Κείμενο του Χριστοδούλου Σπύρου κρατούμενου στις φυλακές Λάρισας για την επίθεση που δέχτηκε ο Νίκος Μαζιώτης

 

https://athens.indymedia.org/post/1582556/

 

από Σπύρος Χριστοδούλου

15/01/2018 9:39 πμ.

 

Η επίθεση που δέχτηκε ο Νίκος Μαζιώτης ήταν άνανδρη και εμπεριέχει τραμπουκισμό και ολοφάνερη σωφρονιστική ταύτιση. Τραμπουκισμό από άτομα που οι αξίες και τα ιδανικά είναι άγνωστα στο μυαλό και στις πράξεις τους! Περίμενα υπομονετικά να δω ποιοί και σε ποιό βαθμό θα καταγγείλουν την πραγματικά ασύδοτη, ανελέητη και βρόμικη επίθεση εναντίον του Νίκου. Έτσι, βέβαια καταλήξαμε και βγάλαμε ο καθένας ξεχωριστά τα συμπεράσματά του, για τον ποιό πραγματικά σκοπό είχε αυτή η επίθεση και ποιός ή ποιοί έβαλαν το χεράκι τους στο να πραγματοποιηθεί αυτή.

 

Ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή! Προσωπικά τον Νίκο τον Μαζιώτη τον γνώρισα πριν από περίπου 20 χρόνια μέσα στη φυλακή, που τότε τον κατηγορούσαν για μία βομβιστική επίθεση. Λέγαμε ένα γεια, όπως και με άλλους κρατουμένους. Διέκρινα έναν νέο άνθρωπο με αξίες και ιδανικά. Εκείνο τον καιρό, κι εγώ κρατούμενος για ληστείες, έτυχε να δικάζομαι στην ίδια αίθουσα με τον Νίκο και περίμενα τη σειρά μου που ήταν η επόμενη. Ακούγοντάς τον, ακούς έναν άνθρωπο εμπλουτισμένο με γνώσεις που υποστηρίζει τα λεγόμενά του, με έναν τρόπο που πραγματικά με εντυπωσίασε. Ήταν ξεκάθαρος στις λέξεις του αγνοώντας το κόστος της ποινής που θα του επέβαλαν και εκφραζόταν με βροντερή φωνή και ολοκάθαρο πολιτικό και ιδεολογικό λόγο. Χάρηκα πραγματικά που άκουσα έναν πολιτικά ταυτισμένο και ιδεολογικά συγκροτημένο άνθρωπο και μάλιστα γυρνώντας στη φυλακή του είπα ότι ο λόγος του και η στάση του ήταν για τον καιρό που διανύαμε πολύ ξεχωριστός και μπράβο του! Μάλιστα το συζήτησα και με κάποιους άλλους κρατούμενους και καταλήξαμε ότι αυτός ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει το σεβασμό που του αρμόζει. Πέρασαν τα χρόνια και βρέθηκα συγκατηγορούμενός του για τον Επαναστατικό Αγώνα. Ο Νίκος και η Πόλα επέλεξαν το δύσκολο δρόμο, αυτόν της παρανομίας και αυτόν της αναγνώρισης των αγώνων τους. Αποδέχτηκαν την ανάληψη των πολιτικών ευθυνών του Επαναστατικό Αγώνα. Αυτό δείχνει από μόνο του, δύο άτομα συνειδητοποιημένα πολιτικά, που πράττουν ιδεολογικά και αναλαμβάνουν με κάθε κόστος τις ενέργειές τους, ενέργειες που κρίνουν και τη διαδρομή τους.

Και λέω με κάθε κόστος, γιατί έχουν ένα παιδί και προτίμησαν να διανύσουν τις δυσκολίες και οι δυο και αυτό συνεπάγεται μαζί και το παιδί τους. Ένα παιδί που γνώρισε τον εγκλεισμό και που πραγματικά είναι μέσα στην καρδιά μου και ας μην το έχω δει ούτε μία φορά.

