνέλευση που έγινε στην φυλακή την ίδια ώρα που διεξαγόταν η συνάντηση με τους εκπροσώπους του υπουργείου η οποία θεωρήθηκε ότι υπονομεύει την μονοπωλιακή σχέση συγκεκριμένων ατόμων τόσο με το ζήτημα του νέου σωφρονιστικού κώδικα όσο και με τα λοιπά ζητήματα που αφορούν τη φυλακή για τις σχέσεις σε αυτήν.

Εν τέλει προβοκάτσια είναι η ίδια ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα που στιγματίζει ως ‘’προσκείμενο ‘’ στην υπηρεσία όποιον κινείται εκτός του ελέγχου της. Την γειτνίαση με την εξουσία φαίνεται ποιος την επιδιώκει και την διεκδικεί. Φαίνεται επίσης και ποιος θέλει το μονοπώλιο σε αυτή την γειτνίαση.
Όσο για το κεφαλαιώδες ζήτημα της στρατιωτικοποίησης και του εκφασισμού των φυλακών που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ εν είδει εκσυγχρονισμού τους και ενώ αυτός προωθείται παράλληλα με μια ευρύτερη  κοινωνική ισοπέδωση μέσω των πολιτικών διάσωσης του συστήματος από την κρίση, ο δρόμος για να ανακοπεί αυτή η λαίλαπα που επέρχεται μέσα από το νέο σωφρονιστικό κώδικα προϋποθέτει ένα πραγματικό ξεσηκωμό στις φυλακές που θα απειλήσει ουσιαστικά τα σχέδια της κυβέρνησηs.

 

       Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

  • ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΔΩ:

https://athens.indymedia.org/post/1583832/

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ για την συνάντηση της ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ Κορυδαλλού με το υπουργείο

από Επιτροπή Αγώνα γυναικείων -ανδρικών φυλακών > Κορυδαλλού (Α.Β.Γ.Δ.Ε και Α θέση υπογείου παραρτήματος

11/02/2018 9:45 μμ.

 

Το λεμέ λοιπόν σε όλους τους τόνους και προς όλους.. Η προβοκάτσια της αρχιφυλακου Κωνσταντίνας Κατή και οι σκοπιμότητες που υπηρετεί δεν θα περάσουν.. ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

 

Την Παρασκευή 9/2 πραγματοποιήθηκε συνάντηση της επιτροπής αγώνα γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού με τον εκπρόσωπο του υπουργείου δικαιοσύνης Π.Δουλαμη (γενικός διευθυντής συντονισμού σωφρονιστικών καταστημάτων) και τον καθηγητή εγκληματολογίας Ν.Κουλούρη ο οποίος είναι ένας εκ των τριών συντακτών του προσχέδιου του νέου σωφρονιστικού κώδικα.

Η συνάντηση έγινε εντός της προθεσμίας που είχε τεθεί από την τελευταία συνάντηση μας αφού επισκέφθηκαν πρώτα την επιτροπή αγώνα αντρικών φυλακών.

Καθώς είχαμε ενημερωθεί από τους συγκρατούμενους μας για την διεξαγωγή της κουβέντας σε πρώτη φάση στις αντρικές φυλακές και ο ίδιος ο Δουλαμης επιβεβαίωσε για τις πρώτες δεσμεύσεις του υπουργείου ως προς τα αιτήματα μας, περάσαμε σε αναλυτική συζήτηση όσον αφορά τον σωματικό έλεγχο, το εισαγγελικό βέτο, τις τηλεφωνικές επικοινωνίες των κρατουμένων, την χρήση του περιορισμού με βραχιόλακι, την αφαίρεση ευεργετικών μεροκάματων κατά την κρίση του εισαγγελέα.

Συγκεκριμένα ως προς το άρθρο 11 υπήρξε δέσμευση ότι η κράτηση φυλακισμένου σε αστυνομικό τμήμα για λόγους ασφαλείας ή ύστερα από σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα του κρατούμενου του τον καθιστά ανεπιθύμητο στην φυλακή, χωρίς καμία εξαίρεση δεν θα ξεπερνά τις 3 ημέρες.

