Δημήτρης Κουφοντίνας: Γιατί ξεκινάω απεργία πείνας

 

https://athens.indymedia.org/post/1588355/

 

από Δημήτρης Κουφοντίνας

30/05/2018 9:51 πμ.

 

Επειδή με την τελευταία παρέμβαση από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στο ζήτημα της άδειάς μου, καταρρέει άλλη μια φορά το προσωπείο της δήθεν ανεξάρτητης δικαιοσύνης και αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο αυτού του βαθιά ταξικού και πολιτικά ρεβανσιστικού θεσμού.

 

Επειδή αυτή η παρέμβαση, κουρελιάζοντας τους νόμους του δικού της συστήματος, που δήθεν υπηρετεί, στέλνει το σαφές μήνυμα ότι για τον πολιτικό αντίπαλο δεν ισχύει κανένας άλλος νόμος ή κώδικας, παρά μόνο η αλαζονεία της εξουσίας τους και η σκοπιμότητα της συντριβής του.

 

Επειδή αυτή η παρέμβαση έγινε ύστερα από απαίτηση της γνωστής Οικογένειας με το πατροπαράδοτο ιστορικό σε τέτοιες επεμβάσεις, αποκαλύπτοντας άλλη μια φορά ότι η δικαιοσύνη ενεργεί πάγια ως πειθήνια θεραπαινίδα των ισχυρών, όταν δεν λειτουργεί ως πλυντήριο για το ξέπλυμά τους (π.χ. ΑΓΕΤ, Υποκλοπές, Ζίμενς, Οφ-σορ κλπ κλπ).

 

Επειδή αυτή η παρέμβαση έγινε με τρόπο που θυμίζει σκοτεινές μεθόδους του βαθέος κράτους, για να εκφοβίσουν, να εκβιάσουν και τελικά να εξοντώσουν επιδεικτικά οποιονδήποτε εισαγγελέα τολμήσει να πιστεύει ότι μπορεί να κρίνει έντιμα, ανεξάρτητα από πιέσεις και εκβιασμούς.

 

Επειδή αυτή η παρέμβαση έχει την υπογραφή της κυβέρνησης που εξακολουθεί, παρά τις παλιές διακηρύξεις, να διατηρεί το εισαγγελικό βέτο που καταργεί ουσιαστικά τη Συμβούλιο της Φυλακής.

 

Επειδή για μια φορά ακόμη επανέρχεται η απαίτηση να υποβάλω δήλωση μετανοίας, αποκηρύσσοντας την προσωπική μου διαδρομή.

 

Επειδή όλα αυτά υπερβαίνουν το απλό ζήτημα μιας άδειας, στοχεύοντας στον πυρήνα της συνείδησης του πολιτικού κρατούμενου και στην προσωπική του αξιοπρέπεια. Και για εμάς αυτή είναι η απαράβατη κόκκινη γραμμή μας.

 

Και επειδή τίποτε και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων, η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε είναι να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων.

 

Για όλα αυτά, σε όλα αυτά, απαντώ με αυτό που αντιστοιχεί στον πολιτικό κρατούμενο.

 

Από την Τετάρτη 30 Μαΐου ξεκινώ απεργία πείνας με αιτήματα:

 

α) Κανονική τακτική άδεια

β) Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο

 

Δημήτρης Κουφοντίνας

30-5-2018

 

Posted in Δημήτρης Κουφοντίνας | Leave a comment

Ενημέρωση από τη δίκη για την 6η Δεκέμβρη ’16: 13μιση χρόνια κάθειρξη σε μετανάστη, επειδή βρέθηκε στα Εξάρχεια

 

https://athens.indymedia.org/post/1588285/

 

από Κατάληψη GARE

28/05/2018 3:02 μμ.

 

Το κράτος είναι αδίστακτο απέναντι στις εξεγέρσεις των απόκληρων:

13μιση χρόνια κάθειρξη σε μετανάστη, επειδή βρέθηκε στα Εξάρχεια στις 6 Δεκέμβρη

Στις 23 Μαϊου ’18 ολοκληρώθηκε η δίκη των συλληφθέντων της 6ης Δεκέμβρη ’16, με τις απολογίες των 7 κατηγορούμενων, τις αγορεύσεις του εισαγγελέα και των δικηγόρων τους και την απόφαση από την έδρα. Οι κατηγορούμενοι είχαν φορτωθεί όλοι με τις ίδιες βαρύτατες κατηγορίες περί εμπρησμού, έκρηξης, οπλοκατοχής, οπλοχρησίας, απόπειρας επικίνδυνης σωματικής βλάβης, διατάραξης κοινής ειρήνης, αντίστασης, εξύβρισης. Η συντρόφισσα Μ.Σ. είχε την επιπλέον κατηγορία της «ψευδούς ανομωτί κατάθεσης», που έχει γίνει πάγια τακτική να υποκαθιστά παράτυπα την κατηγορία της «απείθιας» για την άρνηση δακτυλοσκόπησης και φωτογράφησης, επειδή προβλέπει μεγαλύτερες ποινές. Ένας εκ των κατηγορουμένων είχε την επιπλέον κατηγορία για παράνομη είσοδο στη χώρα.

Καθόλη τη διάρκεια της δίκης ήταν εμφανής μια διάθεση αποπολιτικοποίησης της δίκης από την έδρα. Ενδεικτικό ήταν ότι στην αρχή της συνεδρίας ο εισαγγελέας «θύμισε» στους δικαστές και τους ενόρκους ότι «δεν δικάζουμε φρονήματα αλλά ποινικές πράξεις». Στη συνέχεια παρενέβη για να διακόψει τον πολιτικό λόγο της συντρόφισσας Μ.Σ. η οποία υπερασπίστηκε την παρουσία της στη συγκέντρωση μνήμης του Γρηγορόπουλου, καθώς και τη δίκαιη αντίσταση ενάντια στη κρατική καταστολή και την αστυνομική πολιορκία, λέγοντας ότι ένας τέτοιος λόγος δεν έχει θέση σε αυτό το δικαστήριο. Η απολογία της, διακόπηκε σχεδόν αμέσως από την έδρα, μόλις έγινε αναφορά στο ιστορικό και πολιτικό υπόβαθρο της 6ης Δεκέμβρη, στην δολοφονία του Αλέξη και στο πώς η καταστολή της επετείου εντάσσεται στην συνολική κατασταλτική επιχείρηση του κράτους απέναντι στις κοινωνικές αντιστάσεις. Η συντρόφισσα επέμεινε στο λόγο της και η έδρα επέμεινε στη διακοπή του. Κατόπιν έντονης αντίδρασης από τους αλληλέγγυους, για απόπειρα να φιμωθούν οι κατηγορούμενοι και να θαφτεί στη σιωπή ο Γρηγορόπουλος, η έδρα διέκοψε απειλώντας ότι θα καλέσει αστυνομικές ενισχύσεις για να απομακρύνει το ακροατήριο. Ωστόσο, αφού οι δικαστές κατάλαβαν ότι το ακροατήριο δεν επρόκειτω να φύγει ήσυχα από την αίθουσα και ότι η κατηγορούμενη θα επέμενε στην απολογία της, επέστρεψαν αποφασισμένοι να μην κλιμακώσουν την αντιπαράθεση και να ακούσουν την πολιτική τοποθέτηση της συντρόφισσας, χωρίς να κάνουν ούτε μία ερώτηση.

Κατά την αγόρευσή του ο εισαγγελέας δήλωσε ότι «όσο καταδικαστέα είναι η δολοφονία του 16χρονου, άλλο τόσο καταδικαστέα είναι και τα έκτροπα στα Εξάρχεια». Με αυτή τη δήλωση, επισημοποιήθηκε για άλλη μια φορά η θέση του κράτους, από την οποία δεν έχει υποχωρήσει από το 2008, ότι οι κρατικές δολοφονίες αποτελούν μια συμμετρική αντίδραση στις εξεγερσιακές εκφράσεις των ταξικά καταπιεσμένων. Υπερβαίνοντας τη θεσμική δικαιϊκή παραδοχή ότι η βαρύτητα ενός φόνου είναι μη συγκρίσιμη με τις κατηγορίες αυτής της δίκης, ο εισαγγελέας υπενθύμισε ότι το κράτος εξαιρείται από την κατηγορία του φόνου, ακριβώς για να διαιωνίζει τον κανόνα του.

Η υπερασπιστική διαδικασία για όλους τους κατηγορούμενους επικεντρώθηκε στην αναξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας, στη δεδηλωμένη από τους ίδιους αστυνομικούς πρακτική των συλλήψεων στο σωρό χωρίς κανένα συγκεκριμένο στοιχείο και στους ξυλοδαρμούς και τραυματισμούς που υπέστησαν οι περισσότεροι από τους συλληφθέντες. Ενδεικτικές ήταν οι καταθέσεις τόσο κάποιων κατηγορουμένων όσο και κάποιων δικηγόρων οι οποίοι περιέγραψαν πώς έγιναν οι «αναγνωρίσεις» και «ταυτοποιήσεις» από τους μάρτυρες κατηγορίας, τους μπάτσους δηλαδή. Σχεδόν όλοι οι ματάδες είχαν καταθέσει πως είδαν συγκεκριμένα αυτούς τους κατηγορούμενους να κάνουν τις συγκεκριμένες πράξεις, αφού ταίριαξαν τη περιγραφή τους κατόπιν της σύλληψης, σ’αυτούς που βλέπανε μπροστά τους στον 6ο όροφο της ΓΑΔΑ.

Η έδρα λόγω αμφιβολιών κατέρριψε τα κακουργήματα για όλους τους κατηγορούμενους πλην ενός, του Μοχάμεντ, αλλοεθνή συλληφθέντα, τον οποίον καταδικάσανε σε 13 χρόνια και 5 μήνες, σε επιπλέον χρηματική ποινή, στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για 5 χρόνια και απέλαση μετά την έκτιση της ποινής, παρότι κατά τα έγγραφα της αστυνομίας τον συνέλλαβαν στις 7:40μμ, πριν φτάσει η πορεία στα Εξάρχεια, δηλαδή, πριν αρχίσουν οι συμπλοκές κι ενώ ο ίδιος ο μπάτσος «θυμόταν» ότι ο Μοχάμεντ πέταγε μόνο πέτρες. Η διερμηνεία της διαδικασίας ουσιαστικά δεν έγινε, ο διερμηνέας ενώ έλειπε από την αίθουσα στο μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας και σε κρίσιμα σημεία, όπως την εισήγηση του εισαγγελεά, αλλά και της δικηγόρου του κατηγορούμενου, στην υπόλοιπη διαδικασία που ήταν παρών διερμήνευε μόνο ότι αφορούσε προσωπικά τον κατηγορούμενο και τίποτε άλλο. Η έδρα όχι μόνο δεν το θεώρησε προβληματικό όλο αυτό, αλλά έδιωξε από το ακροατήριο συντρόφους που επισήμαναν ότι ο κατηγορούμενος δεν καταλαβαίνει τι λένε οι δικαστές γι’αυτόν. Στη συνέχεια τον καταδίκασαν σε πολυετή κάθειρξη χωρίς δικαίωμα αναστολής της ποινής έως την έφεση. Ακόμη και για την έφεση που δικαιούταν να κάνει επιτόπου στο δικαστήριο, παρενέβησαν οι συγκατηγορούμενοί του για να γίνει, διότι η διορισμένη από το δικαστήριο δικηγόρος του δεν ήθελε να ασχοληθεί. Αυτή η ποινή είναι μάλλον η μεγαλύτερη που έχει αποδοθεί για συμμετοχή σε συγκρούσεις με τους μπάτσους, με τις μικρότερες αποδείξεις.

Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν όλοι για τη διατάραξη, οι περισσότεροι για την αντίσταση και την εξύβριση και η Μ.Σ. επιπλεόν και την άρνηση του φακελώματος και τους αποδώθηκαν ποινές από 4 μήνες μέχρι 2 χρόνια με 3ετή αναστολή. Η συντρόφισσα Μ.Σ. καταδικάστηκε σε 11 μήνες με 3ετή αναστολή μη εφέσιμη.

Την ίδια ώρα που σε άλλη αίθουσα στο εφετείο, το κράτος καταδίκαζε και τους 8 μετανάστες της Πέτρου Ράλλη για «στάση», «οπλοκατοχή» και «σωματικές βλάβες», σε αυτήν την αίθουσα έθαβε τον μετανάστη συλληφθέντα της 6ης Δεκέμβρη στα μπουντρούμια της δημοκρατίας. Ο Μοχάμεντ βρισκόταν προφυλακισμένος λόγω του ότι δεν είχε χαρτιά, ενώ του αποδώθηκαν οι ίδιες κατηγορίες που φορτώθηκαν σε όλους. Επίσης η κατάθεση του μπάτσου γι’αυτόν δεν διέφερε σημαντικά από τις καταθέσεις των υπόλοιπων ματάδων για τους άλλους 6 κατηγορούμενους. Ωστόσο, ο εγγενής ρατσισμός των ταξικών δομών, στην υπηρεσία μιας πολιτικής τρομοκρατίας πάνω στις φτωχές κι αποκλεισμένες μάζες, σήμανε την εκδικητική και παραδειγματική καταδίκη του, υποσκελίζοντας τους δικονομικούς τύπους και την αστική ιδεολογία του δικαίου.

Στην αντίσταση ενάντια στην κρατική καταστολή στις 6/12/’16 συμμετείχε ένα πολυφυλετικό κοινωνικό σώμα, αντικατοπτρίζοντας την πραγματικότητα του προλεταριάτου αυτού του τόπου. Τα Εξάρχεια αποτελούν εστία αυτοοργάνωσης, συλλογικής επιβίωσης και αυτοάμυνας των καταπιεσμένων, ντόπιων και μεταναστών. Ο διεθνισμός είναι συστατικό της αντικρατικής πάλης. Η εξοντωντική καταδίκη του Μοχάμεντ, επειδή βρέθηκε στα Εξάρχεια τη μέρα της κινητοποίησης μνήμης για την εξέγερση του ’08, στέλνει ένα μήνυμα προς το σύνολο των πιο βασανισμένων και εκμεταλλευόμενων: Να αποδεχτούν σαν μοίρα τους τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τις φυλακές, εκλιπαρώντας για την ελεημοσύνη κράτους και ΜΚΟ ή όποιοι είναι «τυχεροί», τα εξοντωτικά μεροκάματα για μισό πιάτο φαΐ και τον αυτοεγκλεισμό τους σε άθλια υπόγεια. Πόσο μάλλον αν τολμούν να αντισταθούν, η τιμωρία τους θα είναι εξοντωντική. Ο σκοπός αυτής της κατασταλτικής πολιτικής άλλωστε, να καταπνίξουν την εξέγερση των απόκληρων του παγκόσμιου διακρατικού συστήματος, να αποτρέψουν τη συμμετοχή τους στην αντίσταση μέσα στα καπιταλιστικά κέντρα, εκδηλώνει τον εφιάλτη των αφεντικών. Καθήκον μας, να ανοίξουμε δρόμο σ’ αυτόν τον εφιάλτη.

Δικαστές κι αφεντικά, στου πηγαδιού τον πάτο

ζήτω το παγκόσμιο προλεταριάτο

Λευτεριά στον αιχμάλωτο Μοχάμεντ, από τις 6 Δεκέμβρη ’16

Κατάληψη GARE

 

Posted in 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2016, ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ | Leave a comment

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ “SCRIPTA MANENT” ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΙΣ 31 ΜΑΙΟΥ

https://athens.indymedia.org/post/1588215/

Italia: Dichiarazione Imputati “Scripta Manent” per la presenza del 31 Maggio

από v@v

26/05/2018 1:22 πμ.

 

https://anarhija.info/library/italia-dichiarazione-imputati-scripta-manent-per-la-presenza-del-31-maggio-it

 

In vista della presenza solidale in aula il 31 Maggioscriviamo queste poche righe per riaffermare pochi ma fondamentali concetti di base riguardo a questo processo ed al tribunale che lo celebra. Ribadiamo innanzitutto la nostra vicinanza ai compagni agli arresti: per noi sono dei fratelli e ci riempie di orgoglio la fierezza con la quale stanno affrontando questo teatrino.