 

Δε θέλω να μπω σε διαφορές συγκατηγορουμένων αλλά, θέλω να πω ότι όποιες και να είναι αυτές οι διαφορές δεν αξίζει ο Νίκος να τραβάει αυτά που τραβάει, όπως και η συντρόφισσα του και το παιδί τους. Κανένας άνθρωπος δεν είναι τέλειος και κανένας δεν είναι αλάνθαστος. Αυτό όμως, δε σημαίνει ότι η τραμπούκικη επίθεση εναντίον του Νίκου δεν έπρεπε να καταγγελθεί. Τώρα, αυτή η ενέργεια εάν είχε εντολή, εάν είχε συνεργασία με ανθρωποφύλακες ή δεν ξέρω γω τι άλλο μπορεί να εμπεριέχει… μόνο αηδία και ντροπή μπορεί να προκαλέσει στο χώρο της αναρχίας, ο οποίος πρέπει να αποβάλλει ολοκληρωτικά τέτοιου είδους αποβράσματα.

 

Καταρχήν, τι δουλειά είχαν να βάλουν τον Νίκο σε πτέρυγα που ήταν μπερδεμένοι κρατούμενοι; Και γιατί το έκαναν αυτό; Τί δουλειά είχαν, μετά από τόσες μέρες απεργίας πείνας που έκανε, να μην τον πάνε στην ακτίνα που άνηκε; Αφού την απεργία πείνας την έκανε και για να επιστρέψει εκεί που ήταν εξαρχής.

 

Πραγματικά εξεπλάγειν όταν σε κείμενο της η Πόλα είπε ότι ήταν οξυγονοκολλημένη η πόρτα που τον ένωνε με τους άλλους κρατούμενους. Ποιοί και γιατί επέτρεψαν να κολληθεί η πόρτα; Η απάντηση ολοφάνερη στην πλήρη απομόνωση του Νίκου. Δηλαδή, η Πόλα και ο Νίκος πώς θα έκαναν επισκεπτήριο και πως θα έβλεπαν το παιδί τους; Ξεχωριστά; Και λέω ξεχωριστά, γιατί αν μεταφερόταν ο Νίκος σε άλλη ακτίνα, αυτομάτως κοβόταν η άμεση επικοινωνία του με την Πόλα και το παιδί τους.

 

Εδώ διακρίνω μιτάτα φατρικά, που τα χαρακτηρίζει η χυδαιότητα και η υποκρισία. Είναι άδικο για έναν ιδεολόγο και πολιτικά ταυτισμένο άνθρωπο, όπως τον Νίκο, να έρχεται σ’ αυτή τη θέση. ‘Οπως θα είναι δίκαιο να έρθουν σ’ αυτή τη θέση, για μένα, όσοι επέλεξαν και έριξαν τον Νίκο στη θέση που ούτε του αρμόζει, ούτε του ανήκει. Άλλωστε, το έχει δείξει με τις πράξεις του από μικρό παιδί. Τότε, θα καταλάβουν τί ακριβώς έκαναν και πως το ελεύθερο μυαλό και η σκέψη δεν πράττουν χυδαιότητες, ούτε βρομιές. Ένας επαναστάτης πρέπει να καθοδηγείται από βαθιά συναισθήματα αγάπης.

 

Μετά από τόσα χρόνια εγκλεισμού από παιδί, στα βρόμικα κολαστήρια τους, μετά λύπης μου διαπιστώνω πόσο ελεεινά παιχνίδια παίζονται στις πλάτες πραγματικών αγωνιστών. Αληθινό παράδειγμα ο Νίκος και η Πόλα, που τα βιώσανε, αλλά είναι τόσο δυνατοί που δεν τους αγγίζει τίποτα. Οι σκέψεις και οι πράξεις αναρχικών πολιτικών και αγωνιστών κρατουμένων πρέπει να είναι ο καθρέφτης της ψυχής τους. Όσοι εξυπηρετούν γλοιώδεις σκοπούς, το μόνο που θα καταφέρουν είναι όλα αυτά να στραφούν εναντίον τους.