Επίσης σημαντικό ήταν το ξεκαθάρισμα ως προς τον περιορισμό της αναστολής των κρατουμένων με βραχιόλακι.

Έγινε ξεκάθαρο ότι σε καμία περίπτωση δεν θα ανεχτούμε το βραχιόλακι να μας περιορίσει ήδη υπάρχουσες ελευθερίες, και σε αυτό υπήρξε δέσμευση ότι η χρήση του θα γίνεται σε προστάδια,  σε περιπτώσεις δηλαδή που ο κρατούμενος δεν πληροί προϋποθέσεις όπως π.χ. σε αιτήματα διακοπής ποινής και όχι στις αναστολές των κρατουμένων.

Η συνάντηση λόγω περιορισμένου χρόνου άφησε ανοιχτά ακόμα πολλά θέματα τα οποία θα τεθούν στην επόμενη συνάντηση.

Χρονικός προσδιορισμός ως προς την ψήφιση του νέου σωφρονιστικού κώδικα δεν υπάρχει.

Αυτό που υπάρχει όμως είναι ο αγώνας μας που δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε μέχρι την ΝΙΚΗ.

Υ. Γ Δεν πέρασε απαρατήρητη στην συνάντηση που είχαμε ως ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ η μεθόδευση της αρχιφυλάκου των φυλακών Κωνσταντίνας Κατή να δημιουργήσει ένα κλίμα σύγχυσης και να προβοκάρει τον αγώνα μας.

Έτσι ενώ οι εκπρόσωποι του υπουργείου ήρθαν στις φυλακές μετά την κρούση που είχε κάνει η Επιτροπή Αγώνα εντός της προθεσμίας που είχε δοθεί από εμάς διαπιστώσαμε ότι η αρχιφύλακας Κωνσταντίνα Κατή είχε καλέσει και κάποιες άλλες κρατούμενες με βάση δικά της (άγνωστα σε εμάς… μέχρι στιγμής) κριτήρια οι οποίες δεν είχαν καμία σχέση με την επιτροπή που είχε προκαλέσει αυτήν την συνάντηση. Μάλιστα κατ’ εντολή της (κάτι που η ίδια αρνήθηκε προσχηματικά) αρχικά εμποδίστηκαν κρατούμενες – μέλη της επιτροπής να περάσουν στον χώρο της συνάντησης με τους εκπροσώπους του υπουργείου.

Είναι πολλά τα ερωτήματα που προκύπτουν από την μεθόδευση της αρχιφυλακου καθώς γνωρίζουμε ότι σκοπός της από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντα της (πριν δυο μήνες) είναι να σαμποτάρει την κινητοποίηση μας, να δημιουργήσει ίντριγκες και έριδες αναμεσά μας και να ευνοήσει συγκεκριμένα άτομα τα οποία θεωρεί πιο “κοντά” της.

Το λεμέ λοιπόν σε όλους τους τόνους και προς όλους..

Η προβοκάτσια της αρχιφυλακου Κωνσταντίνας Κατή και οι σκοπιμότητες που υπηρετεί δεν θα περάσουν..

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Επιτροπή Αγώνα Γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού

 

Posted in Πόλα Ρούπα, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ | Leave a comment

ΤΡΙΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΟ ΝΦΚ “ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ”

 

https://athens.indymedia.org/post/1583876/

 

από @..

13/02/2018 1:20 μμ.

http://www.tokeli.gr/2018/02/normal-0-false-false-false-el-x-none-x.html

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Αθήνα, 11 Φεβρουαρίου 2018 

Τρίτος νεκρός στις φυλακές μέσα σε μια εβδομάδα, στο ΝΦΚ Άγιος Παύλος

 

Τρεις άνθρωποι πέθαναν στις φυλακές  μέσα στην πρώτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Τουλάχιστον για τρεις έφτασαν πληροφορίες στην Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, το υπουργείο σίγουρα θα ξέρει περισσότερα.

 

Ο τρίτος νεκρός, που βρέθηκε την Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου, είναι ο Ν.Δ. 31 ετών, που ήταν κρατούμενος στο Νοσοκομείο των Φυλακών Κορυδαλλού. Ο Ν.Δ. ήταν οροθετικός και εξαρτημένος χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Οι ποσότητες των ψυχοφαρμάκων που του χορηγούνταν ήταν τέτοιες ώστε να βρίσκεται σε αποσύνδεση από την πραγματικότητα, σαν να θεωρούνταν ήδη τελειωμένος.  Την Πέμπτη το μεσημέρι η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε -έκανε αιμόπτυση- με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στα «ειδικά» κελιά (απομόνωση). Λέγεται ότι μεταφέρθηκε εκεί μέχρι να οργανωθεί η μεταφορά του σε νοσοκομείο εκτός φυλακής. Σύμφωνα πάντα με τα όσα ειπώθηκαν εκ των υστέρων, ο κρατούμενος λίγα λεπτά αργότερα από την ενημέρωσή του για επικείμενη μεταφορά του στο νοσοκομείο, βρέθηκε νεκρός, κρεμασμένος με σεντόνι μέσα στο «ειδικό» κελί του. Πέθανε απομονωμένος, βαριά άρρωστος και σε σύγχυση εξαιτίας των ψυχοφαρμάκων.

 

Οι υπεύθυνοι για το θάνατό του, καθώς και για κάθε θάνατο ή για την καταστροφή κάθε ζωής που συντελείται μέσα στη φυλακή, συνεχίζουν ανάλγητα να δικάζουν και να νομοθετούν το κλείσιμο ανθρώπων σε σιδερένια κλουβιά σαν απάντηση σε κάθε πρόβλημα της κοινωνίας. Οι βουλευτές συνεχίζουν να ψηφίζουν νόμους που στέλνουν τοξικοεξαρτημένους στη φυλακή αντί να φροντίσουν να δημιουργήσουν δομές απεξάρτησης για ΟΛΟΥΣ, με κατάλληλη υποστήριξη για την αποκατάστασή τους ως ενεργά μέλη του κοινωνικού συνόλου. Τα κτίρια υπάρχουν, οι επιστήμονες υπάρχουν, βούληση δεν υπάρχει.

 

Υπογραμμίζουμε την ευθύνη των νομοθετούντων με αφορμή την αναθεώρηση του ποινικού κώδικα. Είναι απαράδεκτη βαρβαρότητα ψυχασθενείς, τοξικοεξαρτημένοι, ανήλικοι (λιγότεροι μεν, αλλά υπάρχουν!), άνθρωποι χωρίς χαρτιά, μητέρες μικρών παιδιών να απορρίπτονται εκτός κοινωνίας, σε κλουβιά. Πρόκειται για τον μισό πληθυσμό των φυλακών, ο οποίος βιώνει διπλά την απόλυτη αποσύνθεση του ανθρώπου σε εγκλεισμό, χωρίς κανένα επανορθωτικό αποτέλεσμα ούτε για τον κρατούμενο ούτε για το κοινωνικό σύνολο, αφού η ίδια η φυλακή συχνά δεν αποτρέπει την τέλεση νέων παραβάσεων -ενίοτε δε σοβαρότερων – από τους αποφυλακιζόμενους. Εδώ και δεκαετίες επιστήμονες τεκμηριώνουν την ανάγκη για δημιουργία ανοιχτών δομών υποδοχής και παροχή κοινωνικών υπηρεσιών για την αποκατάστασή τους ως λειτουργικά  μέλη μιας δικαιότερης κοινωνίας που να μην περιθωριοποιεί, αλλά να προσφέρει στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του.

 

Ανησυχούμε για τον Ποινικό Κώδικα που σχεδιάζεται, όπως εξάλλου και για την αναθεώρηση του Σωφρονιστικού Κώδικα (ο οποίος έχει ολοκληρώσει το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, στην οποία η Πρωτοβουλία κατέθεσε τις απόψεις της) και έχει παγώσει υπό την πίεση της πολύμηνης κινητοποίησης των κρατουμένων.  Ανησυχούμε γιατί οι εντεταλμένοι να νομοθετούν φαίνεται να μην λαμβάνουν υπόψη τους τα αδιάψευστα στοιχεία για την αναποτελεσματικότητα της φυλακής ούτε να ευαισθητοποιούνται για υιοθέτηση άλλων κοινωνικά βιώσιμων λύσεων.

 

Η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων αναμένει από το υπουργείο να  κλείσει άμεσα το λεγόμενο «κολαστήριο» και οι ασθενείς να έχουν τις ιατρικές υπηρεσίες ενός πραγματικού νοσοκομείου του ΕΣΥ. Το βάψιμο των τοίχων δεν αρκεί.  Τέλος ζητά να αποδοθούν άμεσα οι ευθύνες για το τραγικό τέλος ενός ακόμη ασθενούς στο νοσοκομείο-φυλακή εκεί όπου αναλογούν.

 

Posted in ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ | Leave a comment

Νίκος Ρωμανός- Αργύρης Ντάλιος «3+1 παρατηρήσεις σχετικά με το εν εξελίξει δικαστικό πραξικόπημα»

 

https://athens.indymedia.org/post/1583835/

 

από Α/Α

11/02/2018 11:16 μμ.

 

“Μέχρι την έκδοση της απόφασης που έχει οριστεί στις 13 του Μάρτη μεσολαβεί ένας μήνας. Είναι στο χέρι όσων αισθάνονται ένα κομμάτι του εαυτού τους να βρίσκεται κλειδωμένο δίπλα στους αιχμαλώτους μας και να λείπει από τον αγώνα που διεξάγεται σε όλα τα μετερίζια της ριζοσπαστικής πάλης, να βάλουν ένα φρένο στην αδικία που έχει γίνει νόμος.”

 

Στις 29 Νοεμβρίου του 2017 ξεκίνησε στην δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού το εφετείο της υπόθεσης εμπρησμοί/ληστείες στο οποίο βρισκόμαστε κατηγορούμενοι εκτός από εμάς τους δύο οι σύντροφοι Δημήτρης Πολίτης και Γιάννης Μιχαηλίδης καθώς και το μέλος της ΣΠΦ Γ. Τσακαλος.

Το συγκεκριμένο δικαστήριο αποτελεί την συνέχεια μιας πρωτοφανούς κατασταλτικής μεθόδευσης της οποίας ο εκφραστής ήταν ο εφέτης Κωσταντίνος Γκανιάτσος. Εμπνευστές αυτού του πραξικοπήματος δεν είναι άλλοι από τους γνωστούς ακροδεξιούς δικαστικούς κύκλους, την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και τους πολιτικούς προϊσταμένους τους. 

Στόχος όλων αυτών είναι η διόγκωση του κατηγορητηρίου και η επιβολή εξοντωτικών ποινών ενώ παράλληλα γινόμαστε τα πειραματόζωα της διευρυμένης εφαρμογής του αντιτρομοκρατικού νόμου ως «ατομικοί τρομοκράτες». Μια εφαρμογή που ουσιαστικά βαθαίνει την ποινική καταστολή εναντίων των αναρχικών σε πρωτόγνωρο βαθμό ως προς τις νομικές αλχημείες που ακολουθούνται για να το πετύχουν.

Αποτέλεσμα αυτής της εφαρμογής ήταν να καταδικαστούμε από την έδρα του πρωτόδικου δικαστηρίου σε 20 χρόνια για τρείς εμπρησμούς (Ν. Ρωμανός), σε 29 χρόνια για απαλλοτριώσεις τραπεζών (Α. Ντάλιος) με μοναδικό στοιχείο το μείγματα DNA, σε 13 χρόνια για διακεκριμένη κατοχή πυρομαχικών και μια απόπειρα ληστείας (Δ. Πολίτης), σε 11 χρόνια για πλαστογραφία και διακεκριμένη κατοχή πυρομαχικών (Γ. Μιχαιληδης), ενώ το μέλος της ΣΠΦ Γ. Τσάκαλος σε 5 χρόνια για ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία (sic).

Ενώ λοιπόν όλοι θα περίμεναν ότι αυτή η φουσκωμένη υπόθεση θα κατέρρεε στο εφετείο η εισαγγελική πρόταση της Σοφίας Αποστολάκη ήρθε να διαψεύσει τα αυτονόητα. Η συγκεκριμένη εισαγγελέας θεώρησε ότι η απόφαση του πρωτόδικου δικαστήριο ήταν ορθή προτείνοντας να παραμείνουν ίδιες οι ποινές και επικυρώνοντας το νέο αντιτρομοκρατικό δόγμα εναντίων των αναρχικών.

Ας δούμε όμως αναλυτικά τόσο τις νομικές αλχημείες όσο και τα επίδικα τους πάνω στο αναρχικό κίνημα σε σχέση με τις συγκεκριμένες καταδίκες.

1. Για πρώτη φορά έχουμε το εξής παράδοξο, ενώ έχουμε αθωωθεί αμετάκλητα σε τέσσερα δικαστήρια για τον αντιτρομοκρατικό νόμο (187Α) καταδικαστήκαμε με ένα φασιστικό άρθρο του 187α που αναφέρεται στην δράση των γνωστών από τα Μ.Μ.Ε ως «μοναχικών λύκων». Με αυτό τον τρόπο ασύνδετες μεταξύ τους υποθέσεις μπήκαν κάτω από την ομπρέλα της «ατομικής τρομοκρατίας» κάτι το οποίο πέρα από το γεγονός ότι είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται εναντίων αναρχικών συνέβαλε στην επιβολή εξοντωτικών ποινών. Η συγκεκριμένη κατασταλτική διαχείριση θα επιτρέψει στο μέλλον στο κράτος να διώκει οποιαδήποτε αναρχική δράση βγαίνει εκτός των ορίων της αστικής νομιμότητας ως «ατομική τρομοκρατία» εξασφαλίζοντας έτσι ότι οι κατηγορούμενοι θα παραμείνουν για πολλά χρόνια στις φυλακές. Χαρακτηριστική είναι η επιχειρηματολογία της εισαγγελέα Αποστολάκη η οποία στήριξε το συγκεκριμένο νομικό έκτρωμα λέγοντας ότι η πολιτική μας ταυτότητα, δηλαδή το γεγονός ότι δηλώνουμε αναρχικοί είναι αρκετό για να καταδικαστούμε με τον 187α ως ατομικοί τρομοκράτες.

2. Στα πλαίσια αυτού του παραλογισμού έχουμε και τις βαριές καταδίκες σε πράξεις για τις οποίες στην κυριολεξία χιλιάδες άνθρωποι συλλαμβάνονται κάθε χρόνο και δεν προφυλακίζονται καν. Έτσι κυνηγητικά φυσίγγια και τριάντα σφαίρες που βρέθηκαν στα σπίτια του Ν. Ρωμανού και του Δ. Πολίτη αντί για μια πλημμεληματική κατηγορία μετατράπηκε σε «διακεκριμένη κατοχή πυρομαχικών» με σκοπό των εφοδιασμό ενόπλων ομάδων, ενώ η παρουσία και μόνο συντρόφων σε αυτά τα σπίτια ήταν αρκετή για την καταδίκη τους αφού «κατείχαν αυτές τις φοβερά μεγάλες ποσότητες πυρομαχικών» από κοινού.

3. Για πρώτη φορά εμπρηστικές ενέργειες θεωρούνται ως «ιδιαίτερα αναβαθμισμένες επιθέσεις» και μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα του 187α. Φυσικά όταν με τα ίδια μέσα συλλαμβάνονται φασίστες όπως έγινε πρόσφατα με όσους κατηγορήθηκαν για εμπρηστικές επιθέσεις σε καταλήψεις δεν προφυλακίζονται καν. Ενώ άλλοι που έκαψαν το μαγαζί ενός μετανάστη καταδικάστηκαν σε μερικούς μήνες φυλάκιση.

4. Για άλλη μια φορά έχουμε καταδίκες με μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο μείγματα dna, η μαρτυρία υπεράσπισης της βιολόγου δεν αποτέλεσε πηγή προβληματισμού για την έδρα η οποία μίλησε για έκθεση καταπέλτη της ελληνικής αστυνομίας. Προφανώς αγνοεί το γεγονός ότι με αντίστοιχες εκθέσεις καταπέλτη έχουν στηθεί πολλές φορές τα τελευταία χρόνια στημένα κατηγορητήρια σε βάρος αγωνιστών του αναρχικού κινήματος. Η επιστημονικοποιηση της καταστολής περνάει μέσα από την χρήση του dna ως αποδεικτικού μέσου. Έτσι η επίκληση της επιστημονικής αυθεντίας είναι αρκετή για να επιβληθούν καταδίκες αγωνιστών ενώ το γεγονός ότι ακόμα και σε επιστημονικούς κύκλους υπάρχουν σαφείς ενστάσεις ως προς την εγκυρότητα του απλώς προσπερνάτε από το δικαστικό σώμα που έχει βρει την εύκολη λύση για να συνεχίσει να συντηρεί μια βιομηχανία πολιτικών διώξεων.

Εν τέλει είναι η ίδια η αστική δικαιοσύνη που εκτίθεται σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο με τις μεθοδεύσεις και τις αποφάσεις της. Μια αστική δικαιοσύνη η οποία ενώ φροντίζει να συγκαλύπτει προκλητικά όλα τα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα, να μεταχειρίζεται ευνοϊκά τους φασίστες, να ρίχνει ποινές- χάδια σε όλα τα διεφθαρμένα στελέχη της οικονομικής και πολιτικής ελίτ που βρίσκονται κατηγορούμενοι, να αποτελεί την εμπροσθοφυλακή του κράτους και του κεφαλαίου στα χρόνια των μνημονίων κηρύσσοντας παράνομες της απεργίες και λαμβάνοντας αποφάσεις πάντα υπέρ της εργοδοσίας. Φροντίζει να βρει τις κατάλληλες νομικές φόρμουλες ώστε να καταστείλει τους πολιτικούς της αντιπάλους και να στείλει το δικό της μήνυμα τρομοκρατίας σε όσους με την δράση τους επιδιώκουν ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που θα περάσει πάνω από τα συντρίμμια του καπιταλισμού.

Η εξέλιξη του συγκεκριμένου εφετείου θα αποτελέσει άλλη μια στιγμή στην ιστορία των πολιτικών δικών των τελευταίων χρόνων. Μια στιγμή που θα καθορίσει εκ’ νέου συσχετισμούς και θα διαμορφώσει συνθήκες πάνω στον χάρτη της καταστολής εναντίων των αναρχικών. Ήδη όλοι από εμάς μετράμε πέντε χρόνια εγκλεισμού μακριά από φίλους, συντρόφους, οικογένεια και αγαπημένα πρόσωπα. Από ότι φαίνεται όμως η παγερή αδιαφορία των δικαστών απέναντι στις ζωές μας όχι μόνο αποτελεί γεγονός αλλά φροντίζει να χρωματίζεται όσο πιο εκδικητικά γίνεται. Όμως είναι γνωστό πλέον πως η υποκρισία είναι μεροληπτική.

Και εδώ τίθεται το μεγάλο ερώτημα : Οι δικαστικές αυθαιρεσίες για πόσο θα καλύπτονται και θα θάβονται στα σκοτάδια της ανωνυμίας ; Μέχρι την έκδοση της απόφασης που έχει οριστεί στις 13 του Μάρτη μεσολαβεί ένας μήνας. Είναι στο χέρι όσων αισθάνονται ένα κομμάτι του εαυτού τους να βρίσκεται κλειδωμένο δίπλα στους αιχμαλώτους μας και να λείπει από τον αγώνα που διεξάγεται σε όλα τα μετερίζια της ριζοσπαστικής πάλης, να βάλουν ένα φρένο στην αδικία που έχει γίνει νόμος.

Μέχρι την στιγμή που οι ανθρώπινες χειρονομίες μας δεν θα διαμεσολαβούνται από τοίχους και συρματόπλεγμα.

Μέχρι την ελευθερία

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας !

Νίκος Ρωμανός
Αργύρης Ντάλιος

 

 

Posted in Nίκος Ρωμανός, Αργύρης Ντάλιος | Leave a comment

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΑΒΑΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ

 

https://athens.indymedia.org/post/1583627/

 

από EΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

06/02/2018 8:41 μμ.

 

ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΔΟΘΕΙ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΛΟΥΜΕ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 11.30 ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Λουκάρεως 14 και Λ. Αλεξάνδρας),     Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΑΒΑΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΝΩ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΑΥΤΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

 

ΝΑ ΜΗΝ ΕΚΔΟΘΕΙ Ο ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

ΚΑΛΟΥΜΕ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ

ΣΤΙΣ 11.30 ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ (Λουκάρεως 14 και Λ. Αλεξάνδρας),

 

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΜΕ ΑΒΑΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΙΑ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΝΩ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΑΥΤΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

Το Εφετείο Αθηνών κατά την 1η μετ’ αναβολή δικάσιμο, (6-3-1018), για την έκδοση του  S.N OZBOLAT, διέκοψε τη διαδικασία, μετά και την αγόρευση και της Εισαγγελέα, και όρισε νέα δικάσιμο για την 6 Μαρτίου, ημέρα Τρίτη, 12.00 η ώρα.  

Οι  ισχυρισμοί της Τουρκίας, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που εστάλησαν για την έκδοσή του, είναι αναπόδεικτοι, αβάσιμοι και απορριπτέοι. Η Εισαγγελέας αναφέρει ότι  «από   κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν φαίνεται  η συμμετοχή του στις ενέργειες που αναφέρονται στο ένταλμα και ότι επί πλέον κατά  την χρονική περίοδο που αναφέρεται στα έγγραφα αυτά  ήταν στις φυλακές της Γερμανίας, Δεν  είναι δυνατόν να κατηγορηθεί άνθρωπος, σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα της Ελλάδας, χωρίς να αποδεικνύεται η συμμετοχή του και με ένα μόνο γενικό σχόλιο των Τουρκικών αρχών, ότι πιθανόν να είχε σχέση με τις ενέργειες αυτές.»  

Ωστόσο το Δικαστήριο ανέβαλε την απόφασή του για να ζητήσει απ’ την Τουρκία μεν συμπληρωματικά έγγραφα και διευκρινίσεις και από τις δικηγόρους την προσκόμιση εγγράφων που να αποδεικνύουν την χρονολογία φυλάκισής του στις φυλακές της Γερμανίας.

Από το 2010 – 2016 ήταν στις φυλακές Γερμανίας σε σκληρή απομόνωση και ο αγώνας του κατά της απομόνωσης και της στολής φυλακών ήταν γνωστός.

Μετά από μακροχρόνια απεργία πείνας, δέχθηκαν το αίτημά του και τον απάλλαξαν απ’ αυτή την υποχρέωση.

Ο ίδιος ο S.N OZBOLAT κατά την απολογία του είπε περιληπτικά τα εξής:

«Μεγάλωσα σε οικογένεια που ήταν πάντα κοντά στο κίνημα. Είμαι Κούρδος και αλεβίτης. Ένας θείος μου δολοφονήθηκε απ’ το κράτος κι ένας άλλος θείος μου ήταν επί 12 χρόνια στη φυλακή, όπου προσβλήθηκε από καρκίνο και πέθανε. Στα φοιτητικά μου χρόνια στο Πολυτεχνείο, εντάχθηκα στον αγώνα. Από το 2000 – 2002 ήμουν στις φυλακές. Μέσα στις φυλακές  αντιμετωπίσαμε τις δολοφονικές επιθέσεις του κράτους, 6 γυναίκες κάηκαν τότε ζωντανές και συνολικά δολοφονήθηκαν 28 κρατούμενοι. Μετά την αποφυλάκισή μου συμμετείχα στις δράσεις συλλόγου βασικών δικαιωμάτων και ελευθερίας και ήμουνα και συντονιστής της πρωτοβουλίας κατά του πολέμου στο Ιράκ. Το 2004 έγιναν συλλήψεις σ’ όλη την Τουρκία, συνολικά 100 άτομα είχαν συλληφθεί, δημοσιογράφοι και συνδικαλιστές, ανάμεσά τους ήμουν και εγώ.

Όλες οι κατηγορίες, μετά από σκληρό αγώνα των δικηγόρων μας, ανετράπησαν και αφεθήκαμε ελεύθεροι το 2006. Συνέχισα τον αγώνα μου μέχρι το 2008. Μετά από ένα καινούργιο ένταλμα έφυγα στο εξωτερικό. Ζήτησα άσυλο απ’ τη Γαλλία το 2009 και μετά από ένα χρόνο με ένταλμα της Γερμανίας προφυλακίστηκα και καταδικάστηκα σε 6 χρόνια φυλάκισης.

Τα αδικήματα ήταν έκδοση εφημερίδας, δημοσιεύσεις και διανομή της, οργάνωση συναυλιών, εκδηλώσεων κτλ. Όλες αυτές οι δράσεις δεν ήταν από μόνες τους αδικήματα, αλλά σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα της Γερμανίας όλες αυτές οι δράσεις θεωρηθήκαν ότι έγιναν για την στήριξη παράνομης οργάνωσης, γι’ αυτό έμεινα επί 6 χρόνια στις γερμανικές φυλακές. Στην Τουρκία για τις πολιτικές και ιδεολογικές ταυτότητές μας έχομε βασανισθεί και πέρασα στις φυλακές συνολικά  20 χρόνια. Είμαι ένας αγωνιστής που στέκεται και παλεύει κατά του φασισμού – ιμπεριαλισμού.»

Όλες οι κατακτήσεις των λαών και της Ευρώπης οφείλονται στους αγώνες γενικά των κινημάτων και ειδικά των κομμουνιστών. Γι’ αυτούς τους αγώνες απαιτήθηκαν μεγάλες θυσίες. Τώρα στις μέρες μας αυτούς που αγωνίζονται με αποφασιστικότητα κατά του φασισμού – ιμπεριαλισμού τους ταυτίζουν ως τρομοκράτες.  Είναι καθήκον όλων μας να σταθούμε αλληλέγγυοι στο πλευρό των αγωνιστών και να υψώσουμε τις φωνές  μας κατά της μαύρης προπαγάνδας.

O Erdoğan γέμισε τις φυλακές της Τουρκίας, στόχος του είναι οι αγωνιστές και οι πολιτικοί πρόσφυγες που βρίσκονται στην Ευρώπη, το δηλώνει με κάθε ευκαιρία. Η Ε.Ε. συνεργάζεται στενά μαζί του. Τα τελευταία χρόνια πολλοί αγωνιστές προφυλακίζονται, τα βασικά δικαιώματα καταπατούνται. Αυτές οι επιθέσεις δεν αφορούν μόνο τους πολιτικούς πρόσφυγες, αλλά και τους λαούς της Ευρώπης.  Αν δεν δυναμώσουμε σήμερα τον αγώνα, αύριο και στην Ελλάδα τα αυτονόητα δικαιώματα θα καταπατούνται.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ.

 

Posted in ΤΟΥΡΚΟΙ - ΚΟΥΡΔΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ | Leave a comment