Riaffermiamo anche il nostro attaccamento, più saldo che mai, all’ideale anarchico e il nostro odio nei confronti di questa società che prospera sulla morte e lo sfruttamento. Siamo anarchici, è normale che lo Stato ci attacchi, da voi non ci aspettiamo altro ed è per questo che la vostra repressione non ci sorprende se non per la sua goffaggine e tanto meno ci spaventa. A distanza di un anno e mezzo infatti ci ritrovate fermi sulle stesse posizioni di attacco a questo sistema. Siamo accusati di terrorismo, ma continuiamo a puntare il dito contro lo Stato e le sue leggi che voi amministrate e che ogni giorno legittimano lo sfruttamento, l’esclusione e la morte di milioni di persone nel mondo, proteggendo gli interessi di chi da tutto questo trae profitto. Siete voi sotto accusa: i morti nelle guerre in Medio Oriente e in Africa, quelli che annegano sfuggendo alla miseria, lo sfruttamento sempre più feroce del lavoro, la predazione delle risorse e la distruzione degli ecosistemi, le condizioni di vita sempre più simili alla sopravvivenza e l’ingerenza sempre più profonda nelle nostre vite da parte dello Stato. La legge vorrebbe curare il dissenso che tutto questo genera con la galera, bollandolo come reato, ma ci vuole ben altro per metterci a tacere.

Guerra allo Stato, per l’Anarchia.
Nulla è finito, tutto continua.

Alessandro Audisio
Daniele Cortelli
Francesca Galante
Omar Nioi
Erika Preden
Lello Quello In Carrozzina
Gioacchino Somma
Carlo Tesseri                                                                                                                         

Ενόψει της παρουσίας μας σε ένδειξη αλληλεγγύης στο δικαστήριο στις 31 Μαΐου , γράφουμε αυτές τις λίγες γραμμές για να επιβεβαιώσουμε πάλι μερικές θεμελιώδεις έννοιες σχετικά με αυτή τη δίκη και το δικαστήριο που τη διεξάγει. Πρώτα απ ‘όλα, επιβεβαιώνουμε την εγγύτητά μας προς τους συλληφθέντες συντρόφους: για εμάς είναι αδέλφια και η υπερηφάνεια με την οποία αντιμετωπίζουν αυτό το μικρό θέατρο μας κάνει περήφανους.

Επιβεβαιώνουμε επίσης την προσήλωση μας, ισχυρότερη από ποτέ, στο αναρχικό ιδεώδες και το μίσος μας απέναντι σε αυτήν την κοινωνία που ευδοκιμεί στον θάνατο και την εκμετάλλευση. Είμαστε αναρχικοί, είναι φυσικό το κράτος να μας επιτεθεί, δεν περιμένουμε τίποτα άλλο από εσάς και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η καταπίεση μας δεν μας εκπλήσσει παρά μόνο για την αδεξιότητά της και μας φοβίζει ακόμα λιγότερο. Στην πραγματικότητα, μετά από ενάμιση χρόνο, θα μας βρείτε με τις ίδιες θέσεις επίθεσης σε αυτό το σύστημα. Είμαστε κατηγορημένοι για τρομοκρατία, αλλά συνεχίζουμε να δείχνουμε  με το δάκτυλο το κράτος και τους νόμους που διαχειρίζεστε, οι οποίοι νομιμοποιούν καθημερινά την εκμετάλλευση, τον αποκλεισμό και το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, για να προστατεύσουν τα συμφέροντα όσων επωφελούνται από όλο αυτό.

Είστε εσείς που κατηγορείστε:  για τους  νεκρούς στους πολέμους της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, τους ανθρώπους που πνίγονται από τη φτώχεια, την ολοένα και πιο σκληρή εκμετάλλευση της εργασίας, τη λεηλασία των πόρων και την καταστροφή των οικοσυστημάτων, τις συνθήκες διαβίωσης που όλο και περισσότερο γίνονται  επιβίωση και την όλο και βαθύτερη παρέμβαση του κράτους στις ζωές μας.  Ο νόμος θα ήθελε να αντιμετωπίσει την εναντίωση μας σε όλα αυτά με τη φυλακή, χαρακτηρίζοντάς την ως έγκλημα, αλλά χρειάζονται πολλά περισσότερα για να μας  το βουλώσει.

Πόλεμος στο κράτος για την Αναρχία.

Τίποτα δε τελείωσε. Όλα συνεχίζονται

Alessandro Audisio

Daniele Cortelli

Francesca Galante

Omar Nioi

Erika Preden

Lello The One in the Wheelchair

Gioacchino Somma

Carlo Tesseri

 

https://anarhija.info/library/italia-op-scripta-manent-presenza-solidale-in-aula-31-05-2018-it

Italia: Op.Scripta Manent – Presenza solidale in aula (31/05/2018)

Chiunque dimentica i prigionieri della guerra sociale,
ha dimenticato la guerra stessa!
(Parigi, 2016)

Lo Stato colpisce e continuerà a colpire gli anarchici e i rivoluzionari fintanto che questi saranno degni del loro nome.

Il processo Scripta Manent, cominciato nel giugno del 2017, riguarda 40 anni della storia del movimento anarchico, di cui siamo parte, e sta proseguendo con un ritmo serrato.

Il cardine del teorema accusatorio di questa inchiesta si basa sulla differenziazione fra anarchici “buoni” e “cattivi” e su una interpretazione strumentale, da parte dell’apparato repressivo, del dibattito interno al movimento anarchico.

Tra gli intenti di questo processo vi è anche il tentativo di annichilire la tensione verso pratiche radicali di attacco senza mediazioni contro lo Stato e il Capitale. Pratiche che stanno alla base di ogni percorso rivoluzionario e d’insurrezione.

Non rimarremo in silenzio di fronte a questo ennesimo tentativo di mettere al bando la volontà di sovvertire l’ordine costituito.

Non riconosciamo l’ormai nota strategia repressiva di differenziazione, quindi vogliamo ribadire la nostra complicità ai compagni e alle compagne prigioniere e agli indagati dell’Operazione Scripta Manent ed esprimere il nostro sostegno alle pratiche di cui sono accusati, che sono patrimonio del movimento rivoluzionario.

PRESENZA SOLIDALE IN AULA

GIOVEDÌ 31 MAGGIO DALLE ORE 9,00
AULA BUNKER DEL CARCERE LE VALLETTE DI TORINO

 

 

 

Posted in SCRIPTA MAΝENT | Leave a comment

ΕΦΕΤΕΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ: ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ, ΜΕΛΗ ΤΟΥ Ε.Α (7/3/18)

https://athens.indymedia.org/post/1588206/

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

25/05/2018 7:51 μμ.

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΣΕ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΩΝ ΜΕΘΑΝΩΝ. (7 Μαρτίου 2018)

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ Β΄ΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 7/3/18 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΙΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΕ ΜΕΘΑΝΑ ΚΑΙ ΚΛΕΙΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΟΚΗ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ.

7/3/2018

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΜΑΡΤΥΡΟΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΕ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΜΕ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟ 2013 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΥ ΕΜΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ 27 ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΧΕ ΑΡΝΗΘΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. Η ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΤΡΟΧΑΙΑ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΤΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΕΙ ΓΙΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΚΛΗΘΕΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΝ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ.

ΡΟΥΠΑ:  Να κάνω μια ερώτηση. Αφορά την υπόθεση αυτή η συζήτηση; Εκτός και αν θέλετε να κάνουμε δίκη για αυτό το γεγονός, γιατί έχω και εγώ να πω πράγματα. Θέλετε ‘‘να πάμε σε άλλο δικαστήριο’’ για το πώς και τι έγινε εκείνη την ώρα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Η συγκεκριμένη μάρτυρας είχε καταθέσει στο πρωτοβάθμιο, καλείται και στο δευτεροβάθμιο..
ΡΟΥΠΑ: Ναι, για ποιό λόγο; Να το συζητήσουμε. Δηλαδή να κάνουμε ένα δικαστήριο, μέσα στο δικαστήριο για το τι έγινε εκείνη την ημέρα; Γιατί αν ήμουν στη ‘‘νομιμότητα’’, θα της είχα κάνει μήνυση της κυρίας.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα ρωτήσετε και θα πείτε μετά ό, τι θέλετε, θα ακουστείτε σε ό, τι θέλετε. Αφήστε να ολοκληρώσει και θα ρωτήσετε.
ΡΟΥΠΑ: Ναι, δεν ξέρω αν αφορά την υπόθεση. Κάνουμε μια συζήτηση εδώ πέρα για το τι έγινε με το παιδί;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είχε δώσει κατάθεση και στο πρωτοβάθμιο.
ΡΟΥΠΑ:  Ναι, πού συνδέεται με την Τράπεζα της Ελλάδος, με τα υπόλοιπα ζητήματα; Αυτό δεν καταλαβαίνω.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πιθανόν να συνδέεται με άλλα θέματα.
ΡΟΥΠΑ: Με ποια θέματα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν ξέρω, ας επέμβουν και οι συνήγοροί σας να σας εξηγήσουν. Εγώ δεν μπορώ να μην τα εξετάσω…
ΡΟΥΠΑ: Για ποιο θέμα; Εφόσον δεν είναι σχετική με τις υποθέσεις για τις οποίες δικαζόμαστε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν μπορεί το δικαστήριο το δευτεροβάθμιο εφόσον έχει δώσει κατάθεση στο πρωτοβάθμιο…
ΡΟΥΠΑ: Εγώ στο πρωτοβάθμιο δεν ήμουνα αλλά είναι άσχετο το θέμα. Αλλά αν είναι να κάνω άλλο δικαστήριο μέσα σε αυτό το δικαστήριο να το εξετάσουμε. Τι έχει γίνει ακριβώς εκείνη την ημέρα. Να το κάνουμε. Να είναι αρμόδιο όμως, έτσι; Να κάνω και εγώ μια μήνυση στο τέλος-τέλος.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Θα ρωτήσετε μετά εσείς και ίσως πρέπει εδώ να ρωτήσουν και οι συνήγοροί σας.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Εμείς θα ρωτήσουμε κ. πρόεδρε. Τι θα ρωτήσουν οι συνήγοροί μας;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπάρχει ένα θέμα γιατί μας λέτε γιατί την εξετάζετε όταν δεν έχει σχέση με την υπόθεση.
ΡΟΥΠΑ: Δεν έχει σχέση με την υπόθεση. Υπάρχει κάποια εκδίκαση της υπόθεσης για το αν χτυπήθηκε το παιδί μου και από ποιόν;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: …..
ΡΟΥΠΑ: Αν ήμουν στην νομιμότητα θα την είχα πάει στα δικαστήρια εγώ. Το γεγονός ότι έψαχνε να με βρει…

Παρέμβαση Προέδρου που δεν ακούγεται καθαρά
ΡΟΥΠΑ: Όχι κυρία πρόεδρε, αυτό που γίνεται εδώ πέρα είναι μια δίκη μέσα στην δίκη. Είναι μια άλλη υπόθεση. Η κυρία με έψαχνε γιατί φοβόταν μην της κάνω μήνυση. Γιατί αν της έκανα μήνυση την ‘‘είχε πολύ άσχημα’’. Καταλάβετε;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κάθεστε λίγο;
ΡΟΥΠΑ: Δεν μπορώ γιατί δεν αφορά την υπόθεση αυτό το πράγμα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να τελειώσει τις ερωτήσεις το δικαστήριο και θα πάρετε μια διακοπή.
ΡΟΥΠΑ: Αυτή η μάρτυρας εδώ έχει έρθει για συγκεκριμένους λόγους. Αφορά το παιδί. Αφορά την επιμέλεια του παιδιού και είμαστε ακόμα στα δικαστήρια σε σχέση με αυτό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι έχει γίνει με την επιμέλεια;
ΡΟΥΠΑ: Είναι μεγάλη ιστορία κ. πρόεδρε. Αυτή την στιγμή την επιμέλεια την έχουν οι συγγενείς μου. Αλλά σε σχέση με το ζήτημα του ‘‘πως ζούσε το παιδί μαζί μου είναι μια μεγάλη ιστορία που έχει ανοίξει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η μαρτυρία της κυρίας εδώ. Καταλάβατε; Γιατί αυτό που έγινε στο παιδί μου όταν με συλλάβανε προετοιμαζόταν πολύ καιρό πριν. Αυτό που γίνεται εδώ πέρα είναι ένα στοιχείο που προστίθεται μέσα σε μια διαδικασία την οποία την ετοίμαζαν από τότε. Γιατί κανένας δεν μπορούσε να χωνέψει ότι θα μπορούσα να έχω εγώ ένα παιδί στην ‘‘παρανομία’’, και να ζει καλύτερα και από άλλα παιδιά.
Με έπιασαν, μου πήραν το παιδί και το έκλεισαν στο ψυχιατρείο, το κράτησαν στην ΓΑΔΑ τόσες ώρες, το πέρασαν από σήμανση…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πόσο χρονών ήταν το παιδί;
ΡΟΥΠΑ: Εξίμισι όταν με έπιασαν. Το απαγάγανε και το έκλεισαν με εισαγγελική εντολή στο ψυχιατρείο, σε κλειστή ψυχιατρική πτέρυγα χωρίς να επιτρέπεται να το δει κανένας. Χωρίς να λένε σε μας που είναι το παιδί, να του δίνουν φάρμακα, να βιαιοπραγούν. Και έγιναν για να παρουσιάσουν μετά ένα παιδί ημίτρελο το οποίο είχε η Ρούπα στην ‘‘παρανομία’’. Με την μόνη διαφορά ότι αυτά δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορείτε να ασκήσετε τα νόμιμα δικαιώματα….
ΡΟΥΠΑ: Τα νόμιμα δικαιώματα τα έχουμε ασκήσει μόνο που δεν ξέρω τι αποτέλεσμα θα έχουν. Γιατί πήγαν να χτυπήσουν εμάς μέσω του παιδιού. Θέλω να καταλήξω ότι η μαρτυρία της κυρίας μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούστε, έχουμε την στοιχειώδη ευφυΐα να αξιολογούμε όλες τις μαρτυρίες και στο πως έχουν σχέση και σε ποιο βαθμό.
ΡΟΥΠΑ: Ποιο άλλο νόημα έχει η μαρτυρία της κυρίας σε αυτό το δικαστήριο η οποία λέει και ψέματα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχει καταθέσει και στο πρωτοβάθμιο. Προσπαθήστε να το καταλάβετε.
ΡΟΥΠΑ: Σας είπα προετοιμαζόταν το έδαφος για το τι θα γίνει με το παιδί από την στιγμή που θα  έπιαναν εμένα. Και φτιάχνεται και ένα κλίμα για το τι είδους κατάσταση ήταν αυτή που ζούσε το παιδί μαζί με δύο παράνομους, τρομοκράτες σε εισαγωγικά. Έχετε κριτήριο όλοι σας για να καταλάβετε πού εντάσσεται η κατάθεση της κυρίας εδώ. Με την μόνη διαφορά ότι αυτή εγκατέλειψε το παιδί στο ατύχημα. Δεν είπατε ‘‘αφήστε το, δεν μας αφορά αυτό στο δικαστήριο’’. Ούτε στο πρωτόδικο έγινε έτσι. Η ερώτηση που θα έπρεπε να γίνει είναι ‘‘αναγνωρίζετε την κυρία που έμενε στην οδό Υψηλάντου 27’’; Δεν έμεινε εκεί η ερώτηση. Δεν είπατε, ‘‘δεν μας ενδιαφέρει τι έγινε εκεί στο δρόμο, πείτε μας είναι αυτή; Ή δεν είναι’’; Η συζήτηση έγινε για το γεγονός και το περιστατικό ‘‘και ήρθε το ταξί; Πήρε ταξί; Ζήτησε ταξί να πάει στο νοσοκομείο μαζί σας, δεν ζήτησε; Χτύπησε πολύ το παιδί; Χτύπησε λίγο’’;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έστω και έτσι, υπήρχε ένταση αφού και εσείς μπορεί να θεωρήσατε ότι το παιδί μπορεί να έχει χτυπηθεί πιο σοβαρά και είναι λογικό να υπάρχει ένταση…
ΡΟΥΠΑ: Το παιδί ήξερα ότι δεν είχε χτυπηθεί πολύ αλλά ήθελα να το πάω στο νοσοκομείο για να το διαβεβαιώσω, να είμαι 100% σίγουρη. Και την παρακαλούσα την γυναίκα να πάμε μαζί στο νοσοκομείο και αυτή σηκώθηκε και έφυγε. Είναι δυνατόν να είχα αυτοκίνητο εκείνη την ώρα και να έλεγα, όχι, δεν θα πάω μαζί σου και θα περιμένω να πάρω ταξί; Είναι δυνατόν;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σας πω γιατί φορτίζεστε τώρα;
ΡΟΥΠΑ: Φορτίζομαι γιατί λέει ψέματα, γι’ αυτό.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορείτε να αξιολογήσετε τις καταθέσεις…
ΡΟΥΠΑ: Φορτίζομαι γιατί λέει ψέματα πρώτον και δεύτερον γιατί εξετάζεται μια μάρτυρας εξονυχιστικά για ένα γεγονός που δεν αφορά την υπόθεση. Δεν είναι δυνατόν να συζητάμε εδώ πέρα…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κάλεσε αυτόν τον μάρτυρα. Εφόσον τους κάλεσε δεν μπορώ εγώ να τους αγνοήσω.
ΡΟΥΠΑ: Ναι, αλλά το είδος των ερωτήσεων μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, το είδος των ερωτήσεων είναι ακριβώς για ένα περιστατικό που δεν αφορά την υπόθεση. Και εγώ λέω τι,  μπορώ μετά από χρόνια να της κάνω μήνυση; Να της κάνω. Αλλά όχι να γίνει ένα τέτοιο δικαστήριο εδώ πέρα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να προχωρήσουμε;
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Να πω κάτι και εγώ;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να πείτε.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Η μαρτυρία της συγκεκριμένης είναι άσχετη με την υπόθεση. Το γεγονός ότι καλέστηκε και στο πρωτοβάθμιο δεν αναιρεί το γεγονός ότι η μαρτυρία της είναι άσχετη με την υπόθεση. Η μόνη ερώτηση η οποία θα είχε χρησιμότητα θα ήταν ‘‘την αναγνωρίζετε ή όχι’’, αυτήν την ερώτηση που κάνατε εσείς. Τίποτε άλλο. Τώρα, το πόσα διαμερίσματα είχε η πολυκατοικία και τα υπόλοιπα είναι παντελώς άσχετα.  Είναι αναμφισβήτητο γεγονός και αυτό ισχύει 100%, είναι ότι θέλουν να παρουσιάσουν εμάς ως κακούς γονείς επειδή είχαμε ένα παιδί στην παρανομία, μην με διακόπτετε σας παρακαλώ…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν σας διέκοψα.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Πήγατε όμως να με διακόψετε. Τελοσπάντων. Όλο αυτό ισχύει. Και επειδή έχει γίνει και κουβέντα στο δικαστήριο για το ποιος είναι προκατειλημμένος ή όχι, η δική σας συνάδελφος, προϊσταμένης σας η κ. Ξένη Δημητρίου του Αρείου Πάγου και η Εισαγγελέας Ανηλίκων Νικολού διέταξαν να κλείσουν το παιδί μας στο ψυχιατρείο, πράγμα που είναι παράνομο. Τους ίδιους τους νόμους σας, όχι εσείς προσωπικά, τους έχετε πετάξει στα σκουπίδια για να κατηγορήσετε εμάς τους ‘‘τρομοκράτες’’ ότι είμαστε και κακοί γονείς και να πάρετε την επιμέλεια από εμάς. Μας έχει αφαιρεθεί η επιμέλεια προσωρινά και με πρόταση του εισαγγελέα Καλαμάτας προτείνεται να μας αφαιρεθεί οριστικά. Αυτό παίζεται τώρα. Και προσπαθεί τι να πει η κυρία; Ότι δεν το πρόσεχε η μητέρα του το παιδί; Αυτά δεν είναι άσχετα με τον πόλεμο που το κράτος σας κάνει εναντίον μας.
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Είναι μάρτυρες οι οποίοι εξετάστηκαν και πρωτόδικα. Εσείς λείπατε. Λοιπόν μπορούσατε να της κάνετε μία ερώτηση προς δική σας δικονομική διευκόλυνση. Για κάθε πράγμα θα μπορούσατε να υποβάλλετε ερωτήσεις που να τις θεωρείτε ευνοϊκές τις απαντήσεις.
ΡΟΥΠΑ: Πάνω σε ποιο θέμα;
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Αλλά εμείς δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κανέναν μάρτυρα.
ΡΟΥΠΑ: Πάνω σε ποιο θέμα ευνοϊκές; Η κυρία δεν με ήξερε.
ΔΙΚΑΣΤΗΣ: Σας δίνεται η δυνατότητα να κάνετε ερωτήσεις. Και το δεύτερο, είναι γνωστά αυτά που λέει ο κ. Μαζιώτης και εσείς. Έγινε μία… Τι σημαίνει τώρα επειδή ερωτήθηκε η μάρτυς… σε κάθε μάνα μπορεί να τύχει, σε κάθε μάνα μπορεί να της συμβεί αυτό να της ξεφύγει το παιδί και να χτυπήσει. Γιατί το παίρνετε τόσο…. Προσβλητικό, δίνετε τέτοια βαρύτητα σε αυτό το θέμα; Σε κάθε μάνα θα μπορούσε να τύχει αυτό.
ΡΟΥΠΑ: Δεν είναι το θέμα αυτό.
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Κατέληξε όμως ομαλά.
ΡΟΥΠΑ: Κατέληξαν όλα ομαλά, αλλά το να βάζουν έναν τέτοιο μάρτυρα και να γίνεται συζήτηση για το τι έπαθε το παιδί μέσα σε αυτό το δικαστήριο, δεν κολλάει, δεν συνδέεται.
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Εντάξει, μην προσδίδετε αυτό που θέλετε εσείς να προσδώσετε.
ΡΟΥΠΑ: Όχι, το νόημα που δίνεται με μια τέτοια κατάθεση….
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Η μαρτυρία αφορά για το που μένατε, ότι σας έψαχνε, τότε που ήσασταν φυγόδικη, γι’ αυτό το λόγο εξετάζεται ως μάρτυρας.
ΡΟΥΠΑ: Είναι οι δυσκολίες της ‘‘παρανομίας’’, ότι δεν μπορείς να κάνεις μήνυση σε κάποια για το τι μπορεί να κάνει στον δρόμο και το πόσο απρόσεκτη οδηγός μπορεί να είναι. Γιατί δεν είναι έτσι όπως τα λέει, ότι είδε ξαφνικά ένα παιδί μπροστά της και αιφνιδιάστηκε.
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Τις δυσκολίες της παρανομίες που επικαλεστήκατε τις έλαβε υπ’ όψιν του το δικαστήριο με την εκπρόθεσμη αίτηση που κάνατε, όχι όπου βολευόμαστε ή ….
ΡΟΥΠΑ: Όχι για την κυρία λέω συγκεκριμένα, γιατί αν ήταν άλλη οποιαδήποτε γυναίκα στην θέση μου θα την είχε πάει απλώς στα δικαστήρια. Έτσι; Και ακόμα θα πλήρωνε. Αλλά εγώ δεν το έκανα αυτό. Απλά η συζήτηση που άνοιξε εδώ γι’ αυτό το ζήτημα….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ήταν περιορισμένη η συζήτηση.
ΡΟΥΠΑ: Όχι, δεν ήταν περιορισμένη κ. πρόεδρε.
ΠΑΡΕΔΡΟΣ: Μην δίνετε άλλη διάσταση από αυτή….
ΡΟΥΠΑ: Όχι, γιατί υπάρχει ακόμα αυτή η εκκρεμότητα με το παιδί. Στο παιδί θέλουν να βάλουν περιοριστικούς όρους. Είναι ήδη με περιοριστικούς όρους στους συγγενείς μου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχετε επικοινωνία πάντως.
ΡΟΥΠΑ: Αυτό μας έλειπε. Αυτό μας έλειπε να μην έχουμε επικοινωνία. Κοιτάξτε όταν μας πιάσανε…
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Έχουμε επικοινωνία γιατί εμείς το διεκδικήσαμε, όχι γιατί το καλό σας κράτος το επέτρεψε αυτό.
ΡΟΥΠΑ: Μιας και πήγε εκεί η κουβέντα…. Όταν μας πήρανε το παιδί, μας αφαίρεσαν οριστικά την γονική μέριμνα που σημαίνει ότι σε διαγράφουν ως γονέα χωρίς να υπάρχει καμία αναφορά σε ζητήματα κακής άσκησης της γονικής μέριμνας. Μόνο και μόνο γιατί είμαστε αυτοί που είμαστε. Την δώσανε προσωρινά στο νοσοκομείο που το πήγανε, στην κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου, την προσωρινή επιμέλεια. Επιχείρησαν να μας διαγράψουν ως γονείς για να κλείσουν το παιδί μας στο ψυχιατρείο. Δεν σας λέει κάτι αυτό;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σας πω κάτι. Λέει ο κ. Μαζιώτης…
ΡΟΥΠΑ: Μισό λεπτό, κάναμε απεργία πείνας και δίψας για να βγει το παιδί άμεσα από το ψυχιατρείο γιατί θα τρελαινόταν. Γιατί αυτός ήταν ο στόχος τους για να τα λέμε τώρα και καθαρά.
Αυτός ήταν ο στόχος τους: να παρουσιάσουν ένα παιδί ημίτρελο. Να πούνε ότι η Ρούπα τρέλανε το παιδί εκεί που το είχε στην ‘’παρανομία’’.
Κάναμε απεργία πείνας και δίψας και καταφέραμε να το βγάλουμε γρηγορότερα γιατί αλλιώς θα έμενε πολύ περισσότερο στο ψυχιατρείο. Δώσανε την προσωρινή επιμέλεια στη γιαγιά με περιοριστικούς όρους, να παρακολουθείται το παιδί από παιδοψυχίατρο ενώ το παιδί ήταν μια χαρά. Αυτοί πήγαν να το τρελάνουν. Και να παρακολουθείται και από την κοινωνική υπηρεσία. Και αυτοί οι όροι θέλανε να παραμείνουν.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ……
ΡΟΥΠΑ: Όχι, γιατί οι περιοριστικοί όροι και το κράτος ‘‘κρέμεται’’ πάνω από το κεφάλι του ακόμα. Και επιδιώκει το κράτος να του βάλει περιοριστικούς όρους επιπλέον, δηλαδή μονίμως το παιδί να παρακολουθείται από παράγοντες του κράτους και ψυχιάτρους. Το παιδί μας είναι μια χαρά. Όταν έχει τον βραχνά της βίας και του ελέγχου από πάνω από το κεφάλι του, κάποια στιγμή θα διασαλευτεί η ισορροπία του. Και η κοινωνική του ισορροπία και η ψυχολογική. Δεν είναι λογικό;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Απολύτως.
ΡΟΥΠΑ: Άμα πηγαίνεις ένα υγιές παιδί στους ψυχιάτρους, κάποια στιγμή δεν θα συνειδητοποιήσει ότι κάτι γίνεται εδώ πέρα, κάτι μου κάνουνε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σας πω όμως και κυρίως στον κ. Μανιώτη, αναφερθήκατε σε πράξεις ανωτέρων εισαγγελέων, εάν οτιδήποτε θεωρήσατε ότι έγινε κατά παράβαση του νόμου…
ΡΟΥΠΑ: Έχουμε κάνει μηνύσεις.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μπορείτε να απαιτήσετε τα νόμιμα δικαιώματά σας. Το παρόν δικαστήριο….
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Θα βρούμε δικαίωση κ. πρόεδρε! Εσείς το πιστεύετε αυτό δηλαδή;  Θα μας δικαιώσει το κράτος που έκανε αυτά σε ένα 6,5 χρονών παιδί, καταπάτησε τους νόμους του και θα βρούμε δικαίωση γι’ αυτά τα πράγματα; Μα κοροϊδευόμαστε τώρα;
ΡΟΥΠΑ: Εντάξει εμείς ό, τι μπορούσαμε να κάνουμε το έχουμε κάνει. Δεν περιμένουμε καμία αναγνώριση των θέσεών μας και των ‘‘λαθών’’ τους.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Οδηγεί πουθενά αυτή η κουβέντα;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι λογικό να φορτίζονται γιατί είναι οι γονείς του παιδιού. Και το βλέπουν υπό καθεστώς… δεν ξέρω πόσες φορές το βλέπετε;
ΡΟΥΠΑ: Δεν το βλέπουμε πολλές φορές το μήνα. Το βλέπουμε 1 φορά στις 5 εβδομάδες.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ναι, αλλά εν πάσει περιπτώσει, το παρόν δικαστήριο δεν ασχολείται καθόλου με αυτό το θέμα….
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Κανονικά αυτή την κυρία δεν θα έπρεπε να την καλέσατε ή θα έπρεπε να της κάνετε μια τυπική ερώτηση, αν έχετε να πείτε κάτι και τίποτε άλλο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα δεν καλείται από το δικαστήριο, καλείται από τον εισαγγελέα, κατέθεσε και στο πρωτοβάθμιο.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Ναι, τελοσπάντων, εμείς αυτό αναδείξαμε. Ότι στην πραγματικότητα αυτό δεν ήταν τυχαίο είτε στο πρωτοβάθμιο είτε στο δευτεροβάθμιο. Καλείται για συγκεκριμένους λόγους.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Οι λόγοι που εξετάστηκε εδώ από πουθενά δεν προέκυψε…..
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Τι να έλεγε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ειπώθηκαν πράγματα άσχετα με την υπόθεση και ίσως εγώ κατά παράβαση της δικονομικής τάξης να λέω αυτά τα πράγματα, δεν σας κατηγόρησε κανείς ότι είστε κακοί γονείς, ότι δεν αγαπάτε το παιδί, κλπ, κλπ, την μάρτυρα ρωτήσατε και τελείωσε το θέμα.
ΡΟΥΠΑ: Ναι, αλλά η συζήτηση πάνω στο γεγονός, η ανάλυση του τι έγινε στον δρόμο, ‘‘τι κάνατε εσείς, αν πήγατε, δεν πήγατε, σας ζήτησε’’….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ρωτήθηκαν πράγματα που αφορούν την συγκεκριμένη υπόθεση. Ας προχωρήσουμε. Και να αναφερθώ στην προηγούμενη συνεδρίαση για κάποιον μάρτυρα κάνατε σχολιασμό και είπατε ότι δεν ρωτήθηκε νομίζω για το θέμα του ενδεχόμενου δόλου, δεν είμαι και σίγουρη, δεν έγινε καμία ερώτηση για το δικαστήριο υπονοώντας ότι έχουμε καταλήξει κάπου; Δεν είναι καθόλου έτσι.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Θα σας απαντήσω. Εσείς κ. πρόεδρε την προηγούμενη φορά που υπήρχε ένταση με διακόψατε και μου είπατε ότι έχω βγει εκτός θέματος. Εδώ όμως μπορώ τουλάχιστον για την κυρία πάρεδρο να πω ότι έχει βγάλει συμπέρασμα, ότι έχει βγάλει την ετυμηγορία. Προσέξτε. Έκανα σχολιασμό με διακόπτει να μου κάνει ερωτήσεις για τον ρόλο της αστυνομίας. Για να πει τι; Ότι εφόσον έχουν γίνει αυτά στο παρελθόν, παραλείψεις εντός και εκτός εισαγωγικών, παραλείψεις της αστυνομίας – εμείς έχουμε πει ότι μπορεί και να μην είναι τυχαίες παραλείψεις –, ότι εφόσον το γνωρίζετε αυτό και το επαναλαμβάνετε στην Τράπεζα της Ελλάδας, άρα έχετε τον ενδεχόμενο δόλο ότι πιθανόν από τις παραλείψεις που θα γίνουν de facto κιόλας, ότι εμείς τα ξέρουμε αυτά, ότι άρα αποδέχεστε τον ισχυρισμό, αυτό που λένε τα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που διάβασα, ότι μπορεί να υπάρχουν ‘‘παράπλευρες απώλειες’’ και άρα αδιαφορείτε. Με βάση αυτό εγώ έφαγα ισόβια κάθειρξη. Και η κυρία πάρεδρος στο πρώτο σκέλος της διαδικασίας όπου είναι οι μάρτυρες του κατηγορητηρίου με τις ερωτήσεις αυτές και με αυτά που λέει, εμένα μου δείχνει ότι έχει βγάλει ήδη ετυμηγορία και ότι είναι προκατειλημμένη.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κ. Μαζιώτη αυτό είναι δικό σας συμπέρασμα.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Το λέω όμως. Όχι για όλη την έδρα, για όλα τα μέλη της έδρας, για την συγκεκριμένη (για την πάρεδρο). Γιατί η συνάδελφός σας ήταν και στην πρώτη δίκη που εκδικαζόταν η υπόθεση του υπουργείου Οικονομίας – το είπε –, του χρηματιστηρίου – το είπε –, και εδώ δεν έλεγε τα στοιχεία τα πραγματικά, στο χρηματιστήριο δεν είχε γίνει παράλειψη από την αστυνομία, ήταν ο κανονισμός ασφαλείας που έλεγε να μείνουν μέσα οι υπάλληλοι security παρά το προειδοποιητικό τηλεφώνημα και αυτά επικαλέστηκε.
Προσέξτε, όχι στο τέλος της διαδικασίας, στην αρχή της δίκης να λέγονται αυτά τα πράγματα. Μας λέει, μα ναι, αφού τα ξέρετε ότι έχουν γίνει – εσείς ήσασταν κατηγορούμενοι στο πρώτο δικαστήριο – και τα επαναλαμβάνετε στην Τράπεζα της Ελλάδας, και τα ρίχνετε στην αστυνομία τώρα; Αυτά μας έλεγε η κυρία πάρεδρος. Αν δεν είναι αυτό προκατάληψη, τότε τι είναι;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν είναι. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν είναι.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Α, δεν είναι;
ΡΟΥΠΑ: Δέκα λεπτά  διάλειμμα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εξάλλου ακούστε να δείτε. Είναι πολλοί μάρτυρες, είναι μεγάλες καταθέσεις. Μπορεί να ξεχάσουμε να ρωτήσουμε κάτι.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Προσέξτε, εμείς ρωτάμε τους μάρτυρες. Υπήρχε δόλος κ. μάρτυρα να πληγείτε; Ποιος κατηγορούμενος που είχε ‘‘λερωμένη την φωλιά’’ του το ρωτάει αυτό; Ακόμα και τον αστυνομικό της Κλειτορίας που τον πυροβόλησα τον ρώτησα ήθελα να σε σκοτώσω;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια ειδική ερώτηση. Πιστεύετε ότι δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε από αυτά που λέει ο μάρτυρας;
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Είστε αρκετά έξυπνοι για να αξιολογήσετε. Έχουν περάσει χιλιάδες κατηγορούμενοι από  μπροστά σας. Δεν σας έχω για ηλίθιους γιατί μου ξανακάντε αυτή την ερώτηση. Δεν σας έχω για ηλίθιους, είστε δικαστές και ξέρετε πότε ο άλλος σας λέει ψέματα και πότε όχι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μια δυσπιστία βλέπω απέναντί μας.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Μα είναι δυνατόν να μην έχω δυσπιστία. Σε αντίπαλο στρατόπεδο είμαστε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Με την συγκεκριμένη σύνθεση;
ΡΟΥΠΑ: Μπορούμε να κάνουμε 10 λεπτά διάλειμμα;  Αφού ήρθαμε και σε αυτό το θέμα, επειδή κατέθεσε και ο κ. Ντάνος, θέλω να κάνω μια τοποθέτηση, έναν σχολιασμό. Σε 5 λεπτά όμως. Να ηρεμήσει λίγο η κατάσταση. Σε 5 λεπτά άμα θέλετε, να κάνουμε ένα διάλειμμα. Εφ’ όσον έκλεισαν…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Υπάρχει εξ’ ορισμού μια ένταση. Από τα πρωτοδικεία μέχρι τα μικτά ορκωτά.
ΡΟΥΠΑ: Εμείς κρατούμε ένα ορισμένο επίπεδο.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ακούστε, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι εις βάρος των κατηγορουμένων ή της διαδικασίας.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Στην προηγούμενη συνεδρίαση τι μας είπε η κ. πάρεδρος; Ότι αυτά που λέτε δεν είναι προς το συμφέρον σας, προς όφελός σας. Αυτά μας είπε. Έχετε την εντύπωση ότι θα κολλήσω, ότι δεν θα πω αυτά που πιστεύω ότι πρέπει να πω; Δεν με ενδιαφέρει αν θα μου κατεβάσετε την ποινή. Από την πρώτη στιγμή σας το είπα. Αυτά που πιστεύω ότι είναι σωστά, θα τα πω. Δεν σας ζήτησα να κατεβάσετε καμία ποινή. Από την πρώτη συνεδρίαση σας τα ’χω πει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Να σας πω κάτι. Ο δικαστής που δεν ενδιαφέρεται δεν ρωτάει τίποτα. Κάθεται και περιμένει να περάσει η ώρα.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Ή ρωτάει επιβαρυντικά πράγματα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Όχι, κάνετε λάθος, κάνετε λάθος.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Εδώ άλλη ερώτηση έγινε για το αν τα θραύσματα της βόμβας έχουν φθάσει μέχρι το Μοναστηράκι, κάτω από την Πραξιτέλους δηλαδή. Μιλάμε για υπερβολικά πράγματα. Ο κύριος πάρεδρος την έκανε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είστε προκατειλημμένος.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Ναι, εντάξει, είμαι προκατειλημμένος κυρία πρόεδρε.
ΡΟΥΠΑ: Μπορούμε να κάνουμε 5 λεπτά διάλειμμα;
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Κυρία πρόεδρε αν μου επιτρέπετε για το θέμα του παιδιού μια τοποθέτηση. Καταλαβαίνετε ότι είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που έχουν φερθεί έτσι σε ένα ανήλικο παιδί, όχι η δικαιοσύνη, η αστυνομία.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Η δικαιοσύνη.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Η δικαιοσύνη εννοώ στην ΓΑΔΑ.
ΡΟΥΠΑ: Όχι, όχι. Με εντολή την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου το παιδί κρατήθηκε και παραδόθηκε από την αντιτρομοκρατική στην Εισαγγελία Ανηλίκων. Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου το παρέδωσε. Τα ξέρω πάρα πολύ καλά. Θυμάμαι όλα τα έγγραφα. Εσωτερικό υπηρεσιακό έγγραφο της ‘‘αντιτρομοκρατικής’’, της ΔΑΕΕΒ, με υπογραφή της εισαγγελέως που ήταν εποπτεύουσα στην ΔΑΕΕΒ συν την υπογραφή της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου. Με αυτό το εσωτερικό έγγραφο από την αντιτρομοκρατική δόθηκε το παιδί μου στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, η οποία Εισαγγελία Πρωτοδικών έδωσε 2 εντολές: Την μία, να μεταφερθεί υπό άκρα μυστικότητα το παιδί φρουρούμενο στο νοσοκομείο, στο ψυχιατρείο, σε κλειστή ψυχιατρική πτέρυγα και κανένας να μην το βλέπει αν δεν είναι εις γνώση της εισαγγελέως. Και δεύτερη, την εφαρμογή του νόμου 1532 του Α.Κ, την κακή άσκηση γονικής μέριμνας, να μας αφαιρέσουν την γονική μέριμνα οριστικά και να την δώσουν στην κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου, προσωρινά.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε μας τι μας προσάπτετε;
ΡΟΥΠΑ: Όχι, ενημερωτικό είναι αυτό.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Άμα δεν κάνανε απεργία πείνας δεν θα βλέπανε ούτε το παιδί τους ούτε τις ώρες που δικαιούνται.
ΡΟΥΠΑ: Και δίψας γιατί με απεργία πείνας θα ήταν ακόμα μέσα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σε μας τι προσάπτετε;
ΡΟΥΠΑ: Όχι, δεν προσάπτουμε τίποτα γιατί ανέφερε για την αστυνομία η συνήγορος, και όχι την δικαιοσύνη. Όχι, η εντολή της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου ήτανε, σας λέω υπήρχε έγγραφο εσωτερικό υπηρεσιακό της ΔΑΕΕΒ υπογεγραμμένο από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Έχετε δικαίωμα να κάνετε τα νόμιμα.
ΡΟΥΠΑ: Έχουμε κάνει, τώρα τι θα βγει….Με την μόνη διαφορά ότι όλα αυτά νομιμοποιούνται σε λίγο οσονούπω με τον νέο σωφρονιστικό κώδικα. Αντίστοιχες συμπεριφορές ως πρακτικές θα ασκηθούν και σε άλλους που θα συλλαμβάνονται. Το είχε εξαγγείλει ο κ. Κοντονής από τον χειμώνα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αφήστε να γίνει και να ψηφιστεί και μετά το βλέπετε.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Μα άμα ψηφιστεί θα είναι αργά κ. πρόεδρε. Όταν ψηφίζονται αυτά, είναι αργά πια.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ: Κ. πρόεδρε…..
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είναι ένα ευαίσθητο θέμα που παρ’ όλο που δεν έχει σχέση με την υπόθεση είναι λογικό να απασχολεί, γι’ αυτό και εγώ έδωσα αυτή την διάσταση.

Ακολουθεί σχολιασμός των μελών του Επαναστατικού Αγώνα μετά την κατάθεση  μάρτυρας η οποία είχε ακίνητο στην οδό Αμερικής και έπαθε υλικές ζημιές κατά την έκρηξη της βόμβας του Ε.Α. μπροστά στο κτίριο της Διεύθυνσης Εποπτείας της Τράπεζας της Ελλάδας στις 10/4/2014. Στην κατάθεσή της η μάρτυρας η οποία ασχολείται επαγγελματικά στον χρηματοοικονομικό κλάδο, ήταν στέλεχος στην Τράπεζα Εργασίας (Eurobank) χαρακτήρισε την βομβιστική επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα ως ‘‘πράξη φανατικών’’.

ΡΟΥΠΑ: Ήθελα να ρωτήσω την κυρία μάρτυρα, δεν την ενοχλεί το γεγονός ότι η ΤτΕ που είναι παράρτημα της ΕΚΤ, έχει επιβάλλει τέτοια ασφυκτικά μέτρα σε όλη την ελληνική κοινωνία που έχουν βγει στο περιθώριο και πεθαίνουν από την πείνα τόσες χιλιάδες άνθρωποι; Το να επιχειρεί μια οργάνωση– και δεν είναι προσωπικό ζήτημα του Μαζιώτη, υπάρχει μια οργάνωση εδώ πέρα –, να μεταφέρει προς τα πίσω, να επιστρέφει ένα ποσοστό βίας που σε τέτοιο μεγάλο βαθμό επιβάλλεται στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως τους πιο φτωχούς και τους πιο αδύναμους, εσείς αυτό το θεωρείτε φανατισμό;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Στις 2 Οκτωβρίου με είχαν ξανακαλέσει και είχα έρθει και είχα μιλήσει αν θυμάστε.
ΡΟΥΠΑ: Εγώ δεν ήμουν εδώ.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Εδώ ήσασταν και στις 2 Οκτωβρίου και είχαμε μιλήσει και είχαμε ανταλλάξει κουβέντες ακριβώς πάνω στο σημείο που μιλάμε τώρα, δουλεύω συνέχεια σε όλη μου τη ζωή…
ΡΟΥΠΑ: Α, ήσασταν εσείς που είχατε πει ότι δεν έχουμε δουλέψει ποτέ στην ζωή μας. Εσείς είσαστε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Μάλλον δεν καταλαβαίνετε γιατί…….
ΡΟΥΠΑ: Εσείς δεν έχετε δουλέψει. Γιατί σας είπα αναλυτικά και που έχω δουλέψει εγώ και που έχει δουλέψει ο Μαζιώτης, το βιογραφικό μου δεν το ξέρετε. Δεν γνωρίζετε ότι ο Μαζιώτης έχει δουλέψει ως εργάτης στο μετρό που εσείς πηγαίνετε; Εσείς ασχολείστε με τα χρηματοοικονομικά είχατε πει.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι δουλειά και αυτή.
ΡΟΥΠΑ: Ναι, πολύ σκληρή δουλειά τα χρηματοοικονομικά, να τζογάρετε στο χρηματιστήριο και να κερδίζετε εις βάρος των φτωχών και των εργαζομένων. Πολύ σκληρή δουλειά! Το έχουμε αναλύσει και αυτό. Έχουμε χτυπήσει ως Επαναστατικός Αγώνας και το χρηματιστήριο. Είναι πάρα πολύ σκληρή δουλειά, πάρα πολύ σκληρή δουλειά!
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξέρω το έχω μελετήσει….
ΡΟΥΠΑ: Δεν έχετε μελετήσει τίποτα και δεν ξέρετε τίποτα. Και κακώς έρχεστε εδώ με τόση εμπάθεια και μιλάτε για ‘‘φανατικούς’’. Ε, ναι όσον αφορά το δίκιο των φτωχών και το δίκιο των αδικημένων στην κοινωνία, θα είμαστε φανατικοί. Αλλά εσείς είστε στο άλλο στρατόπεδο, είσαστε σε αυτούς που αντλείτε κέρδος εκμεταλλευόμενοι τον ιδρώτα των φτωχών μέσω των χρηματιστηρίων. Και γι’ αυτό έχετε τη στάση αυτή εδώ πέρα.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι ευκαιρία να αναπτύξετε τα θέματά σας.
ΡΟΥΠΑ: Όχι, έχουμε την ευκαιρία να τα αναπτύξουμε ούτως ή άλλως. Απλώς ήρθατε εδώ  και δεν μιλάτε για το αντικείμενο που σας ρωτάνε, κάνετε και τοποθέτηση.  Ε, θα πάρετε και την απάντηση.
Όσον αφορά το ζήτημα που βάλατε στο άλλο δικαστήριο ότι δεν έχω δουλέψει ποτέ στην ζωή μου, κυρία μου εγώ έχω δουλέψει σε εργοστάσιο, έχω δουλέψει σε μαύρη εργασία, έχω εργατικό ατύχημα που δεν έχω αποζημιωθεί, ο Μαζιώτης έχει δουλέψει οικοδομή πολλά χρόνια, έχει δουλέψει στο μετρό και δεν έχετε κανένα δικαίωμα να λέτε ότι είμαστε άνθρωποι που δεν έχουμε δουλέψει ποτέ στην ζωή μας. Γιατί εμείς ξέρουμε τι θα πει ταξικός πόλεμος. Σε αυτόν τον πόλεμο εσείς είσαστε απέναντι.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Μπορώ να δώσω μια απάντηση;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κ. Παπαστάμου εσείς καλείστε για να καταθέσετε τα πραγματικά περιστατικά.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ:  Ε, τα είπα και είπα και αυτά που αισθάνομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εντάξει τα είπατε, είπε και η άλλη πλευρά αυτά που αισθάνεται.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Να απαντήσω όμως. Αισθάνομαι μειωμένη αν δεν απαντήσω. (Απευθυνόμενη προς την Ρούπα)! Έχω δουλέψει σε εταιρεία με 120 άτομα, βοηθούσα τους πάντες και για τα εργατικά τους και για τις αρρώστιες τους και για τα πάντα.
ΡΟΥΠΑ: Δεν είναι εδώ να μας τα πούνε. Με χρηματοοικονομικά μου είπατε ότι ασχολείστε. Αφεντικό ήσασταν.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήμουνα η πρώτη γυναίκα σύμβουλος σε ελληνική Τράπεζα όταν έγινε η Τράπεζα Εργασίας.
ΡΟΥΠΑ: Επιβεβαιώνετε τα όσα λέω ότι είσαστε στο στρατόπεδο των αφεντικών.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η Τράπεζα Εργασίας ήταν η πρώτη τράπεζα που απευθύνθηκε στο λαό, όχι στους πλούσιους, με πήραν κατευθείαν και έμεινα 24 χρόνια και δούλευα…
ΡΟΥΠΑ: Ναι ξέρω του κ. Λάτση. ‘‘Τράπεζα του λαού’’ δεν υπάρχει κυρία μου. Οι τράπεζες είναι των κεφαλαιοκρατών, όχι του λαού.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Άποψή σας.
ΡΟΥΠΑ: Δεν είναι άποψή μου, είναι άποψη όλης της ελληνικής κοινωνίας. Μόνο εσείς έχετε αυτή την άποψη, ότι υπάρχει τράπεζα που είναι του λαού.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τελειώσαμε.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Μακάρι να είχαμε κι άλλον διάλογο.
ΡΟΥΠΑ: Τι είδους διάλογο;
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Θέλω να κάνω έναν σχολιασμό με το 358 του Κ.Π.Δ.
Η ενέργεια αυτή που έγινε στην Τράπεζα της Ελλάδας, στο κτίριο που ήταν και το γραφείο του ΔΝΤ σκοπό είχε να χτυπήσει το συγκεκριμένο κτίριο. ‘‘Δυστυχώς’’ όμως γύρω από το κτίριο υπάρχουν και άλλα πράγματα. Πρωτίστως βέβαια προτεραιότητα έχει η ανθρώπινη ζωή, όχι τα λίγα τζάμια στο διατηρητέο της κυρίας ή το τάδε κτίριο.
Όμως οι αγώνες έτσι γίνονται γενικά. Όπως έλεγε και ο Μανωλεδάκης και το είχαμε πει, αυτοί που στρέφονται κατά της πολιτικής εξουσίας θα πρέπει να περάσουν πάνω από κάποια αγαθά, π.χ. υποδομές οι οποίες είναι στο δρόμο για το χτύπημα της κεντρικής εξουσίας. Εγώ προσωπικά και ως Επαναστατικός Αγώνας επ’ ουδενί θα ήθελα να πάθει ζημιά κάτι άλλο πέρα του συγκεκριμένου αλλά οι αγώνες έτσι γίνονται. Δεν γίνονται με άλλο τρόπο και όχι μόνο ειρηνικά ως διαμαρτυρία.
Η συγκεκριμένη μάρτυρας λέει ότι δούλευε στα χρηματοοικονομικά, δηλαδή σε τράπεζες. Και οι τράπεζες είναι τοκογλύφοι. Γι’ αυτούς υπογράφηκαν τα μνημόνια, για τα δάνεια που έπρεπε να εισπράξουν. Αυτοί ευθύνονται για τα δεινά του ελληνικού λαού.

Αποζημιώθηκε η κυρία ως ένα μεγάλο βαθμό για τα 15 τζάμια που έσπασαν στο δικό της διατηρητέο κτίριο. Περισσότερη ζημιά όμως στους περισσότερους μαγαζάτορες της περιοχής, στους επαγγελματοβιοτέχνες δεν έχει κάνει η βόμβα του Επαναστατικού Αγώνα αλλά η κρίση. Το είχαμε πει και σε ερώτηση που κάναμε σε μια καταστηματάρχισσα. Ότι παραπάνω ζημιά προκλήθηκε στα 8 χρόνια κρίσης από το 2010 και μετά που ήταν άδειο το κατάστημά της, δεν το νοίκιαζε, δεν έχει ο κόσμος χρήματα να αγοράσει παρά από την βόμβα του Επαναστατικού Αγώνα και τα 15 τζάμια που προξένησε στο κατάστημά της. Υπάρχει μια δυσαναλογία σε αυτά τα πράγματα.

Αλλά δεν είναι το κατάστημα της κυρίας ή το μαγαζί του οποιουδήποτε ο στόχος αλλά η Τράπεζα της Ελλάδος. Δυστυχώς δίπλα στην ΤτΕ υπάρχουν και άλλα πράγματα τα οποία όμως δεν είναι ούτε η περιουσία του φτωχού μεροκαματιάρη, ούτε του φτωχού περιπτερά, ούτε αυτού που ζει από τον μισθό του. Είναι επιχειρήσεις, μεγάλες τράπεζες, η Τράπεζα Πειραιώς, η ΝΑΚ, εμπορικά κέντρα, πολυεθνικές επιχειρήσεις, το Ε.Σ.Ρ, το Γ.Λ.Κ (Γενικό Λογιστήριο του Κράτους). Μεταξύ Πανεπιστημίου και Σταδίου στην οδό Αμερικής, αυτά υπάρχουν, δεν επλήγησαν λαϊκά μαγαζιά ή καταστήματα και δεν υπήρχε κανένα σπίτι φτωχού βιοπαλαιστή εκεί πέρα.

Παρέμβαση της Πόλας Ρούπα μετά την κατάθεση του Διευθυντή του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας των  Μεθάνων.
ΡΟΥΠΑ: Επειδή έγινε μια ολόκληρη συζήτηση περί τρομοκρατίας των ανθρώπων μέσα σε τράπεζες σε ληστείες κλπ. Εδώ είχατε πει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ότι σας λέγανε ‘‘ληστεία, μην φοβόσαστε’’, ότι δεν απειληθήκατε εσείς ο ίδιος. Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλο που είχαν όπλα, αφήσατε να χτυπήσει ο συναγερμός.

ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Από φόβο ξέχασα και δεν τον απενεργοποίησα.
ΡΟΥΠΑ: Ωραία, ξεχάσατε και δεν απενεργοποιήσατε τον συναγερμό. Εφόσον είναι εκεί οι άνθρωποι με τα όπλα και τα όπλα είναι να χρησιμοποιηθούν εναντίον σας, δεν θα μπορούσαν κάλλιστα – εφόσον κάνουμε εκτιμήσεις εδώ πέρα – να απειληθείτε, να σας χτυπήσουν. Εφόσον αφήσατε τον συναγερμό να χτυπήσει, θα μπορούσε να είχε έρθει η αστυνομία, να γίνει συμπλοκή, να κινδυνεύατε και όλοι μέσα στην τράπεζα. Γιατί είπατε και εδώ πέρα σε ένα σημείο της κατάθεσής σας ‘‘ότι εγώ έχω την ευθύνη για να μην πάθουν οι άλλοι τίποτα’’. Και εφόσον χτυπάει ο συναγερμός μπορεί να έρθει η αστυνομία και μετά μπορεί να ακολουθήσει μια συμπλοκή. Παρ’ όλα αυτά σας απείλησε κανένας μετά από αυτό το λάθος; Αν ήταν λάθος.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι.
ΡΟΥΠΑ: Σας χτύπησε κανένας μετά από αυτό το λάθος; Όχι. Ήταν το ζητούμενο να κυλήσει ομαλά η όλη διαδικασία; Γιατί μιλάτε εδώ πέρα ότι έγινε και διάλογος. Λέτε: ‘‘Κάναμε διάλογο, μετά μπαίνανε πελάτες’’.
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Συζητούσαμε.
ΡΟΥΠΑ: Συζητούσατε έντονα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ:  Όχι.
ΡΟΥΠΑ: Όταν είναι να γίνει μια ληστεία τράπεζας φυσικά και δεν θα γίνει χωρίς όπλα γιατί πολύ απλά θα καταλήξει ο άνθρωπος που την κάνει να συλληφθεί. Τα όπλα δεν είναι για σας. Γιατί αν ήταν για σας, εσείς ειδικά απ’ ότι βγαίνει από αυτή την διαδικασία δεν είχατε την καλύτερη στάση, ούτε την καλύτερη συνεργασία. Παρ’ όλο που αυτοί μπήκανε μέσα την ήθελαν μαζί σας αυτή την συνεργασία. Εσείς παρ’ όλο που χτύπησε ο συναγερμός κανένας δεν σας χτύπησε, κανένας δεν σας έβρισε, κανένας δεν σας μίλησε άσχημα, δεν σας κακομεταχειρίστηκε, ωραία;
Ούτε όμηροι πάρθηκαν. Θεωρητικά για ανθρώπους που είχαν όπλα και τα είχαν υποτίθεται για να τρομοκρατήσουν αυτούς που είναι μέσα στις τράπεζες, εσείς θα ήσασταν ο καταλληλότερος για να χρησιμοποιηθούν εναντίον σας γι’  αυτό που κάνατε. Προκαλέσατε κίνδυνο για ανθρώπινες ζωές. Θα μπορούσε να εξελιχθεί αλλιώς, παρ’ όλα αυτά δεν έγινε απολύτως τίποτα. Αυτά τα έχει πει ο ίδιος (απευθύνεται προς την έδρα). Διάλογος γινόταν, με τον καλύτερο τρόπο του φέρθηκαν, έγινε ό, τι έγινε και παρ’ όλο που έθεσε ο ίδιος σε κίνδυνο άλλους, πελάτες και υπαλλήλους.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτά να τα πείτε στον σχολιασμό.
ΡΟΥΠΑ: Αυτά διευκρινιστικά ως προς το ζήτημα της ‘‘τρομοκρατίας μέσα στις τράπεζες’’ που λέει εδώ η πολιτική αγωγή και ο κ. εισαγγελέας.

Παρέμβαση του Νίκου Μαζιώτη μετά την κατάθεση του διευθυντή του υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας των Μεθάνων όπου για πρώτη φορά κάνει αναγνώριση των κατηγορουμένων ενώ ούτε στην προανάκριση, ούτε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο το είχε κάνει.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Θέλω να κάνω σχολιασμό της κατάθεσης του ‘‘αξιότιμου’’ και ‘‘ευυπόληπτου’’ κυρίου διευθυντή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Με ηρεμία σας παρακαλώ.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Εννοείται κ. πρόεδρε με ηρεμία, απλά δεν μπορώ να πω με εντελώς ήρεμο τρόπο ότι αυτά που λέχθηκαν  και από το ‘‘ευυπόληπτο’’ μέλος της κοινωνίας κύριο διευθυντή και από τον ‘‘ευυπόληπτο’’ συνήγορο της πολιτικής αγωγής της τράπεζας ότι είναι ντροπή και ψέματα.
Εγώ όταν συνελήφθηκα τον Ιούλιο του 2014 είχα αναλάβει την ευθύνη ότι ήμουν στην τράπεζα των Μεθάνων. Προσέξτε τώρα τις ημερομηνίες γιατί αποδεικνύουν τι ψέματα έχει πει ο κύριος διευθυντής.
Ότι ήμουν εγώ στην Εθνική τράπεζα των Μεθάνων, η αστυνομία το γνωστοποίησε από τον Οκτώβριο, τον Ιούλιο του 2013, προσέξτε τις ημερομηνίες. Λοιπόν στην προανακριτική ο διευθυντής δεν αναγνωρίζει κανέναν, τον Οκτώβριο η αντιτρομοκρατική γνωστοποιεί στα ΜΜΕ ότι βρέθηκε δικό μου αποτύπωμα. Ήταν γνωστό ποιόν κατηγορούν για το γεγονός αυτό.
Τον Ιούλιο του 2014 όταν συνελήφθηκα στο Μοναστηράκι, ανέλαβα την ευθύνη ότι στην Κλειτορία και στα Μέθανα ήμουν εγώ. Παρ’ όλα αυτά το 2015 έρχεται ο ‘‘ευυπόληπτος’’ , κύριος διευθυντής εδώ σ ’ αυτήν την αίθουσα (στο πρωτοβάθμιο) και δεν αναγνωρίζει κανέναν παρ’ όλο που εγώ έχω αναλάβει την ευθύνη ότι ναι, εγώ ήμουνα και τιμή μου και καμάρι μου και καλώς κάναμε την ενέργεια, καλώς την έκανε ο Επαναστατικός Αγώνας, παρ’ όλα αυτά δεν με αναγνωρίζει εμένα που την έχω αναλάβει. Τον ρώτησε σαφώς η έδρα, τους αναγνωρίζετε; Και λέει αυτά που του τα διαβάσαμε και εγώ και οι συνήγοροι, ‘’ότι μου θυμίζουν κάτι από το σωματότυπο αλλά δεν τους αναγνωρίζω, δεν είμαι σίγουρος’’. Δεν υπάρχει αναγνώριση. Και έρχεται δύο χρόνια αργότερα από το πρωτοβάθμιο και 4,5 χρόνια μετά από την απαλλοτρίωση και τα θυμάται όλα με ακόμα μεγαλύτερες λεπτομέρειες.
Όταν έρχεται εδώ κάποιος μάρτυρας και τον ρωτάμε, λέει δεν θυμάμαι, έχουν περάσει κάποια χρόνια. Αυτός εδώ  με την πάροδο του χρόνου κάνει το αντίστροφο, ‘‘θυμάται’’ ακόμα περισσότερα πράγματα. Και λέει ότι είναι ο Μαζιώτης και ο Πετρακάκος.

Είναι ψεύτης! Παρ’ όλο που εγώ που έχω αναλάβει την ευθύνη δεν με αναγνώρισε, ούτε ήξερε ποιος ήταν ο πρώτος και ποιος ο δεύτερος που λέει ο άλλος ‘‘αξιότιμος’’ συνήγορος της πολιτικής αγωγής. Δεν ήξεραν. Και μάλιστα είπε και λάθος πράγματα όταν η κυρία πάρεδρος του δείχνει κάποιες φωτογραφίες και λέει ότι ο δεύτερος, δηλαδή εγώ, ότι φορούσα και καρό πουκάμισο. Όποτε τον συμφέρει λέει ψέματα και μετά λέει, δεν θυμάμαι. Αυτά είναι ψέματα. Και κανονικά θα έπρεπε να πάει για ψευδομαρτυρία αυτός κανονικά. Αλλά τελικά οι ‘‘εγκληματίες’’ λένε την αλήθεια, παρά οι υπάλληλοι των τραπεζών. Αυτά που είπε, κανονικά δεν πρέπει να τα λάβετε υπ’ όψιν σας.

Εγώ έχω αναλάβει όχι γιατί με αναγνώρισε κανένας αλλά γιατί αυτό θεωρούσα σωστό ότι έπρεπε να κάνω. Ότι έχει πει αυτός, κανονικά είναι ψέματα. Δεν αναγνώρισε κανέναν ούτε το ’13 όταν έγινε η απαλλοτρίωση, ούτε όταν συνελήφθηκα το ’14, ούτε στο πρωτοβάθμιο, το έκανε μετά από 5 χρόνια. Και επίσης αυτό που είπε ο συνήγορος πολιτικής αγωγής είναι αισχρό. Δεν απειλούμε και δεν εκφοβίζουμε κανέναν. Δεν έχουμε κάτι προσωπικό ούτε με τον διευθυντή, ούτε με την υπάλληλο, την ταμία, ούτε με τους πελάτες. Εγώ έκανα τις ίδιες ερωτήσεις και στο πρωτοβάθμιο. ‘‘Ασκήθηκε βία, ψυχολογική, σωματική, σας έβρισε κανένας, σας αφαιρέθηκαν χρήματα, προσωπικά αντικείμενα’’; Τα ίδια πράγματα ρωτάω και τώρα. Αυτός που ήρθε ‘‘στημένος’’ μετά από χρόνια είναι ο διευθυντής. Ήρθε ‘‘στημένος’’ να αναγνωρίσει ενώ στο πρωτοβάθμιο δεν αναγνώρισε.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Σας έχω πει πολλές φορές ότι όλες οι καταθέσεις αξιολογούνται, επισημαίνονται αντιφάσεις, οπότε δεν χρειάζεται τέτοια εμμονή.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Για ποιο πράγμα εμμονή; Έρχεται και λέει ψέματα κατάμουτρα και δεν θα του απαντήσουμε κ. πρόεδρε;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μιλάω για το δικαστήριο.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Εδώ έχουν φάει άνθρωποι ποινές με βάση πολύ πιο ισχνά στοιχεία και έρχεται εδώ να αναγνωρίσει τι;  Αυτά που δεν είπε πριν 3 – 4 χρόνια; Εγώ σας είπα, ήμουνα στα Μέθανα, το είπα από την πρώτη στιγμή.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Το είπατε και προηγουμένως αυτό.
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Κανονικά θα έπρεπε να του γίνει μήνυση για ψευδομαρτυρία.

Παρέμβαση του Νίκου Μαζιώτη για την συσχέτιση ληστειών τραπεζών με τον Επαναστατικό Αγώνα ενόψει και της δίκης που θα αρχίσει στις 25 Μαΐου 2018. 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Σε αυτή την υπόθεση που εκδικάζετε, εκτός από την Τράπεζα της Ελλάδας και την συμπλοκή στο Μοναστηράκι υπάρχουν 3 απαλλοτριώσεις τραπεζών, Μέθανα, Κλειτορία και Ακράτα. Για τις 2 έχω αναλάβει την ευθύνη, για Μέθανα και Κλειτορία. Η τράπεζα της Ακράτας προστέθηκε σε αυτή την υπόθεση ως αποτέλεσμα μεθόδευσης της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας έτσι ώστε να εμπλέξει άλλους κατηγορούμενους που δεν έχουν σχέση με τον Επαναστατικό Αγώνα.
Και αυτό εμπίπτει σε αυτό που ρωτάτε με αφορμή την κατάθεση των μαρτύρων για τα Μέθανα. Αν διαβάσετε τα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου θα δείτε ότι είχα κάνει ένσταση να μην εισαχθεί ένα έγγραφο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας που υπέγραφε ο κ. Μπάκας, ο διευθυντής της ΔΑΕΕΒ όπου συσχέτιζε άλλες ληστείες ή απαλλοτριώσεις τραπεζών, πέστε τις όπως θέλετε – είναι πολλές, πάνω από δέκα – με τον Επαναστατικό Αγώνα. 
Για να γίνει αυτό όμως έπρεπε να προστεθεί πρώτα η τράπεζα της Ακράτας σε αυτή την υπόθεση, ότι είναι μέρος της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα ενώ δεν είναι, γι’ αυτό έγινε αυτή η ένσταση να διαχωριστεί αυτή η υπόθεση από τις άλλες δύο. Βάζοντας αυτή την υπόθεση της ληστείας της Ακράτας σε αυτό το δικαστήριο, αυτό έγινε με σκοπό την μεθόδευση να προστεθούν στη συνέχεια και οι άλλες ληστείες που η αντιτρομοκρατική υπηρεσία τις ‘‘συσχετίζει’’ με την οργάνωση και να υποστηρίξει ότι και αυτοί που κατηγορούνται γι’ αυτές είναι και αυτοί μέλη του Επαναστατικού Αγώνα. Αυτό είναι μια μεθόδευση για να επαληθευτεί το σενάριο ‘‘ποινικών – τρομοκρατών’’.

Η δίκη που αναφέρθηκε ότι αρχίζει τον Μάιο, σε δύο μήνες, είναι ακριβώς η συνέχεια αυτού του σεναρίου. Το σενάριο λέει ότι υπάρχει μια εγκληματική οργάνωση η οποία ξεκινάει από το 2006 και διαπράττει ληστείες τραπεζών και το 2012 όλως τυχαίως. όταν η Ρούπα και εγώ βγήκαμε στην παρανομία και είμαστε και ‘‘διευθυντές’’ στρατολογούμε τους ληστές αυτούς στον Επαναστατικό Αγώνα και διαπράττονται όλες οι υπόλοιπες ληστείες τραπεζών υπό την ομπρέλα του Επαναστατικού Αγώνα.Αυτό είναι μια μεθόδευση, είναι ένα ψέμα. Οι ληστείες τραπεζών που έχουν σχέση με τον Επαναστατικό Αγώνα είναι οι εξής δύο: Μέθανα και Κλειτορία Αχαΐας που εκδικάζετε εδώ, καμία άλλη.
Καμία άλλη δεν έχει σχέση με την οργάνωση, ούτε οι κατηγορούμενοι που κατηγορούνται γι’ αυτές τις υποθέσεις έχουν σχέση με την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Οι ληστείες τραπεζών που έχουν σχέση με την οργάνωση είναι: Μέθανα, Κλειτορία, η συντρόφισσα Ρούπα είχε αναλάβει την απαλλοτρίωση της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία και η οργάνωση έχει αναλάβει επίσης την απαλλοτρίωση της Εθνικής Τράπεζας της Μαλεσίνας. Ότι απαλλοτριώσεις έχει κάνει ο Επαναστατικός Αγώνας τις έχουμε αναλάβει. Δεν έχουμε λοιπόν λόγο να μην αναλάβουμε ενέργειες που έχει κάνει η οργάνωση, όμως αυτές δεν τις έχει κάνει η οργάνωση και η Eurobank της Ακράτας, κανονικά, δεν θα έπρεπε να εκδικάζεται σε αυτή την δίκη.
ΡΟΥΠΑ: Πρώτα απ’ όλα θέλω να σχολιάσω την κατάθεση του μάρτυρα (διευθυντή της Τράπεζας των Μεθάνων). Πιστεύω ότι ήρθε εδώ πέρα και εκτελούσε συνειδητά κάποια υπηρεσία. Η μόνη υπηρεσία που μπορεί να εκτελεί είναι του ψευδομάρτυρα που επιδιώκει να καταδικάσει. Γιατί όντως είναι ψευδομάρτυρας, αφού άλλα έλεγε πρωτόδικα, άλλα έλεγε προανακριτικά και έρχεται εδώ πέρα και λέει ότι με την πάροδο του χρόνου σιγά – σιγά αρχίζει να μαθαίνει τον Μαζιώτη, τον Πετρακάκο, τους μαθαίνει, τους βλέπει σαν φυσιογνωμίες, τους εμπεδώνει, και τότε θυμάται και τα ‘‘ανασύρει’’ στην μνήμη του. Αυτό που είπε η πολιτική αγωγή. Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο. Περνάει ο χρόνος και δεν θυμάται, δεν του επανέρχεται η μνήμη. Αυτός που ‘‘θυμάται’’ είναι αυτός που δασκαλεύεται. Εγώ δεν νομίζω ότι έχει δασκαλευτεί από την πολιτική αγωγή.

Πιστεύω ότι όλη αυτή η στάση του συγκεκριμένου και όλες αυτές οι ανατροπές που έχει στην στάση του, αφορούν μία ιστορία η οποία έχει πολύ μεγάλη πολιτική σημασία. Γιατί πέρα από το γεγονός ότι θα καταδικαστούν άνθρωποι και ένας εδώ πέρα για μια ενέργεια για την οποία δεν έχει καμία σχέση, πέρα απ’ αυτό, αφορά  μια ολόκληρη μεθόδευση με μεγάλη πολιτική σημασία και μεγάλη πολιτική βαρύτητα. Η πολιτική βαρύτητα είναι να αλλοιώσεις το νόημα της ύπαρξης μιας πολιτικής ουσιαστικά ένοπλης οργάνωσης, του Επαναστατικού Αγώνα, και να παρουσιαστεί ως οργάνωση ληστών. Γιατί σου λέει και αριθμητικά, αν έχουμε 1-2 ληστείες σε μια υπόθεση που έχει και άλλες ενέργειες, αυτό έχει κάποια σχετική ισορροπία.
Ετοιμάζεται ένα δικαστήριο όπου μέσα σε αυτό το διάστημα από το 2012 μέχρι και που συνελήφθη ο Μαζιώτης έχουν γίνει, υποτίθεται, ένα σωρό ληστείες – απαλλοτριώσεις τραπεζών και πολιτικές ενέργειες απειροελάχιστες.
Ποιοι είναι αυτοί; Ποια είναι αυτή η πολιτική οργάνωση και έχουν πάρει τόσα λεφτά, δεν ξέρω. Είχαν κάνει και άθροισμα των χρημάτων στα ΜΜΕ. Όλη αυτή η ιστορία προετοιμαζόταν καιρό μέσω των ΜΜΕ πριν καταλήξουν να γίνονται δίκες….
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα το δικαστήριο δεν επηρεάζεται….
ΡΟΥΠΑ: Θέλω να πω πως προέκυψε αυτός ο μάρτυρας εδώ. Έχει σημασία γιατί σχηματίζεται μια εικόνα η οποία θέλει να αλλοιώσει το πολιτικό νόημα μιας οργάνωσης για την οποία γίνεται αυτή η δίκη. Όπως είπε και ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής όταν ήρθε εδώ πέρα, ‘‘αυτές είναι οργανώσεις που κάνουν ληστείες’’.
Όχι δεν είναι οργάνωση ο Επαναστατικός Αγώνας που κάνει ληστείες. Αυτό θέλω να πω. Είναι μια ένοπλη πολιτική οργάνωση επαναστατική. Οι ληστείες είναι μια επικουρική δράση για να συντηρηθείς στην παρανομία και να έχεις τα χρήματα για να δράσεις. Είναι απλό. Είναι πολύ συγκεκριμένες και πολύ περιορισμένες οι ληστείες που έχει διαπράξει ο Επαναστατικός Αγώνας. Αν ο Επαναστατικός Αγώνας ήθελε να κάνει πολλές ληστείες τραπεζών θα είχε την δυνατότητα να το κάνει. Αλλά δεν ήταν επιλογή του. Όπως επίσης να πω, αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι στους οποίους χρεώνουν ότι είναι μέλη του Επαναστατικού Αγώνα ή αν όλες αυτές οι ληστείες, οι απαλλοτριώσεις που χρεώνουν ότι έχουν γίνει από τον Επαναστατικό Αγώνα, αν όντως είχαν γίνει από τον Ε.Α., η ίδια η εξέλιξη της ιστορίας της οργάνωσης θα ήταν διαφορετική και πολιτικά η εξέλιξη του ένοπλου αγώνα στην Ελλάδα επίσης θα ήταν διαφορετική. Γιατί μιλάμε για μεγάλο αριθμό ανθρώπων που μπαίνουν μαζικά ως μέλη στον Επαναστατικό Αγώνα να κατηγορηθούν και να καταδικαστούν. Και το επίδικο είναι ότι δεν πρόκειται για ένοπλη πολιτική οργάνωση, αλλά για ληστές τραπεζών. Αλλοιώνεις το νόημα των ανθρώπων που εμπλέκεις, αλλοιώνεις το κυρίαρχο πολιτικό νόημα του ίδιου του Επαναστατικού Αγώνα. Γιατί αυτό είναι το ζητούμενο, η εγκληματοποίηση, ποινικοποίηση, αποπολιτικοποίηση της οργάνωσης.

Δύο λόγια για το ζήτημα της τρομοκράτησης μέσα στις τράπεζες, που συζητούσαμε πριν, αν είναι οπλισμένος , δεν είναι οπλισμένος κλπ. Όπως είπε ο συγκεκριμένος μάρτυρας, γινόταν διάλογος. Του έλεγαν ‘‘μη φοβάσαι’’, έκανε ο ίδιος λάθος; Άμα θέλουμε το πιστεύουμε. Αλλά δεν είναι πλέον και ο πιο αξιόπιστος άνθρωπος να τον πιστέψουμε ότι τότε άφησε ή ‘‘ξέχασε’’ να απενεργοποιήσει τον συναγερμό. Η αξιοπιστία του έχει πάει περίπατο. Γιατί να τον πιστέψουμε ότι δεν το έκανε επίτηδες. Το να αφήνεις να χτυπάει ο συναγερμό σε μια τέτοια περίπτωση θέτεις σε κίνδυνο ανθρώπους γιατί κάποια στιγμή μπορεί να έρθει η αστυνομία, μπορεί να γίνει συμπλοκή. Να ξεκινήσει από την αστυνομία και μπορεί να κινδυνέψουν και οι άνθρωποι που είναι μέσα. Αυτό είναι που διακυβεύεται με τα όπλα μέσα στις τράπεζες. Καταλάβατε;
Το ζήτημα του εκφοβισμού που είναι απαράδεκτο, που το είπε ο συνήγορος πολιτικής αγωγής γι’ αυτό εξεγέρθηκα και άρχισα να φωνάζω: Ποιός από ’δω προσπάθησε, ποιός και με ποιό τρόπο να εκφοβίσει’’; Για να σταλεί ένα μήνυμα δήθεν προς τα έξω, υπάρχουν υποτίθεται και άλλοι έξω; Ε, όχι, καμία σχέση. Δεν θα παρουσιάζετε τα πράγματα όπως θέλετε.  Αν υπήρχε δυνατότητα τρομοκράτησης, υπήρχε εκεί όπου γινόταν η ενέργεια αυτή, παρ’ όλο που ο συγκεκριμένος, και φαίνεται εκ του αποτελέσματος, άφησε να χτυπήσει ο συναγερμός και να κινδυνέψουν οι άνθρωποι.

(Μετά την κατάθεση της ταμία του υποκαταστήματος της Εθνικής τράπεζας των Μεθάνων)
ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Σας φαίνεται λογικό όπως και σε κάθε νοήμονα άνθρωπο να έρχεται μάρτυρας που ορκίστηκε μάλιστα και στο Ευαγγέλιο και να λέει ότι ‘‘εγώ τον αναγνωρίζω (δηλαδή εμένα) από το 2015 αλλά επειδή δεν ρωτήθηκα δεν το είπα’’; Αλήθεια ως δικαστές που είστε, εφέτες με προϋπηρεσία και έχουν περάσει μπροστά σας χιλιάδες κατηγορούμενοι και ξέρετε από το ύφος του άλλου πότε σας λέει την αλήθεια, πότε σας κρύβει κάτι ή λέει ψέματα, σας φαίνεται λογικό ότι δεν ρωτήθηκε από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο; Μα θα ήταν πρωτοφανές. Δεν ρώτησε η κ. Κλάπα ή η κ. Παντελάκη; Εδώ έριξαν ισόβια.

Δεν ρωτήθηκε η κυρία μάρτυρας, ‘‘γυρίστε και δέστε τους κυρίους κατηγορουμένους, αναγνωρίζετε κάποιον’’; Και η κυρία και ο κύριος διευθυντής είχαν πει ‘‘ότι δεν μπορώ να πω με σιγουριά, δεν αναγνωρίζω κανέναν’’ και έρχεται τώρα εδώ η άλλη ‘‘ευυπόληπτη’’ πολίτης, η νομοταγής και λέει, ‘‘δεν ρωτήθηκα αλλά σας αναγνωρίζω από το 2015’’. Ενώ η φωτογραφία η δικιά μου υπήρχε ήδη από τον Οκτώβριο  του 2013 όταν βγήκε το ένταλμα σύλληψης για την συγκεκριμένη τράπεζα, ότι βρέθηκε αποτύπωμά μου και μάλιστα ήμουν και επικηρυγμένος με 1 εκατομμύριο ευρώ, και λέει η κυρία μάρτυρας η οποία ορκίζεται κιόλας, ‘‘εγώ σας αναγνωρίζω από το 2015 αλλά δεν το είπα’’.
Εντάξει, πολλοί ρουφιανεύουν γενικά και αυθορμήτως γιατί αυτή την κουλτούρα έχουν. Και έτσι να ήταν, δεν θα γύριζε να πει, ‘‘ναι, αναγνωρίζω τον τάδε, ότι αυτός ήταν ο δεύτερος ληστής’’; Κατά πόσο αυτό που λέει ‘‘ότι δεν ρωτήθηκα, γι’ αυτό δεν τον αναγνώρισα, φαίνεται ότι είναι αληθοφανές’’; Ότι έχει ψήγμα αλήθειας αυτό το πράγμα;

Τελικά ποιοι λένε την ‘‘αλήθεια’’; Οι ‘‘εγκληματίες’’ εντός εισαγωγικών ή οι νομοταγείς πολίτες; Όσον αφορά την ερώτηση του κ. εισαγγελέα για τον ‘‘τρόμο’’ που προκαλεί η θέα ενός όπλου, περισσότερο τρόμο νιώθουν οι πολίτες όταν απολύει ο τάδε εργοδότης, όταν κλείνει η επιχείρηση που δουλεύουν, όταν έχουν δάνεια και οι τράπεζες και η Εθνική το κάνει αυτό, που τους κυνηγάει να τους πάρει το σπίτι όταν δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα δάνειά τους, όταν άνθρωποι δεν έχουν χρήματα να ταΐσουν τα παιδιά τους και όχι όταν δει κανείς ένα όπλο και του πει ο άλλος, ‘‘άνοιξε σε παρακαλώ σε 10 λεπτά το χρηματοκιβώτιο’’. Αυτό είναι τρόμος και τρομοκρατία και όχι αυτό που έγινε στα Μέθανα που νόμιζαν ότι γυρίζανε ταινία και όταν όλοι οι μάρτυρες έλεγαν ότι ήτανε ήρεμη η κατάσταση.
Κατόπιν εορτής, έγινε προανακριτική, έγινε το πρωτοβάθμιο, και έρχονται στο δευτεροβάθμιο και λένε ότι αναγνωρίζουν τον τάδε και τον τάδε. Αυτό είναι ψέμα. Τελικά ποιος λέει την αλήθεια; Αυτοί  που ορκίζονται;    

 

Posted in 2Η Δίκη Ε.Α, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

Ανταπόκριση από την 1η συνεδρίαση της δίκης για τους «ληστές του Διστόμου»

 

https://athens.indymedia.org/post/1588207/

 

από Άπατρις

25/05/2018 9:55 μμ.

 

https://apatris.info/antapokrisi-apo-tin-1i-synedriasi-tis-dikis-gia-tous-listes-tou-distomou

 

Σήμερα, Παρασκευή 25/5 ξεκίνησε στην ειδικά διαμορφωμένη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού η δίκη που αφορά απαλλοτριώσεις τραπεζών στην Ελλάδα από το 2006 και μετά.

Στη συγκεκριμένη δίκη δικάζονται μια σειρά από ληστείες τραπεζών από το 2006 και μετά οι οποίες παρέμεναν ανεξιχνίαστες. Το αστυνομο-δικαστικο σύμπλεγμα χρεώνει αυτές τις ληστείες τραπεζών σε μια σειρά αναρχικών και κοινωνικών κρατουμένων. Μάλιστα, από το 2012 και μετά τις εντάσσει στη δράση της ΕΟ Επαναστατικός Αγώνας και «βαφτίζει» μέλη της οργάνωσης μερικούς από τους κατηγορουμένους.

Κατηγορούμενοι είναι οι: Ν. Μαζιώτης, Γρ. Τσιρώνης, Κ. Σακκάς, Μ. Σεϊσίδης, Γ. Πετρακάκος, Μαρία Θεοφίλου, Σπ. Χριστοδούλου και δύο οικογενειακοί φίλοι του Γ. Πετρακάκου.

Στη σημερινή συνεδρίαση διαβάστηκε ο κατάλογος με τους μάρτυρες κατηγορίας και κατατέθηκαν αιτήσεις των δικηγόρων για διακοπή της δίκης, για διάφορους λόγους. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει πολιτική αγωγή από μεριάς των τραπεζών εναντίον των συντρόφων και των κοινωνικών κρατουμένων. Η δίκη διεκόπη για τη 2η Ιουλίου 2018.

 

Posted in Γιώργος Πετρακάκος, Γρηγόρης Τσιρώνης, Μαρία Θεοφίλου, Μάριος Σε'ι'σίδης, Νίκος Μαζιώτης, Σπύρος Χριστοδούλου, Υπόθεση "Ληστών του Διστόμου" | Leave a comment

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ “ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ”

Posted in Υπόθεση "Ληστών του Διστόμου" | Leave a comment

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΙς 25/5, ΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΩΣ ΥΠΟΘΕΣΗ ”ΛΗΣΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ”

https://athens.indymedia.org/post/1588126/

 

από Σπύρος Χριστοδούλου, κρατούμενος στις φυλακές Λάρισας

23/05/2018 1:44 μμ.

   Δικάζομαι στις 25/5/2918 για ένοπλες ληστείες τραπεζών όπως επίσης για συμμετοχή και χρηματοδότηση στον  Επαναστατικό Αγώνα. Δεν πιστεύω και δεν αναγνωρίζω κανένα δικαστήριο όπως έχω πει στην κατάθεσή μου στο ειδικό εφέτη ανακριτή Νικόπουλο για υποθέσεις τρομοκρατίας.

Πιστεύω πως έχω δικαιωθεί και στις επιλογές μου και στο μίσος που τρέφω από παιδί για την κρατική εξουσία. Περνώντας πάνω από το 1/3 της ζωής μου στην φυλακή κατάλαβα από παιδί ότι στην ζωή πρέπει να διεκδικείς πολεμώντας τον εχθρό και όχι παρακαλώντας. Αυτό έπραττα και θα πράττω πάντα. Ο λόγος ο βασικός που δεν επιθυμώ να παραβρεθώ στο δικαστήριο – και που το έχω δηλώσει πριν από 2 χρόνια – είναι ότι εγώ ήμουν στην σύλληψή μου με έναν αγωνιστή πραγματικό που προτίμησε από το να προχωρήσει στους ‘’βρώμικους ‘’διαδρόμους της φυλακής να μείνει ελεύθερος γιατί έτσι γούσταρε, έτσι απλά. Τιμή στον Σπύρο Δραβίλα που τον γνώρισα όταν ήταν σε ηλικία 21 χρονών και η στάση του παρέμεινε ακέραια, δυνατή και αλληλέγγυα όπως επίσης και η συντροφικότητά του, αψηφώντας το οποιοδήποτε κόστος. Άλλωστε το είχε αποδείξει εμπράκτως με 2 παραβιάσεις  αδειών και δικαζόταν για το ότι οργάνωσε και εκτέλεσε την απόδραση με τον ελικόπτερο που πήρε την πρώτη φορά τον Παλαιοκώστα.  Αξίζει σεβασμού και πιστεύω ότι είναι μοναδικός, μίλαγε με πράξεις και όχι με φιλοσοφικά λόγια που δυστυχώς συνηθίζονται από κάποιους. Ο 2oς λόγος που δεν γουστάρω να παραβρεθώ  είναι ότι δεν θέλω να υποκρίνομαι γιατί από παιδί σχεδόν σιχαινόμουν την υποκρισία γι’ αυτό διάλεξα τον δύσκολο δρόμο και δεν έχω μετανιώσει ποτέ. Απεναντίας θα πολεμώ τους εχθρούς μου πάντα και παντού με ό, τι όπλο διαθέτω και αψηφώντας το κόστος . Άλλωστε το έχω αποδείξει και το 2001 στα διόδια των Αφιδνών όταν δεν παραδόθηκα και δέχτηκα πισώπλατα από τους μπάτσους 8 σφαίρες γιατί είχα παραβιάσει την άδεια και γιατί υπερασπίζομαι εμπράκτως την διαδρομή μου. Για μένα το υπέρτατο ιδανικό είναι η ελευθερία του ανθρώπου άλλωστε το έχω αποδείξει με τόσες σφαίρες που δέχτηκα πισώπλατα στην προσπάθεια μου να την υπερασπίσω, και γι’ αυτό το ιδανικό θα μάχομαι όσο ζω.

Δεν αποδέχομαι καμία κατηγορία και όσοι είναι μέλη οργανώσεων έχουν ιδανικά και μάχονται για ανιδιοτελείς σκοπούς επιστρέφοντας ένα ελάχιστο μέρος από την κρατική βία.

 Την αποστροφή για την μισθωτή εργασία την είχα μέσα μου από παιδί. Θυμάμαι σε ηλικία 12-13 χρονών το θείο μου από την Ν. Ιωνία  Βόλου που είχε βγάλει 17-18 χρόνια εξορία σε αρκετά δύσκολες συνθήκες και με ιδιαίτερες πολιτικές ιδέες να μου διηγείται πόσο δύσκολα πέρναγε και πραγματικά, μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι με γονείς που πολεμάγανε για την επιβίωση κατάλαβα πως πρέπει να πάρω την ζωή στα χέρια μου και αυτό έκανα, έτσι απλά.
Δεν συμμετείχα σε καμία συγκεκριμένη συλλογικότητα βιώνοντας τον αγώνα από μία ατομικιστική θέση γιατί διέφερα από τους συνομηλίκους μου και είχα ένα διαφορετικό στυλ, όπως  και ελεύθερη σκέψη.
Πάντα η πολιτική εξουσία δίνει προβλήματα σε αυτούς που αντιστέκονται στην κρατική  σφαγή τους. Πιστεύω πως η ληστεία τράπεζας είναι μια επαναστατική όπως επίσης έχει και υλική θέση. Το να ληστεύει κάποιος τους κλέφτες και αυτούς που διαχειρίζονται τους κόπους και τον ιδρώτα των ανθρώπων και καταπατώντας τους κάθε δικαίωμα ελεύθερης βούλησης και δεν νομίζω πως με νοιάζει ούτε τι θα πει κάποιος,  ούτε το πώς θα με κρίνουν κάποιοι  γιατί  ούτε τους υπολογίζω, ούτε και με νοιάζει η γνώμη τους. Μέσα μου ξέρω πως είναι ο σωστός δρόμος και πως θα έρθουν καλύτερες και δυνατές μέρες. Το να ληστεύουν τράπεζες αποτελεί τον υψηλότερο βαθμό συνειδητοποίησης της τάξης των καταπιεσμένων. Έτσι επίσης πιστεύω πως ο αναρχισμός είναι κομμάτι στις πράξεις του κάθε ανθρώπου και όχι αν είναι ενταγμένος στο κίνημα ή τη φιλοσοφική θεωρία να την ‘’κατέχεις’’ και να την ‘‘πλασάρεις’’. Όπως δεν θα πρέπει να γίνονται επιλεκτικές συνελεύσεις αλλά ούτε και επιλεκτική αλληλεγγύη που βασίζεται στο φραπέ αλλά σε πράξεις αλληλέγγυες και διαχρονικές. Αλλά για να το στηρίξει αυτό ο καθένας από εμάς πρέπει και να έχει πράξει ανάλογα στην ζωή του. Γι’ αυτό και δεν θα το αναλύσω αυτό τώρα δημόσια, αλλά να είναι σίγουροι κάποιοι επειδή ξέρουν καλά τι εννοώ, θα το αναλύσω μπροστά τους με επιχειρήματα όταν θα έρθει η ώρα face to face. Kαι αυτό το λέω γι’ αυτούς που γνωρίζουν πως ‘‘πλασάρονται’’ κάποιοι και τι ιδέες κουβαλάνε. Για τους λόγους αυτούς δεν αναγνωρίζω και δεν επιθυμώ καμία στήριξη από την συνέλευση της Αθήνας με θέμα ‘’ληστές του Διστόμου ’’ εξαιρώντας μόνο τον Γρηγόρη Τζιρώνη. Με το πέρασμα των 7 και κάτι χρόνων που πέρασα κυνηγημένος κατάλαβα ότι πρέπει μια συλλογικότητα να έχει την ιδέα, την κατάλληλη διαδρομή αλλιώς χάνεται η ουσία όλη. Και όντως το διαπίστωσα αυτό, μετέπειτα μέσα στην φυλακή εμπράκτως, από την στάση κάποιων. Η ιδεολογία δεν πουλιέται ούτε αγοράζεται είναι έμφυτη και πράττεται με πράξεις  και όχι με επιλεκτικούς χειρισμούς και προβολές. Γιατί η ζωή του κάθε ανθρώπου δεν είναι ταινία αλλά διαδρομή εμπειριών και κατασταλαγμένων πράξεων χωρίς ‘‘κλαμματάκια’’ και κοιτώντας κάποιοι τον εαυτούλη τους, αλλά με γέλιο και δύναμη στο να προχωράμε για πιο δυνατές μέρες που θα ακολουθήσουν.

Για το σύστημα ο εξεγερμένος καθίσταται απειλή τόσο πραγματική όσο και ιδεολογική αφού υποτίθεται πως ‘’καταχρά και εξαπατά’’, πως δίνει το κακό παράδειγμα, το αντικοινωνικό. Στα μάτια ενός κράτους που θέλει να είναι ισχυρό και ηγεμονικό, η ύπαρξη ενός εξεγερμένου αποτελεί ‘‘ανυποταξία’’ και γι’ αυτό  το κράτος καλείται να λειτουργήσει με συνέπεια ώστε να τον εξοντώσει και να τον εξουδετερώσει.
Είμαι εραστής της ελευθερίας  και μπορώ να προσφέρω τον σεβασμό και την αλληλεγγύη μου από δω και στο εξής μόνο σε αυτούς που έχουν την αξία και την αξιοπρέπεια να είναι πραγματικοί εχθροί της εκμετάλλευσης και της δυστυχίας και δεν νιώθω κανένα αίσθημα συμπόνιας γι’ αυτούς που στο όνομα των προνομίων βασανίζουν, φυλακίζουν και δολοφονούν.

Δεν φοβήθηκα ποτέ τις βαριές ποινές. Σαν εξεγερμένο άτομο είχα πάντα την ελευθερία στο αίμα μου, παρ’ ότι είμαι στη φυλακή. Δεν φοβάμαι τον θάνατο. Αυτό το συναίσθημα το έχω ξεπεράσει από το 2001 που δέχθηκα καταιγισμούς σφαιρών πισώπαλατα από τους κωλόμπατσους. Ποτέ μου δεν γονάτισα ενώπιον των επίγειων δικαστηρίων παρά το  μόνο με ενδιαφέρει είναι η κρίση των δικών μου, των συντρόφων μου και αυτών που αγωνίζονται για ένα καινούριο κόσμο. Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι η κρίση των δικών μου, όσων αγωνίζονται  σπαθένια και όχι όπως συνηθίζουν κάποιοι με μπλοφαδόρικους  χειρισμούς.

Όπως είναι γνωστό δεν έχω ούτε προσδοκίες  αλλά ούτε και ψευδαισθήσεις ότι η δίκη θα γίνει από μια ανεξάρτητη αρχή, όπως επίσης σαν εξεγερμένο άτομο όπως εγώ, δεν πρέπει να συντάσσομαι  με τα θεσμικά μέσα του κράτους. Και αυτό το λέω καθαρά και μόνο για την δικιά μου θέση  και για το πώς εγώ αντιλαμβάνομαι τα πράγματα. Θα συνεχίσω την δράση μου σύμφωνα με αυτά και θέλω, το ίδιο θέλω και από τον κόσμο που δείχνει την αλληλεγγύη  του σε μένα, να σεβαστεί την θέση μου. Όταν βρισκόμουν σε παρανομία η αστυνομία και τα παπαγαλάκια της αντιτρομοκρατικής με κατονόμαζαν οπλισμένο και επικίνδυνο. Δηλώνω ότι παραμένω οπλισμένος και επικίνδυνος. Επικίνδυνος για τον καπιταλισμό γιατί αν και είμαι ακόμα πίσω από τα κάγκελα αρνούμαι να αποδεχθώ τις συνθήκες εκμετάλλευσης και ενθαρρύνω και τους υπόλοιπους να εξεγερθούν. Παραμένω κλεισμένος γιατί έχω την θέληση και τα κότσια  να είμαι αλληλέγγυος και δεν φοβάμαι καμιά νομική διαδικασία. Άλλωστε το έχω αποδείξει και με την στάση μου και με τις πράξεις μου τόσα χρόνια μέσα στην φυλακή όπως και τόσα χρόνια κυνηγημένος. Η αλληλεγγύη και η εξεγερτικότητα είναι όπλα που κουβαλάω από παιδί. Συνεχίζω να τα κουβαλάω και είμαι πάντα πανέτοιμος να τα χρησιμοποιώ. Αυτό είναι κάτι που το έχω κάνει πάμπολλες φορές και θα το κάνω πάντα όσο ζω. Ο αναρχισμός αφορά το άτομο όχι μόνο σε σχέση με την συλλογικότητα αλλά και σε σχέση με τον ίδιο του τον εαυτό.
Ο αναρχισμός δεν απευθύνεται στον ‘’πολίτη’’ αλλά στον άνθρωπο. Και πρέπει να το χωνέψουν καλά κάποιοι που μιλάνε για ιδεολογία… αλλά κοιτάνε μόνο τον εαυτούλη τους. Ευτυχώς η φυλακή δεν προκαλεί σε όλους τους κρατούμενους  εξοντωτικά αποτελέσματα.  Ακριβώς εδώ βρισκόμαστε εμείς οι εξεγερμένοι απέναντι στο κράτος σας, και είμαστε χαρούμενοι με την δική σας μεγάλη ανησυχία και φόβο. Πάντα θα γελάμε με την ανησυχία σας και θα παίρνουμε μεγαλύτερη δύναμη από τον φόβο σας.

Θέλω επίσης να πω κάτι όπως ότι είναι πολύ σημαντική  η  αλληλεγγύη που έχω δεχθεί απλόχερα από ανθρώπους της περιφέρειας και  ότι  πραγματικά το πνεύμα αλληλεγγύης που προσφέρουνε είναι πολύ σημαντικό για τους αγώνες εντός και εκτός των τειχών. Και τους ευχαριστώ.

Εγώ σαν κρατούμενος δεν ήθελα και δεν προσαρμόστηκα ποτέ στους κανόνες που επιβάλει η ψεύτικη δημοκρατία. Πιστεύω στην επανάσταση όπως πιστεύω και στην δυνατότητα να απαντάει στη εξουσία το κάθε εξεγερμένο άτομο με σωστό συντονισμό, με ενεργή συμμετοχή και σοβαρό επίπεδο δράσης. Έτσι θα βγαίνουνε κερδισμένοι όλοι οι αγώνες. Και γι’ αυτό χρειάζονται οι αγώνες  να γίνονται με θυσίες και όχι με ‘‘μπαμπινιώτικα λόγια’’ και δυσφημήσεις ατόμων που πραγματικά έχουν δείξει το πόσο αποτελεσματικοί είναι,  αλλά και το πόσο αλληλέγγυοι υπήρχαν και υπάρχουν. Γιατί όλοι γνωρίζουμε πως τα ιδανικά κάθε ατόμου είναι έμφυτα αρκεί να καλλιεργούνται σωστά και δίκαια.

Μου είναι δύσκολο να εκφράσω όλα αυτά που σκέπτομαι αλλά μου είναι πάρα πολύ εύκολο να πράξω αυτά που μπορώ και θα το κάνω όταν μου δοθεί η ευκαιρία.
Πιστεύω σε μεγάλο βαθμό ότι αυτό που εμποδίζει κάποιους να αγωνίζονται αποτελεσματικά είναι οι τοίχοι που χτίζουν οι ίδιοι και όχι η εξουσία, οι δεσμοφύλακες  και  οι ‘‘χάρτινες’’ φυλακές τους.

Κάποιοι  είναι περήφανοι Επαναστάτες όχι μόνο ως ατομικότητες αλλά και με ένα τρόπο πιο συντονισμένο. Το να συντονίσουμε όλοι τις προσπάθειές μας σε μια καινούρια πραγματικότητα είναι κάτι εφικτό και κάτι πολύ απλό, αρκεί να το θέλουμε και να αψηφούμε το κόστος. Οι ξεκάθαρες ιδέες πάντα φέρνουν μια αλλαγή και πρέπει όλοι να συντονιστούμε να αλλάξουν τα πράγματα έτσι όπως ακριβώς ονειρευόμαστε. Όπως επίσης λέω πως όποιοι δεν είναι έτοιμοι να πρωταγωνιστούν σε κάποιους αγώνες να δίνουν την θέση τους σε κάποιους άλλους απλόχερα και όχι υπονομεύοντας με καταστάσεις που είναι ευνοϊκές για τους ίδιους και για τους ανθρώπους που τους περιβάλλουν. Η ιστορία ανήκει στο κάθε άτομο και μόνο αυτό αποφασίζει τι θα κάνει με αυτήν όπως επίσης και κάποιοι βασανιστές εντός και εκτός των τειχών θα ζούνε πάντα με τον φόβο της απομόνωσής τους και θα αισθάνονται οργή για την δραματική κατάσταση που επιλέξανε να ζούνε. Αλλά αυτό τους αξίζει, και αυτό θα αισθάνονται πάντα.

Ας μπούμε λίγο στα του δικαστηρίου. Εγώ είχα βρεθεί στο σπίτι της ‘‘Χρυσής Ακτής Παναγιάς’’ με τον Σπύρο τον  Δραβίλα και καλέσαμε και τον Γρηγόρη τον Τσιρώνη. Ο Σπύρος επέλεξε να ελευθερωθεί  με τον δικό του τον τρόπο. Στο άκουσμα των ΕΚΑΜ προτίμησε αντί να συλληφθεί να δώσει τέλος στην διαδρομή του με αξιοπρέπεια και τόλμη. Βαρύ το τίμημα για εμάς που μείναμε πίσω όμως  πιο πολύ για την οικογένειά του.

Είναι ένας πραγματικός αγωνιστής που έδινε την αλληλεγγύη του απλόχερα κα αδιαφορούσε για το κόστος. Κρίμα που δεν πρόλαβα να τον σώσω γιατί το έκανε άξαφνα και γρήγορα.  Σπύρο μου θα είσαι πάντα στη σκέψη μου και στην καρδιά μου.
Ο Γρηγόρης ο Τσιρώνης βρέθηκε  σε λάθος τόπο την λάθος στιγμή και έτσι πλήρωσε το τίμημα και μπήκε στην φυλακή αδίκως επειδή ήρθε να πιούμε έναν καφέ και έτυχε την ώρα της σύλληψης. Ο Τσιρώνης ο Γρηγόρης είναι αθώος και καμιά παράνομη δραστηριότητα δεν με συνδέει μαζί του. Το να είναι αναρχικός και να υπερασπίζει τις πολιτικές του πεποιθήσεις δεν σημαίνει ότι είναι και ληστής τραπεζών. Όπως επίσης δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να πιεί έναν καφέ με κυνηγημένους, δυσφημισμένους και ‘’επικίνδυνους’’ όπως αποκαλούσαν εμένα και τον Δραβίλα τα παπαγαλάκια της αντιτρομοκρατικής.

Ο  Γ.Τσιρώνης  είναι  αθώος  και καμία παράνομη  συναλλαγή δεν είχα μαζί του. Τον Πετρακάκο τον Γιώργο τον είχα συναντήσει  μια – δυο φορές, και δεν γνωρίζω ούτε την Μαρία την Θεοφίλου ούτε τους συγκατηγούμενούς του τους έχω δει ποτέ. Ποτέ μου δεν είχα ούτε με τον ίδιο αλλά και ούτε με αυτούς που προανέφερα καμία παράνομη συναλλαγή. Το να πιω έναν καφέ με τον Πετρακάκο δεν σημαίνει ότι κάναμε ληστείες μαζί που αναφέρουν στην αντιτρομοκρατική αλλά και ούτε μπορούν να αποδείξουν τα ανυπόστατο ψέματά τους.

Να αφήσουν ήσυχη την Μαρία την Θεοφίλου να μεγαλώσει τα παιδιά της που όπως πληροφορήθηκα έχει αποκτήσει με τον Γιώργο και να μην χαλάνε την γαλήνη που πραγματικά αναζητάνε τα 2 ανήλικα παιδιά τους. Το να είσαι κυνηγημένος δεν σημαίνει ότι δεν έχεις το δικαίωμα να κάνεις και να δημιουργήσεις οικογένεια όπως επίσης το να έχεις γνωστούς ή φίλους δεν σημαίνει ότι κάνεις κάποιο αδίκημα γιατί είναι στη φύση της ζωής στο να συναναστρέφεσαι με κόσμο.

Όσο για την ένταξή μου και την συμμετοχή μου στον Επαναστατικό Αγώνα με ανυπόστατα ψεύδη της αντιτρομοκρατικής στο να δικαστώ, πιστεύω ότι οι προσπάθειές τους θα πέσουν στο κενό. Αυτοί οι τρομοκράτες της αντιτρομοκρατικής θέλουν την ρεβάνς από μένα γιατί με κυνηγούσανε και δεν πιάναμε ούτε την σκόνη μου. Και έτσι βάζανε τους ψευδομάρτυρες διευθυντές τραπεζών, ταμίες, υπαλλήλους και πελάτες και αναφερόντουσαν σε εμένα και μάλιστα με τρόπο που φαίνεται  ότι στο μεγαλύτερο μέρος των ληστειών να έχω ηγετικό ρόλο. Πράγμα που σημαίνει ότι είμαι ένοχος προτού ακόμα φτάσω  στο δικαστήριο. Αυτό άλλωστε το αποδείξανε εμπράκτως δικάζοντάς με 25 χρόνια για 2 ληστείες και άλλα 4-5 χρόνια για οπλοφορίες κλπ. Η τύχη μου προδιαγραμμένη από την κρατική καταστολή .

Είμαι γαλουχημένος από την οικογένειά μου με αρχές αγάπης για το δίκιο και μίσος για την αδικία όπως βέβαια είμαι αλληλέγγυος και υπερασπίζομαι τις ιδέες μου έχοντας τιμή και αξιοπρέπεια. Οι δυνατές στιγμές που έζησα στην φυγοδικία μου με έκαναν πιο δυνατό.

Και γι’ αυτούς που πραγματικά μάχονται με ιδανικά για ελευθερία και δικαιοσύνη πάντα θα είμαι αλληλέγγυος. Για κάποιους άλλους που μάχονται για ίντριγκες και βρώμικες χειραφετήσεις θα είμαι πάντα εχθρός και σε κάθε ευκαιρία θα τους το δείχνω αυτό εμπράκτως. Η ζωή είναι μικρή για διπλωματίες και κάποιοι πραγματικά πρέπει να χωνέψουν την καταστροφική και άνανδρη πορεία τους αλλά στο τέλος θα δουν την πραγματικότητα. Όποιοι κάνουν πώληση ιδεών πρέπει να έχουν και τα κότσια να τις πράττουν. Τελειώνοντας, θέλω να σας πω πως δεν αναγνωρίζω ούτε σε αυτό αλλά ούτε και σε κανένα άλλο δικαστήριο το δικαίωμα να με κρίνει.

Η ειρήνη που κάποιοι θέλετε να κατασκευάσετε με βασανισμένους και νεκρούς, είναι μια ειρήνη που ποτέ δεν πρόκειται να υπάρξει γι’ αυτό μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία. Λευτεριά σε όλους τους αναρχικούς και πολιτικούς κρατούμενους και νίκη  απέναντι στο σωφρονιστικό και ποινικό κώδικα που θέλουν να επιβάλλουν.

ΦΥΛΑΚΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ – ΣΠΥΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

 

Posted in Σπύρος Χριστοδούλου, Υπόθεση "Ληστών του Διστόμου" | Leave a comment

Παρασκευή, 25Μαΐου στις 9πμ η δίκη για την υπόθεση των «Ληστών του Διστόμου». Συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές Κορυδαλλού

https://athens.indymedia.org/post/1588116/

 

 

από ΕΝΤΟΣ-ΕΚΤΟΣ ομάδα αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους

23/05/2018 2:20 πμ.

 

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Την Παρασκευή 25 Μαΐου ξεκινάει ακόμη μία δίκη στην δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού εναντίον αναρχικών και κοινωνικών κρατούμενων, η δίκη των «ληστών του Διστόμου». Με βάση τη ληστεία στην Εθνική του Διστόμου Βοιωτίας, ξετυλίγεται ένα πογκρόμ διώξεων. Αρχικά, διώκονται οι Γ. Πετρακάκος, Σπ. Χρυστοδούλου και ο Σπ. Δραβίλας (ο οποίος αυτοκτόνησε για να μην πέσει στα χέρια των διωκτών του), ενώ όσο περνά ο καιρός οι κατηγορίες φορτώνονται με τη «μαγειρική» της «αντιτρομοκρατικής» και των δικαστών σε κοινωνικό, φιλικό και συγγενικό περιβάλλον, αλλά και σε όποιον αναρχικό καταζητούμενο συλλαμβάνεται τη διετία 2014-2016.

Το δημιούργημα των αστυνομο-δικαστικών μηχανισμών, το οποίο διαπράττει  όλες τις ανεξιχνίαστες ληστείες από το 2006 στην Ελλάδα, προσχώρησε και στην Ε.Ο. Επαναστατικός Αγώνας το 2012.

Έτσι, ξεκινά μία δίκη στηριζόμενη στον τρομονόμο, την ποινικοποίηση προσωπικών, κοινωνικών και οικογενειακών σχέσεων και το περιβόητο DNA, στην οποία κατηγορούμενοι/ες είναι οι: Γιώργος Πετρακάκος, Σπύρος Χριστοδούλου, Μαρία Θεοφίλου, ο αναρχικός Γρηγόρης Τσιρώνης και το μέλος του Ε.Α. Νίκος Μαζιώτης (για κάθε ανεξιχνίαστη ληστεία τράπεζας από το 2006 και  για την απόπειρα απαγωγής γνωστού εφοπλιστή). Οι αναρχικοί Παναγιώτης Ασπιώτης, Μάριος Σεϊσιδής, Κώστας Σακκάς, καθώς και δυο οικογενειακοί φίλοι του Πετρακάκου.

Από τα παραπάνω κατανοούμε τις προθέσεις του κράτους ενάντια στον εσωτερικό εχθρό. Το κατασκεύασμα αυτό, προσπαθεί να τεκμηριώσει τον συσχετισμό υποθέσεων ληστειών τραπεζών και προσώπων που κατηγορούνται σε αυτές με την δράση του  Επαναστατικού Αγώνα. Αυτές οι νέες αλχημείες, στόχο έχουν να μεθοδεύσουν ένα στρεβλό θεώρημα, ότι αναρχικοί – «ποινικοί» αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, είναι μια προσπάθεια απονοηματοδότησης του πολιτικού χαρακτήρα των ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων, της πρακτικής της απαλλοτρίωσης τραπεζών, καθώς επίσης και μια προσπάθεια παράτασης της δικαστικής ομηρίας και της φυσικής αιχμαλωσίας των πολιτικών κρατουμένων και όχι μόνο κάτω από τον «αντιτρομοκρατικό» νόμο 187Α.

Απέναντι σε αυτές τις προσδοκίες του κράτους να στήσουμε αναχώματα όσον αφορά τη μόνιμη ομηρία των συντρόφων μας και των ανθρώπων που στέκονται με αξιοπρέπεια ενάντια στο αδηφάγο σύστημα, αλλά και να μην αφήσουμε κανένα μπάτσο και δικαστή να αποπολιτικοποιήσει τον αγώνα όλων μας προς την ανατροπή κράτους και κεφαλαίου.

 

Καλούμε την Παρασκευή, 25Μαΐου στις 9πμ

συγκέντρωση αλληλεγγύης στις φυλακές Κορυδαλλού

 

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΥ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

 

“ΕΝΤΟΣ – ΕΚΤΟΣ” 

Ομάδα αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης για τους πολιτικούς κρατούμενους

 

Posted in Νίκος Μαζιώτης, Υπόθεση "Ληστών του Διστόμου" | Leave a comment

ΕΦΕΤΕΙΟ 2ης ΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ 21 -05- 2018

 

ΕΔΩ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ:

Υ.Γ Η Δίκη θα συνεχιστεί στις 13 Ιούνη 2018

Posted in 2Η Δίκη Ε.Α, Γιώργος Πετρακάκος, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

ΣΤΙΣ 25 ΜΑΪΟΥ 2018 ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

https://athens.indymedia.org/post/1588063/

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

21/05/2018 9:12 μμ.

 

ΣΤΙΣ 25 ΜΑΪΟΥ 2018 ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ.

Την Παρασκευή, 25/5/18 στο δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού (9:00 πμ) θα ξεκινήσει μια ακόμα δίκη του Επαναστατικού Αγώνα που αφορά ληστείες τραπεζών οι οποίες αποδίδονται στην οργάνωση.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο υπάρχει μια ‘‘εγκληματική οργάνωση’’ από το 2006 έως το 2012 στην οποία αποδίδονται 7 ληστείες τραπεζών και τα μέλη της οποίας από το 2012 ως το 2015 ‘‘γίνονται’’ μέλη του Επαναστατικού Αγώνα και διαπράττουν ληστείες τραπεζών για την οργάνωση. Εμείς ως μέλη του Επαναστατικού Αγώνα είχαμε δημόσια τοποθετηθεί με κείμενό μας για το ζήτημα αυτό στις 23 Οκτώβρη 2017(1*) και πρόσφατα επίσης ο σύντροφος Μαζιώτης δημοσιοποίησε ανάλογο κείμενο στις 6/5 (2**)
Συγκεκριμένα:  

1*‘‘ΝΙΚΟΣ ΜΑΖΙΩΤΗΣ, ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ:Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΙΑ ΛΗΣΤΕΙΕΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ’’
*https://athens.indymedia.org/post/1579107/

2** ‘‘Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη: Η νέα δίκη στις 25/5/18 εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα για ληστείες τραπεζών(2012-’15) δεν αφορά την δράση του Επαναστατικού Αγώνα’’. **https://athens.indymedia.org/post/1587502/

 

Posted in ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα, Υπόθεση "Ληστών του Διστόμου" | Leave a comment