 

Ο Νίκος και η Πόλα, για μένα, τηρούν τους κώδικες αλληλεγγύης και συντροφικότητας και το έχουν αποδείξει με τις πράξεις τους. Διανύσανε και διανύουν με σεβασμό την πολιτική δράση τους και τους αξίζει ένα μεγάλο μπράβο. Η ιστορία τους, όπως και η προσήλωσή τους, στις ενέργειές τους είναι τα χαρακτηριστικά που τους κάνουν ξεχωριστούς. Έχουν αγάπη κι αφοσίωση ολοκληρωτική σ’ αυτά που κάνουν αδιαφορώντας για το κόστος. Μαχόντουσαν και μάχονται με ιδανικά και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Κάποιοι βρόμικοι εξουσιαστές, με ψεύτικη συνείδηση, είναι πολύ μικροί για να βλάψουν τον Νίκο και την Πόλα. Μάλλον κάποιους φοβίζουν οι αληθινές και επαναστατικές ιδέες που έχουν. Αλλά εάν τους παρακολουθούν με προσήλωση και αφοσίωση μπορεί κάποια στιγμή να φτάσουν σ’ ένα επίπεδο, όχι όμως σ’ αυτό του Νίκου και της Πόλας. Και το λέω ανοιχτά και με όλο το θάρρος που με διακρίνει από παιδί και το ξέρουν κι οι ίδιοι.

 

Όσοι προβαίνουν σε άνισους και βρόμικους χειρισμούς εναντίον πολιτικών αναρχικών και αγωνιστών κρατουμένων, θα τα βρούνε μπροστά τους μια μέρα, γιατί εμείς έχουμε μάθει να βρεχόμαστε κανονικά, χωρίς “ομπρελίτσα” και τεχνάσματα υποδιέστερα.

 

Πρέπει η επίθεση που έγινε στον Νίκο να καταδικαστεί απ’ όλους τους αναρχικούς και αγωνιστές κρατούμενους, όπως επίσης και η αναρχία να πάρει θέση γι’ αυτό το ασυνείδητο και ανήθικο πέσιμο. Οφείλει να ψάξει σε βάθος αυτή τη βρόμικη επίθεση και ελπίζω πως θα το κάνουν.

 

Η χυδαιότητα τους και η υποκρισία τους θα νικηθεί απ’ όλους εμάς που θα σηκώσουμε αναχώματα σε ύπουλες συμπεριφορές κι επιθέσεις όπως αυτή που δέχτηκε ο Νίκος. Ούτε καν σεβάστηκαν τον αγώνα που έδινε μαζί με την Πόλα, ενάντια στο σωφρονιστικό και ποινικό κώδικα που πάνε να περάσουν, αλλά ούτε και τους αγώνες που έχουν συμμετάσχει εντός και εκτός των τειχών (αγώνες που τους διακρίνει ο κώδικας τιμής).

Όπως επίσης να γνωρίζουν κάποια ανδρίκελα της σωφρονιστικής υπηρεσίας, ότι αυτοί οι ανούσιοι και υποτακτικοί συνεργάτες τους εντός των τειχών, κάποια στιγμή θα μας δηλώσουν με το στοματάκι τους τί τελικά αντιπροσωπεύουν και ποιές είναι οι αρχές που έχουν γαλουχηθεί.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΡΩΜΟΧΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Α.

 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ

Σπύρος Χριστοδούλου

Φυλακές Λάρισας

14/1/2018

 

 

Υ.Γ. Στην ελεύθερη σκέψη των πολιτικών αναρχικών και αγωνιστών κρατουμένων πιστεύω πως δεν υπάρχει χώρος για τη λέξη “ομερτά”, γιατί δεν τους αντιπροσωπεύει σε κανένα βαθμό.

 

This entry was posted in Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα, Σπύρος Χριστοδούλου. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *