ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΥ ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΥΣ

 

https://athens.indymedia.org/post/1576313/

 

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

21/07/2017 12:12 μμ.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ 1ης ΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΥ ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΕΡΙ ‘‘ ΗΤΤΑΣ ’’

 

ΡΟΥΠΑ:

 Κατ’ αρχήν να πω ότι πιστεύω ότι είναι ποινικά αδιάφορα όλα αυτά ούτως ή άλλως.

Δεν είναι η ουσία εκεί. Δεν έγινε τίποτα προχθές ( στις 30 Ιουνίου ).

Δηλαδή έγινε μια επίθεση, αυτό ήταν, υπήρχε ένα υβρεολόγιο, τέλος πάντων συμβαίνουν αυτά. Ποινικά κολάσιμα κάτι εγώ δεν βρίσκω.

Πολιτικά κολάσιμα βρίσκω πολλά, οπότε πρέπει να τοποθετηθώ γιατί εδώ είναι η ουσία όλης της ιστορίας και αυτό αφορά την ίδια την δίκη, το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον της ιστορίας μας.

Γι αυτό που ειπώθηκε την προηγούμενη φορά και για πρώτη φορά ειπώθηκε δημοσίως και μάλιστα μέσα σε μια αίθουσα δικαστηρίου που υποτίθεται για όλους και γι αυτούς που έχουν έρθει να παρακολουθήσουν την δίκη και γι αυτούς που δικάζονται είναι ο αντίπαλος το δικαστήριο, αυτός ο οποίος προωθεί την λογική και την πολιτική του εχθρού πάνω στους κατηγορούμενους, πρέπει να επισημάνω  το εξής:

Ο εισαγγελέας του προηγούμενου δικαστηρίου, ο κ. Λιόγας μέσα στα πράγματα που είπε, είχε πει την εξής φράση: Εγώ την σχολίασα όταν κάναμε τον σχολιασμό εκτενώς με τον σύντροφο Μαζιώτη σε σχέση με την τοποθέτηση του εισαγγελέα στο προηγούμενο δικαστήριο προσπαθώντας να αποδομήσουμε αυτά που είπε, –  είχαμε μείνει σε πολλά – εγώ είχα τονίσει κάποιο σε σχέση με αυτό αλλά όχι όλα. Όσον αφορά εμένα και το τι με αφορούσε μίλησα.

Μιλούσε ο κ. Λιόγας λοιπόν ότι είναι μάταια όλα αυτά που κάνετε. Είχε πει ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι με πολύ οδύνη αργότερα καταλαβαίνουν πόσο μάταια είναι, μετανιώνουν για αυτά που κάνουν.

Είχε πει ότι έχουν καταστραφεί οικογένειες από αυτές τις επιλογές, για ποιό λόγο λέει, για ένα μηδενικό! Για ένα ιδανικό, για ένα μηδενικό, για ένα τίποτα.

Αυτά τα είπε ο κ. Λιόγας. Ο κ. Λιόγας είναι στο αντίπαλο στρατόπεδο και είναι λογικό να λέει ό, τι θέλει. Εμένα αυτό δεν με αγγίζει.

Ο  Επαναστατικός Αγώνας δέχθηκε το ’10 ένα χτύπημα, το ’14  δεύτερο, το ’17 τρίτο χτύπημα και είναι όρθιος.

Το τι λέει ο κ. Λιόγας ή ο κάθε κ. Λιόγας μέσα στα δικαστήρια ή έξω από τα δικαστήρια εφόσον είναι στο στρατόπεδο του εχθρού είναι αντιμετωπίσιμος για μένα.

Εμένα με πιάσανε το ’10 έγκυο, ανέλαβα την πολιτική ευθύνη, γέννησα μέσα στη φυλακή, βγήκα, πέρασα στην παρανομία, συνέχισα τον αγώνα, κάναμε πράγματα τα οποία ήταν μέσα στο πλαίσιο του Επαναστατικού Αγώνα από το 2003, δεν εγκαταλείψαμε τίποτα, δεν εγκαταλείψαμε την στρατηγική μας, έγινε η επίθεση ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδος, έδειξα την αλληλεγγύη μου στους πολιτικούς κρατούμενους με την ύψιστη δυνατή πράξη κινδυνεύοντας να σκοτωθώ εγώ η ίδια όταν πήρα το ελικόπτερο να πάω να κάνω μια μαζική απόδραση κρατουμένων, και τώρα με έπιασαν και βρίσκομαι εδώ μέσα για να πω ότι ο Επαναστατικός Αγώνας δεν ηττήθηκε και ούτε πρόκειται να ηττηθεί.

Δεν το κατάφερε το κράτος με την καταστολή, δεν το κατάφερε με την εκτέλεση του Φούντα, δεν το κατάφερε με τις συλλήψεις, δεν το κατάφερε που βγήκαμε στην παρανομία, δεν με άγγιξε εμένα το κράτος, με καταλαβαίνετε; Δεν με άγγιξε.

 

Ο Επαναστατικός Αγώνας θα είναι ζωντανός μέχρι να πεθάνουμε εμείς που είμαστε ζωντανοί.

 

Και λέω τώρα τα δεδομένα αυτά που είπε ο κ. Λιόγας, ότι όλα αυτά είναι μάταια, αυτά για τα οποία ο κατηγορούμενος στην προηγούμενη συνεδρίαση βγήκε πρώτος από το άλλο στρατόπεδο δημοσίως να πει και επωνύμως ότι το 2010 ο Επαναστατικός Αγώνας ηττήθηκε πολιτικά, να πάει να τα πει αυτά στο παιδί μου ότι ματαίως γεννήθηκε μέσα στη φυλακή, να πάει να πει ότι ματαίως εγώ βγήκα στην παρανομία, ότι ματαίως πήγα να σκοτωθώ για να βγάλω πολιτικούς κρατουμένους και ότι ματαίως η Αθανασοπούλου μπήκε σε μια ‘‘τελειωμένη’’ οργάνωση και ανέλαβε την πολιτική ευθύνη.

 

Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν πέθανε.

Δεν πέθανε με τόσα χτυπήματα γιατί πιστέψαμε σε αυτό που κάναμε. Γιατί πιστεύουμε σε αυτό που κάνουμε.

Ο Επαναστατικός Αγώνας ξεκίνησε κα το όνομά του είναι η ψυχή του. Επαναστατικός Αγώνας.

Κοινώς, αγώνας για την Επανάσταση.

Αυτό το λέγαμε από το 2003, το λέγαμε όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουμε να το λέμε.

Όποιος θέλει να λέει αυτό που ήμουνα δεν είμαι πια, ότι μετανιώνω, γιατί να σας πω κάτι , η πολιτική ήττα είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος με την μετάνοια, το ίδιο πράγμα είναι.

Απλώς δεν το ομολογούμε, γιατί; Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί ο άλλος να βγει να πει ότι μετάνιωσα για τις επιλογές μου, ότι κάποτε έλεγα ότι ήθελα την επανάσταση και τώρα δεν την θέλω, ότι κάποτε έλεγα ότι είμαι επαναστάτης ενώ τώρα ότι δεν το ’χω πει!

Είναι δικαίωμά του να λέει ό, τι θέλει για τον εαυτό του ο καθένας.

Αλλά για τον Επαναστατικό Αγώνα δεν είναι δικαίωμά του να μιλάει και να πολεμάει εκ των έσω κανένας μα κανένας αυτή την οργάνωση.

Είναι ζωντανή, δεν εγκαταλείψαμε σε τίποτα, ούτε μια λέξη δεν εγκαταλείψαμε από όσα γράφαμε το 2003 και δώθε. Ούτε μια λέξη, ούτε στρατηγική, ούτε τίποτα.

Δεν έχει αλλάξει τίποτα.

Η επίθεση ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδας είναι η συνέχεια της στρατηγικής του ’08 που την είχαμε βγάλει  συλλογικά.

Όποιος εγκαταλείπει τις γραμμές του είναι πρόβλημά του. Αλλά όταν το λες, θα το λες για τον εαυτό σου. Δεν θα πολεμάς αυτόν που συνεχίζει.

Εφόσον συμβαίνουν αυτά , αυτά τα λέω γιατί έχουν να κάνουν με το ίδιο το δικαστήριο.

Το δικαστήριο είναι μια δημόσια διαδικασία. Είναι μια δημόσια διαδικασία.

 Ο καθένας παρακολουθεί και κρίνει και όλα αυτά δημοσιοποιούνται και θα δημοσιοποιούνται. Είναι μια ανοιχτή δημόσια διαδικασία.

Είναι μια πολιτική αντιπαράθεση. Μια πολιτική σύγκρουση.

Με την μόνη διαφορά ότι η σύγκρουση που έβαλε ο κ. Λιόγας στο προηγούμενο δικαστήριο, ότι ο Επαναστατικός Αγώνας είναι κάτι μάταιο.

Ε, λοιπόν εγώ λέω και θα το λέω δεν είναι μάταιο.

Θέλετε να κρίνετε επιεικώς οποιονδήποτε, να τον κρίνετε καλύτερα. Έτσι πρέπει.

 Έτσι πρέπει, να κρίνετε επιεικώς, η δουλειά σας είναι να κρίνετε επιεικώς αυτούς που εγκαταλείπουν τις γραμμές τους.

Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν έχει αλλάξει σε τίποτα.

Εδώ είμαστε για να υπερασπιστούμε τον Επαναστατικό Αγώνα από το 2003 μέχρι σήμερα.

Μισό λεπτό , δεν ολοκλήρωσα ( προσπαθεί ο πρόεδρος να διακόψει τη Ρούπα ).

Δεν γίνεται να διεξάγεται ( να γίνεται ) μια δίκη και να μένει μετέωρο αυτό που λέχθηκε, ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ηττήθηκε το 2010 πολιτικά.

Γιατί εδώ είναι η απάντηση που πρέπει να δοθεί. Όλα τα άλλα που λέει και ο κ. εισαγγελέας, να τα εξετάσουμε, αυτά δεν είναι τίποτα. Απλώς συμβαίνουν. Ο καθένας ανάλογα με το επίπεδό του αντιδρά.

Ανάλογα με την πολιτική επάρκειά του αντιδρά. Εγώ δεν απλώνω χέρι.

Απλώνω χέρι αλλού, στην αντιτρομοκρατική όπως σας είπα. Έτσι είναι ο καθένας, ό, τι καταλαβαίνει κάνει. Και όπως νομίζει ότι μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, τον υπερασπίζεται.

 

Πολιτικά όμως είναι ζήτημα για μένα της συνέχισης της ίδιας της διαδικασίας και δεν θα αφήσω

 κανέναν να ξανα-αναφέρει την λέξη ήττα εδώ μέσα, την πολιτική ήττα.

Εσείς μπορείτε να λέτε ό, τι θέλετε, αυτό είναι μέσα στα πλαίσια της πολιτικής αντιπαράθεσης με σας.

Εσείς είστε οι απέναντι.

Αλλά από αυτή την μεριά ε, όχι. Δεν θα έρθουν να κάνουν τη δουλειά που τόσα χρόνια  δεν κατάφερε το κράτος, να σκοτώσει πολιτικά τον Επαναστατικό Αγώνα άτομα μέσα από τις γραμμές υποτίθεται του αγώνα.

Αυτό είναι για πρώτη φορά που συμβαίνει, τουλάχιστον στην ελληνική ιστορία, εγώ δεν το έχω ξαναδεί.

Και είναι λογικό να συμβαίνει εδώ μέσα, γιατί; Γιατί πολύ απλά κάποιοι συνεχίζουν, δεν τα έχουν παρατήσει.

Και γιατί δεν έχουν πουλήσει ούτε μια λέξη από ότι είχανε πει.

Και επαναλαμβάνω, όποιος πιστεύει ότι ( από) όλα αυτά είναι πολιτικά ηττημένος, να πάει να τα πει στον τάφο του Λάμπρου Φούντα, ότι τσάμπα σκοτώθηκες ρε.

Να έρθει να το πει στο παιδί μας ότι τσάμπα τα τράβηξες όλα αυτά, να πάει να τα πει στην Αθανασοπούλου, ότι τσάμπα μπήκες μέσα και ανέλαβες  ρε, 24 χρονών γυναίκα.

Και τσάμπα θα κάτσεις φυλακή γιατί όλα είναι μάταια. Και όποιος λέει ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ηττήθηκε το 2010 εννοείται ότι όχι μόνο δεν υπερασπίζεται, δηλαδή η όποια αναφορά στον Επαναστατικό Αγώνα από άτομα τα οποία λένε ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ηττήθηκε, είναι πολιτικό πλιάτσικο, τίποτε άλλο.

Δεν υπερασπίζεσαι κάτι που είναι νεκρό. Δεν υπερασπίζεσαι κάτι που έχει πεθάνει και έχει ηττηθεί.

Δεν υπερασπίζεσαι την ήττα. Δεν μπορεί να συνδυαστεί με κανένα λόγο.

 

Μισό λεπτό, μισό λεπτό. Να σας πω κ. πρόεδρε, έχω περάσει ό, τι έχω περάσει και θα κάτσω πολλά χρόνια φυλακή, θα μπω (για) πολλά χρόνια και στο κάτω- κάτω να σας το πω, δεν με ενδιαφέρει να μου μειώσετε ούτε μια μέρα ( την ποινή ).

Αλλά με ενδιαφέρει, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για μένα να μην μείνει αυτή η φράση, ότι ο Επαναστατικός Αγώνας ηττήθηκε το 2010.

Τελεία και παύλα. Θα το λέω σε κάθε συνεδρίαση, σε κάθε συνεδρίαση.

Αυτά που λέω θα τα επαναλαμβάνω για να τα χωνέψουν όλοι και να μην ανοίξει κανένας το στόμα του να πει ότι έχει συμβεί αυτό και όχι μόνο αυτό, δεν θα ανοίξει κανένας το στόμα του να μιλήσει εξ ονόματος του Επαναστατικού Αγώνα από όλους αυτούς που πιστεύουν ότι ηττήθηκε το ’10.

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Την προηγούμενη φορά άρχισα να λέω κάποια πράγματα, κάποιους χαρακτηρισμούς και θα τους επαναλάβω και εδώ.

Ότι όποιος είναι προδότης και λιποτάκτης, όποιος είναι ‘‘ πρώην ’’, είναι ό,τι πιο αισχρό μπορεί να είναι.

Και αυτό αντικειμενικά ( σε ) όποιο στρατόπεδο και αν ανήκει, ακόμα και από το στρατόπεδο του εχθρού, αυτό το αντιλαμβάνονται ότι είναι αχρεία μια τέτοια στάση.

Το πρόβλημα δεν είναι τι είπα εγώ για τη Δάφνη όταν μίλησα στις 13 Ιούνη.

Το πρόβλημα είναι ότι συνεχίσαμε. Το πολιτικό πρόβλημα αυτού μου μίλησε την προηγούμενη φορά εναντίον μας και όλου του τσίρκου που ήρθε και του συμπαραστάθηκε ήταν ότι εμείς συνεχίσαμε μετά το 2010.

Αυτό ήταν το πρόβλημα.

Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει κατηγορία ότι εμείς είπαμε κάτι εναντίον του Λάμπρου Φούντα όταν εμείς συνεχίσαμε τον αγώνα του Λάμπρου Φούντα.

Έχουμε πει σε κείμενα και το έχω δηλώσει και εδώ  στο εφετείο για την συμπλοκή της Δάφνης, ότι η

καλύτερη τιμή για έναν σύντροφο που σκοτώθηκε είναι η συνέχιση του αγώνα του, για αυτό για το οποίο σκοτώθηκε, ότι θα γινόταν επίθεση.

Η επίθεση που έγινε στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο γραφείο του μόνιμου αντιπροσώπου του ΔΝΤ, έγινε προς τιμή του συντρόφου Λάμπρου Φούντα.

Είναι θράσος να λέγεται από κάποιους οι οποίοι είναι λιποτάκτες και προδότες ότι εμείς είπαμε κάτι εναντίον του Λάμπρου Φούντα όταν αυτοί τα παρατήσανε και όταν εμείς τιμήσαμε στην πραγματικότητα το όνομα του Λάμπρου Φούντα.

Μέχρι και στο παιδί μας έχουμε δώσει το όνομά του, το παιδί μας που το δικό σας κράτος το έκλεισε 3 μέρες στο ψυχιατρείο. Είναι θράσος και δειλία!

Το γεγονός ότι υπάρχει συνοδοιπορία με το κράτος από κάποιους είναι αυτό που είπε και την προηγούμενη φορά η συντρόφισσα Ρούπα.

Το κράτος από το 2012 και μετά όταν βγήκαμε στην παρανομία, το κατηγορητήριο που συντάχθηκε έλεγε για δύο (2) Επαναστατικούς Αγώνες.

Ό ένας από το 2003 ως το 2010 και ο άλλος από το ’12 ως σήμερα.

Αυτή είναι η κατηγορία που εγώ και η Ρούπα έχουμε ξαναδικαστεί και θα ξαναδικαστούμε.

Αυτό είναι ένα ψέμα

Και ο κατηγορούμενος που έκανε την προηγούμενη δήλωση στην προηγούμενη συνεδρίαση, όταν εγώ πήγα να σκοτωθώ στο Μοναστηράκι – για τον κατηγορούμενο αυτόν για τον οποίον έχω κάνει 24 μέρες απεργίας πείνας για να έρθει μεταγωγή από τα Τρίκαλα να βλέπει τα παιδιά του -, έγραψε ένα κείμενο τον Σεπτέμβρη του ’14 αν θυμάμαι καλά που υπέγραφε, ‘‘ μέλος α΄περιόδου ’’.

Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα.

Ήταν ακριβώς ταυτόσημο με το κατηγορητήριο του κράτους που μίλαγε για δύο Επαναστατικούς Αγώνες για να ξανακατηγορηθούμε για ‘‘ διεύθυνση ‘’, για να ξανακατηγορηθούμε για συγκρότηση της οργάνωσης. Ενώ όπως σας είχα πει σε προηγούμενη συνεδρίαση όταν είχα τοποθετηθεί – τότε που είχε έρθει ο Παπαθανασάκης, σας είχα πει να κάνω σχολιασμό για την ‘‘ διεύθυνση ’’-, δεν υπήρξε διάλυση της οργάνωσης το 2010.

Και αυτό αποδεικνύει ότι δεν ηττηθήκαμε.

Η ήττα θα ήταν ακριβώς αν διαλυόμασταν με το πρώτο κατασταλτικό χτύπημα. Δεν διαλυθήκαμε.

 Βγάζαμε κείμενα μέσα από την φυλακή με το επώνυμό μας, μέλη του Επαναστατικού Αγώνα.

Αυτό,  σας το είχα πει τότε.

Το γεγονός ότι αποφυλακιστήκαμε με το δεκαοκτάμηνο μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε πράξη, να βγούμε στην παρανομία και να συνεχίσουμε.

Αυτό είναι το πρόβλημα του συγκεκριμένου και όλου του τσίρκου που είναι ‘‘ αλληλέγγυο ’’ μαζί του.

Δεν ήθελαν να συνεχίσουμε. Θέλανε να είναι νεκρός ο Επαναστατικός Αγώνας.

Υπάρχει δηλαδή μια ταύτιση συμφερόντων μεταξύ κρατικού μηχανισμού και κάποιων που το παίζουνε αγωνιστές, αναρχικοί, κομμουνιστές, δεν ξέρω.

Αυτό ήταν το πρόβλημα.

Στην πραγματικότητα, δύο άτομα έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη, η Ρούπα και εγώ.

Καθ’ ομολογία του ίδιου την προηγούμενη φορά, λέει ότι εγώ ανέλαβα την ευθύνη για την ήττα, πολιτικά την ήττα της οργάνωσης. Αυτό είπε κατά λέξη

Αυτό από τα γεγονότα έχει διαψευστεί.

Έχει διαψευστεί αφού εμείς συνεχίσαμε. Συνεχίσαμε και θα συνεχίζαμε.

Και η επιχείρηση απόδρασης που έκανε η Ρούπα, κάτι πρωτοφανές να το κάνει ένα άτομο, μια γυναίκα αυτό το πράγμα – το οποίο προφανώς προκαλεί πολιτικά και προσωπικά κόμπλεξ σε κάποιους -, αυτό το πράγμα ήταν η συνέχιση της δράσης.

Στην Ελλάδα έχουμε μια κακή παράδοση.

Το παίζουν κάποιοι και λαμόγια και αγωνιστές. Αυτό είναι ελληνικό φαινόμενο, Έξω δεν γίνεται τόσο.

Εδώ και λαμόγια είμαστε και αγωνιστές. Αλλά και τα δύο δεν συμβιβάζονται, είναι αντιφατικά.

Σας είχα πει τότε όταν είχα μιλήσει για την ‘‘ διεύθυνση ‘’ και είχα πει για την ανάληψη ευθύνης ότι την

κάνεις ως αξιακή και πολιτική επιλογή.

Όχι κοιτάζοντας τα στοιχεία της δικογραφίας, να δεις, σε δένουν τα στοιχεία, ε, άμα είναι τόσο συντριπτικά να αναλάβεις για λόγους ανάγκης.

Εμείς δεν το κάναμε αυτό, και σας το ’χα πει. Ούτε η Ρούπα, ούτε εγώ το κάναμε αυτό γιατί υπήρχαν συντριπτικά στοιχεία.

Το κάναμε ως πολιτική και αξιακή επιλογή.

Ανάληψη ευθύνης δεν σημαίνει ότι μέχρι εκεί και τέρμα. Σημαίνει ότι εξακολουθώ και υπάρχω ως Επαναστατικός Αγώνας, και συνεχίζω εφόσον μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεχίσω και την δράση.

Η επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος ήταν αυτή η απάντηση.

Άρα εδώ μιλάμε για προδότη, για λιποτάκτη και στην πραγματικότητα για μετανοημένο που δεν το λέει. Δεν το λέει

Γιατί όμως έκανε την δήλωση αυτή; Ήταν πρωτοφανές αυτό σε ένα δικαστήριο.

Γιατί ζητά καλύτερη ποινική μεταχείριση από σας. Είναι και στις άδειες βλέπετε. Είναι και στις άδειες!

Προσέξτε, στην Ευρώπη υπάρχει μια πιο ξεκάθαρη στάση του κράτους. Εκεί ζητούνται δηλώσεις μετανοίας.

Αυτό επιχείρησαν να το κάνουν και εδώ με τις φυλακές τύπου Γ΄.

Δεν το έχουν στην Ελλάδα ανάγκη να το κάνουν τόσο πολύ γιατί δεν υπάρχει το φαινόμενο πχ όπως με τις Ερυθρές Ταξιαρχίες στην Ιταλία.

Στην Ιταλία την δεκαετία του ’70 είχαν φτιαχτεί νόμοι που έλεγαν ότι όποιος υπογράψει θα έχει καλύτερη ποινική μεταχείριση. Εκεί υπάρχει μια αμεσότητα στον τρόπο αντιμετώπισης, στην Ελλάδα έχουμε μια πολύ πιο έμμεση.

Πολιτικοί κρατούμενοι το δέχονται αυτό το πράγμα και κάνουν νταραβέρια με την εξουσία, π.χ  με τον Σύριζα τώρα πια.

Στην πραγματικότητα αυτό που λέχθηκε ήταν η επιτομή της λιποταξίας και της προδοσίας.

Αν κάποιος νομίζει ότι είναι ηττημένος, με γεια του με χαρά του, να πάει σπίτι του.

Δεν μπορεί όμως να έχει την απαίτηση από αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν, να σταματήσουν ή να αποδεχθούν την ήττα.

Εμείς δεν είμαστε ηττημένοι. Όσα χρόνια και να μας ρίξετε….

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κ. Μαζιώτη….

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Εγώ κ. πρόεδρε και κύριοι δικαστές δεν ήρθε εδώ για την ποινή. Να την αυξήσετε την ποινή, δεν με ενδιαφέρει.

Σας είπα από την αρχή ότι είμαι εδώ κατά τύχη, πρώτον γιατί πιάστηκα στο Μοναστηράκι και δεύτερον εμείς δεν κάναμε κανονική έφεση, την κάνανε οι δικηγόροι εν αγνοία μας.

Δεν είμαστε εδώ για να μας αφαιρέσετε χρόνια, δεν μας ενδιαφέρει, να τα αυξήσετε τα χρόνια.

Εμάς μας ενδιαφέρει να υπερασπίσουμε την ιστορία μας.

Και αυτή δεν πρόκειται να την δώσουμε σε κανέναν.

 

 

 

Posted in Eφετείο Ε.Α, Κώστας Γουρνάς, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

ΚΕΙΜΕΝΟ : ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ – ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ, ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

https://athens.indymedia.org/post/1576300/

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

20/07/2017 11:38 μμ.

 

 

20 Ιουλίου 2017

Η επιλεκτική, καιροσκοπική και άκρως επικίνδυνη πολιτικά για τον αγώνα στάση του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά ζητήματα καταστολής φάνηκε με τη στάση του Υπουργού Δικαιοσύνης Κοντονή στην υπόθεση με τη φοιτήτρια που φυλακίστηκε με τον 187Α.

Σ’ αυτή την υπόθεση όπου η φοιτήτρια ούτε σχέση έχει με την κατηγορία ούτε με τον Α / Α χώρο ούτε καν με την πολιτική, ο Κοντονής υπερθεμάτισε ενάντια στην αυθαιρεσία των δικαστών – με την κυβέρνηση σύμφωνη η οποία του προσέφερε πολιτικές πλάτες – μιλώντας για ακροδεξιά στροφή της δικαιοσύνης.

Όταν η ίδια καθεστωτική δικαιοσύνη, σε συνεργασία με το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ( ΠΡΟ.ΠΟ ), το Υπουργείο Δικαιοσύνης και διαπρεπείς ‘‘ επιστήμονες ’’ απήγαγαν το παιδί μας, το κρατούσαν για ώρες στην ασφάλεια χωρίς να ξέρουμε που είναι, το έκλεισαν σε ψυχιατρείο φρουρούμενο και σε απομόνωση, ο Κοντονής υπεραμυνόταν αυτής της κρατικής επιλογής μιλώντας για «συνήθη» διαδικασία.

Όταν το 6χρονο αυτό παιδί είναι το παιδί των 2 αμετανόητων μελών του Επαναστατικού Αγώνα, είναι το παιδί της Ρούπα και του Μαζιώτη και το τι είναι νόμιμο και τι παράνομο σε μια τέτοια περίπτωση  δεν έχει καμιά σημασία.

Σημασία έχει να πληγεί ο Επαναστατικός Αγώνας ακόμα και αν το τίμημα είναι η ψυχική αποδόμηση και εξόντωση ενός 6χρονου παιδιού.

Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι προφανώς διαφορετικά. Τώρα είναι αυθαιρεσία.

Τότε ήταν  ‘’συνήθης ’’ διαδικασία.

Posted in ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΛΗΣ, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

Καταγγελία Συντονιστικού Αγώνα για μεταγωγή Μάριου Σεισίδη

 

https://athens.indymedia.org/post/1576287/

 

από @

20/07/2017 6:23 μμ.

 

Άλλο μεταγωγή, άλλο απαγωγή…

Την Τρίτη 18/7 στην Δ’ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού, έλαβε χώρα ένα απαράδεκτο περιστατικό, το οποίο ξεκαθαρίζουμε προς πάσα κατεύθυνση πως δεν πρόκειται να ανεχτούμε να επαναληφθεί.

Στις 7 η ώρα το πρωί ενώ ο συγκρατούμενος Μάριος Σεισίδης δεν είχε την παραμικρή ειδοποίηση για την επικείμενη μεταγωγή του, -όπως γίνεται συνήθως από το προηγούμενο βραδύ-, ενημερώθηκε από τον αρχιφύλακα της φυλακης πως έχει διορία 10 λεπτά να μαζέψει τα πράγματα του και να εξέλθει της ακτίνας. Ο συγκρατούμενος μας σαστισμένος από την έτσι κ αλλιώς βίαιη αφύπνιση του ανθρωποφυλακα που είχε εισέλθει στο κελί του, ανοίγοντας την πόρτα προκειμένου να εξέλθει απ’αυτό, ήρθε αντιμέτωπος με τη θέα περίπου δέκα ατόμων εκ των οποίων οι περισσότεροι φοράγανε πολιτικά ρούχα, φέρανε τσαντάκια και είχανε καλυμμένα τα χαρακτηρίστηκα τους με κουκούλες. Διαμαρτυρόμενος για την εικόνα αυτή που αντίκρισε και απαιτώντας κάποιο χρόνο προκειμένου να ετοιμάσει τα πράγματα του, αντιμετωπίστηκε με έλλειψη σεβασμού και με τρόπο που δεν αναλογεί σε κρατούμενο αλλά σε απαχθέντα. Ο συγκρατούμενος μας, παρόλο που του δόθηκε ελάχιστος χρόνος προκειμένου να ετοιμαστεί για την μεταγωγή ουδέποτε αρνήθηκε την πραγματοποίηση της και δεν υπήρξε η παραμικρή συμπεριφορά που να μπορεί να δικαιολογήσει την εικόνα αυτή. Η κουστωδία αστυνομικών κουκουλοφόρων χωρίς διακριτικά αλλά και το όλο ύφος του αρχιφύλακα είναι προφανές πως αποσκοπούσε στον προληπτικό τραμπουκισμό του συγκρατούμενου μας από την υπηρεσία.

Οι περισσότεροι από μας έχουμε δεχτεί την βία των μπάτσων κατά τη σύλληψη μας, βασανισμούς στα αστυνομικά τμήματα, προσβλητικές και ρατσιστικές συμπεριφορές… Ξεκαθαρίζουμε πως δεν πρόκειται να ανεχτούμε ξανά την είσοδο αστυνομικών στο εσωτερικό της φυλακης για κανένα λόγο, πόσο μάλλον όταν αυτό γίνεται σε μια λογικη επίδειξη ισχύος.

Ας λάβει υπόψιν της η διεύθυνση, η εισαγγελέας της φυλακης αλλά και το υπουργείο, πως τέτοιες φασιστικές και τραμπούκικες συμπεριφορές δεν πρόκειται να γίνουν ανεκτές και να είναι σίγουροι πως αν επαναληφθούν η αντίδραση μας δεν θα περιοριστεί στην καταγγελία τους.

 

Συντονιστικό Αγώνα

(φυλακές Κορυδαλλού)

 

Posted in Μάριος Σε'ι'σίδης | Leave a comment

(Μυτιλήνη) Για τα γεγονότα στις 18-07 στο Kέντρο Kράτησης της Μόριας Λέσβου

https://athens.indymedia.org/post/1576285/

(Μυτιλήνη) Για τα γεγονότα στις 18-07 στο Kέντρο Kράτησης της Μόριας Λέσβου

από Musaferat, Ομάδα Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης

20/07/2017 5:13 μμ.

 

αναδημοσίευση από Musaferat

Για τα γεγονότα στις 18-07 στο κέντρο κράτησης της Μόριας Λέσβου.

Από την Δευτέρα 17-07 είχε ανακοινωθεί από μερίδα μεταναστών, κυρίως αφρικανικής καταγωγής, ότι θα ξεκινούσαν επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες λόγω των μεγάλων καθυστερήσεων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου τους, αλλά και για τις κάκιστες συνθήκες στις οποίες εξαναγκάζονται να διαβιούν στο κέντρο κράτησης της Μόριας. Τη Δευτέρα οι διαμαρτυρίες είχαν τη μορφή καθιστικής διαμαρτυρίας αποκλείοντας τα γραφεία της ευρωπαϊκής υπηρεσίας ασύλου (EASO). Την Τρίτη και ενώ η διαμαρτυρία είχε ξεκινήσει ξανά ως καθιστική έξω πάλι από τα γραφεία της EASO, οδηγώντας τους υπαλλήλους της να εγκαταλείψουν τα γραφεία τους, οι αρχές υπέδειξαν τους-τις διαμαρτυρόμενους/ες μετανάστες/ριες στους/ις υπόλοιπους/ες ως υπαίτιους για τις καθυστερήσεις στρέφοντάς τους εναντίον τους. Οι μεταξύ τους αντεγκλήσεις οδήγησαν σε κορύφωση της έντασης και οι διαμαρτυρόμενοι/ες μετανάστες προχώρησαν έξω από το κέντρο κράτησης αποκλείοντας τον δρόμο. Κατά τη διαμαρτυρία τους αυτή, δέχθηκαν για ακόμα μία φορά την βία των αστυνομικών δυνάμεων που προσπάθησαν να τους απομακρύνουν κυνηγώντας τους στο εσωτερικό του κέντρου και κάνοντας χρήση δακρυγόνων και χειροβομβίδων κρότου λάμψης. Από μέρους τους, οι μετανάστες/ριες απάντησαν στην επίθεση που δέχθηκαν με πετροπόλεμο, οδηγώντας τις αστυνομικές δυνάμεις στην αναδίπλωσή τους αρχικά, αλλά και σε μερικές φθορές σε παρκαρισμένα οχήματα περιμετρικά του κέντρου. Παράλληλα μπήκαν φωτιές για τη δημιουργία οδοφραγμάτων κάποιες από τις οποίες ξέφυγαν στα γειτονικά ελαιοκτήματα. Οι αστυνομικές δυνάμεις ενισχύθηκαν με περισσότερες διμοιρίες ΜΑΤ και πραγματοποίησαν επέμβαση στο εσωτερικό ενώ την ίδια ώρα δύο πυροσβεστικά αεροπλάνα τύπου Petzetel πραγματοποιούσαν ρίψεις νερού στα σημεία που εκδηλωνόντουσαν οι φωτιές.

Μετά την ολοκλήρωση των συγκρούσεων οι αστυνομικές δυνάμεις απέκλεισαν την είσοδο στο κέντρο κράτησης και πραγματοποίησαν επιχείρηση “σκούπα” στο εσωτερικό. Οι μετανάστες/ριες που είχαν εγκλωβιστεί δέχθηκαν την μανία των ΜΑΤ που εισέβαλαν ακόμα και στο εσωτερικό των κοντέινερ ξυλοκοπώντας αδιακρίτως όποιους έβρισκαν μπροστά τους και συλλαμβάνοντας εν τέλει 35 άτομα στο σωρό, με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματος, αφού είχαν στοχοποιηθεί αφρικανοί μετανάστες. Πολύ μετανάστες είναι χτυπημένοι, ενώ μεταξύ τους υπάρχουν τραυματίες από ευθείες βολές δακρυγόνων, με έναν μετανάστη να φέρει τραύμα στο στήθος και ακόμα έναν στο πόδι. Όλοι οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Λέσβου  όπου κρατήθηκαν και σύμφωνα με τις καταγγελίες τους συνέχισαν να δέχονται χτυπήματα από τους μπάτσους. Ενώ οι περισσότεροι ήταν τραυματισμένοι, μόνο ένας από αυτούς οδηγήθηκε στο νοσοκομείο Μυτιλήνης όπου και κρίθηκε αναγκαία η νοσηλεία του.

 

Το μεσημέρι της 19 Ιουλίου, οι 34 από αυτούς, πλην του νοσηλευόμενου, οδηγήθηκαν στον ανακριτή με την απειλή να τους απαγγελθούν σοβαρότατες κατηγορίες. Οι περισσότεροι ήταν ξυπόλητοι με εμφανή τα σημάδια από τα χτυπήματα των μπάτσων. Καθ’ όλη τη διάρκεια παραμονής τους στο δικαστήριο υπήρχαν συνεχόμενες πιέσεις από τους μπάτσους που τους συνόδευαν, να αλληλοκατηγορηθούν, με υποσχέσεις για απαλλαγή από τις κατηγορίες, ακόμα και άρσης των περιοριστικών όρων παραμονής στο νησί. Όλοι οι μετανάστες αρνήθηκαν τις κατηγορίες αλλά και να υποδείξουν τον οποιοδήποτε ως υπαίτιο. Την υπεράσπισή τους έχουν αναλάβει δικηγόροι από το Legal Center Lesvos, αλλά λόγω του πλήθους των διωκόμενων και του μεγέθους της δικογραφίας κρίνεται αναγκαία η υποστήριξή τους από παραπάνω δικηγόρους. Μοναδικοί μάρτυρες κατηγορίας που εμφανίστηκαν ήταν μπάτσοι από τις μονάδες που τους επιτέθηκαν. Οι κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν είναι καρμπόν για όλους και αφορούν: α) αντίσταση, β) στάση, γ) διατάραξη κοινής ειρήνης των πολιτών, δ) εμπρησμός, ε) Απόπειρα βαριάς σωματικής βλάβης κατά συναυτουργία σε βάρος αστυνομικών και στ) διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς. Η προανάκριση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή και το Σάββατο, 21 και 22 Ιουλίου αντίστοιχα.

Τα κέντρα κράτησης δεν ομορφαίνουν με υποσχέσεις,

Γκρεμίζονται με εξεγέρσεις

 

Αλληλεγγύη στους διωκόμενους μετανάστες

Musaferat

Ιούλιος 2017

 

 

Posted in ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ | Leave a comment

{Π. Ράλλη}παρέμβαση αλληλεγγύης στους 8 διωκόμενους μετανάστες έξω απο την Π. Ράλλη 21/7 στις 19.00

https://athens.indymedia.org/post/1576239/

από @συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης(σσαεκκ)

19/07/2017 10:52 πμ.

παρέμβαση αλληλεγγύης στους 8 διωκόμενους μετανάστες

 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ 8:
Οι κάμερες αποδεικνύουν τη στημένη δικογραφία

Στις 31 Μαΐου, οκτώ κρατούμενοι μετανάστες στην Π.Ράλλη δέχονται επίθεση από τους μπάτσους και μεταφέρονται στο νοσοκομείο βαριά χτυπημένοι (σπασμένα χέρια και ανοιγμένα κεφάλια), γιατί ζητούσαν να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη της κράτησης τους, όντας ήδη 8 έως 10 μήνες κρατούμενοι.

Για την συγκάλυψη του ξυλοδαρμού, οι μπάτσοι αμέσως έστησαν δικογραφία εναντίον τους:τους οδήγησαν στον ανακριτή (με συνοδεία μπάτσων με τατουάζ μαιάνδρους) κατηγορούμενους για το κακούργημα της στάσης κρατουμένου και όσο για τους τραυματισμούς,  δήλωσαν ότι οι μετανάστες «γλίστρησαν».

Με μοναδικές αποδείξεις τις μαρτυρίες των μπάτσων,οι μετανάστες κρίθηκαν προφυλακιστέοι και τους διασκόρπισαν σε φυλακές σε όλη την Ελλάδα, χωρίς το υλικό από τις κάμερες ασφαλείας να έχει προσκομιστεί,αν και είχε ζητηθεί από την πρώτη στιγμή.

Πλέον, το βίντεο από τις κάμερες άνοιξε και αποκαλύπτεται ότι οι μπάτσοι απρόκλητα εισέβαλαν στα κελιά και ξυλοκόπησαν όποιον βρήκαν μπροστά τους.Ο,τιδήποτε έχουν καταθέσει οι μπάτσοι στις μαρτυρίες τους είναι απολύτως ψευδές και, επομένως, η στημένη δικογραφία ήταν η απαραίτητη προϋπόθεση για τη συγκάλυψη τη βίας που άσκησαν στου μετανάστες.

Η περίπτωση αυτή αναδεικνύει την ασυλία που χαίρουν οι μπάτσοι στην Π.Ράλλη. Έχουν το ελεύθερο, από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία, να διαχειρίζονται τον πληθυσμό των κρατουμένων ασκώντας καθημερινά βία,η οποία στοχεύει στο να καταστείλει εκ των προτέρων κάθε διαμαρτυρία και αμφισβήτηση του καθεστώτος.

Τα βασανιστήρια κάθε είδους είναι δομικό κομμάτι αυτή της διαχείρισης και οι τραυματισμοί που προκαλούνται από αυτά συγκαλύπτονται με στημένες δικογραφίες,όπου οι βασανισθέντες παρουσιάζονται ως επιτιθέμενοι.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, οι μπάτσοι εκτέθηκαν καθώς το βίντεο είναι πλέον μέρος της δικογραφίας και το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η παύση της ποινικής δίωξης των οκτώ μεταναστών, για την οποία πρέπει να αποφασίσει το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών.

         ( Για την μαύρη τρύπα που λέγεται Π. Ράλλη) παραπέμπουμε σε κείμενο με      βίντεο από κρατούμενο   http://ssaekk.espivblogs.net/

 

 

 

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

 ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 8 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

 ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ

 

Συντονισμός συλλογικοτήτων και ατόμων ενάντια στα κέντρα κράτησης

http://ssaekk.espivblogs.net/

 

Καλούμε σε ανοικτή παρέμβαση αλληλεγγύης στους 8 διωκόμενους μετανάστες στο κέντρο κράτησης μεταναστ(ρι)ών στη Π. Ράλλη την Παρασκευή 21/7 στις  19.00

 

 

 

 

 

 

Posted in ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ | Leave a comment

Κείμενο του Γρηγόρη Τσιρώνη σχετικά με τις δικαστικές μεθοδεύσεις και τις νέες διώξεις

 

https://athens.indymedia.org/post/1576279/

 

από Γρηγόρης Τσιρώνης

20/07/2017 2:25 μμ.

 

Ούτε αθώοι, ούτε ένοχοι απλά αγωνιστές που δίνουμε μάχες ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό. Αυτοί που αντιστεκόμαστε και με την στάση ζωή μας αποδεικνύουμε έμπρακτα ότι τα σχέδια τους για μια κοινωνία υποταγής και εκμετάλλευσης δεν θα περάσουν αμαχητί.

 

Η αντιτρομοκρατική εκστρατεία του κράτους έχει συνέχεια…

 

Αυτό το κείμενο αποτελεί μια συνολική τοποθέτηση που αφορά την ενημέρωση του κινήματος αλληλεγγύης σχετικά με την εισαγγελική πρόταση και την παραπομπή μας σε ένα δικαστήριο με ένα κατηγορητήριο που είναι ικανό να γεμίσει ένα εισαγγελικό γραφείο. Είναι επίσης μια ανάδειξη των συνεχιζόμενων μεθοδεύσεων και της κατασταλτικής επίθεσης που εκφράζεται μέσα από τον εισαγγελέα Ασπρογέρακα του οποίου τα λεγόμενα θα αναλύσω στην συνέχεια.

Εδώ και λίγες μέρες ενημερώθηκα σχετικά με την εισαγγελική εισήγηση προς το συμβούλιο εφετών το οποίο καλείται πλέον βάση αυτής να εκδώσει το βούλευμα που θα με παραπέμψει σε μια δίκη – παρωδία. Η συγκεκριμένη εισήγηση αποτελεί ένα πραγματικό μνημείο μεροληψίας που επιχειρεί να ντύσει με την επίσημη νομική γλώσσα τα ευφάνταστα σενάρια της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας.

Συντροφικές, φιλικές και οικογενειακές σχέσεις αποτελούν αποδεικτικά στοιχεία ενοχής, η βιομηχανία κατευθυνόμενων αναγνωρίσεων των αστυνομικών διευθυντών αποτελεί επαρκές στοιχείο δίωξης, ο αντιτρομοκρατικός νόμος (187Α) γίνεται πέρα από την αιχμή του νομικού οπλοστασίου του κράτους για την καταστολή του των δυναμικών μορφών αγώνα, εργαλείο πολιτικών διώξεων και μέσο επιβεβαίωσης των καθοδηγούμενων σεναρίων των αστυνομικών ρεπόρτερ με τις νομικές ακροβασίες να καλύπτονται πίσω από την δημιουργική ασάφεια του 187Α.

Όπως σωστά λέγεται ο διάβολος κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες, μέσα στην εισαγγελική εισήγηση λοιπόν διατυπώνεται η πρόταση να μου ασκηθεί νέα δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες με βάση τον 187Α ώστε να προφυλακιστώ εκ νέου, να παραταθεί η προφυλάκιση μου για 12 ακόμα μήνες πέραν του 18μήνου ώστε να μην αποφυλακιστώ μετά την συμπλήρωση του όπως ορίζει ο νόμος.

Η σκοπιμότητα αυτής της δίωξης εντοπίζεται για όποιον την αναζητήσει στην κοινή λογική από την στιγμή που τα χρήματα αυτά βρέθηκαν σπίτι μου από την αρχή της σύλληψης μου και όχι σε μεταγενέστερο χρόνο ώστε να μπορεί κάποιος να επικαλεστεί ότι προέκυψαν νέα στοιχεία. Την δε προέλευση των χρημάτων αυτών την έχω αναφέρει σε απολογητικό μου υπόμνημα στον ειδικό εφέτη ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση. Είναι τόσο άτεχνη και απροκάλυπτη η πρόθεση τους να παρατείνουν πραξικοπηματικά την προφυλάκιση μου που δεν ενδιαφέρονται ούτε για τα στοιχειώδη νομικά προσχήματα που θα τους εξασφάλιζαν μια κάλυψη στις μεθοδεύσεις τους.

 

                                                                                                                            ***************

 

Η συγκεκριμένη νέα δίωξη όμως πέρα από όλα τα άλλα είναι και εξοργιστικά προκλητική. Οι αναρχικοί δεν έχουν πρόθεση να πλουτίσουν και να ανελιχτούν στον συστημικό βούρκο, αυτές είναι οι ποταπές επιλογές των ανθρώπων που εκπροσωπούν την κυριαρχία και οι οποίες κουβαλάνε και τις αντίστοιχες αξίες εμμονικά προσκολλημένες στην αναζήτηση του κέρδους με κάθε κόστος.

Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες” διαπράττουν κατ’ εξακολούθηση όσοι στελεχώνουν της υψηλόβαθμες θέσεις της αστυνομικής και δικαστικής εξουσίας, οι μεγαλοδημοσιογράφοι, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, τα golden boys των πολυεθνικών, οι διευθυντές δημόσιων οργανισμών, το πολιτικό προσωπικό, οι πρόθυμοι αυλικοί των υπερεθνικών οργανισμών.

Ξέπλυμα βρώμικου χρήματος” διαπράττουν κατ εξακολούθηση όλοι όσοι αναφέρονται παραπάνω, μέσα από τις offshore που στήνονται για αυτόν ακριβώς τον λόγο , τις ανώνυμες εταιρίες τους, την μεταφορά του πλούτου τους σε φορολογικούς παραδείσους, την προκλητική φοροαπαλλαγή τους, την πρόσληψη εξειδικευμένων τεχνοκρατών για την διευκόλυνση των παραπάνω εγκλημάτων.
Ακριβώς επειδή ζούμε σε μια κυνική εποχή όπου οι μάσκες της αστικοδημοκρατικής διαχείρισης έχουν καταρρεύσει και η καπιταλιστική κρίση οξύνεται όσοι μιλάνε για αστική δικαιοσύνη έχουν ένα πτώμα στο στόμα τους. Όσοι μιλάνε για αστική δικαιοσύνη ας ρίξουν μια ματιά στις δεκάδες περιπτώσεις προκλητικής νομικής ασυλίας και δικαστικών αποφάσεων σκάνδαλο που εκδίδονται για τα παιδιά του συστήματος που ληστεύουν, λεηλατούν, εξαπατούν, εμπορεύονται τόνους ναρκωτικών, δολοφονούν. Όσοι μιλάνε για την ανεξαρτησία της αστικής δικαιοσύνης ας ρίξουν μια ματιά στο γεγονός ότι προαπαιτούμενο για την καταβολή της επόμενης μνημονιακής δόσης αποτελεί η δικαστική απαλλαγή των μεγαλοστελεχών του ΤΑΙΠΕΔ που διώκονταν σε βαθμό κακουργήματος για απάτες εις βάρος του δημοσίου.

 

                                                                                                                            ***************

 

Ας επιστρέψουμε όμως στην νέα δίωξη που προτείνει ο εισαγγελέας Ασπρογέρακας διότι αυτή αποτυπώνει και έναν επίσης καινοφανή νομικό παραλογισμό. Όταν συνελήφθη οδηγήθηκα στην φυλακή έχοντας μια ποινή 7 χρόνων για τα πλημμελήματα της υπόθεσης των “ληστών με τα μαύρα” καθώς και την υποδικία για την απαλλοτρίωση στην Εθνική Τράπεζα στην οδό Σόλωνος. Άσκησα έφεση για την συγκεκριμένη ποινή και αθωώθηκα όπως επίσης αθωώθηκα ομόφωνα και για την αποδεδειγμένη πλέον αστυνομική σκευωρία που αποτέλεσε την αιτία για την οποία φυγοδικούσα όλα αυτά τα χρόνια αρνούμενος να παραδώσω την ελευθερία μου στην τύχη των διωκτών μου.

Μετά την αθώωση μου ξεκίνησε η έναρξη της τωρινής προφυλάκισης η οποία αφορά ένα νομικό κατασκεύασμα γραμμένο από τα βρώμικα χέρια της δικαστικής μαφίας το οποίο αποτελεί την συνέχεια του στρατηγικού μοντέλου διώξεων που έχει εφαρμοστεί εναντίων της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς που βρίσκει τις ρίζες του στην δεκαετία του 90’ στην Ιταλία με την περίφημη ανύπαρκτη οργάνωση ORAI η οποία αποτέλεσε το όχημα για μια σειρά διώξεων και φυλακίσεων ενάντια σε αγωνιστές του Ιταλικού αναρχικού κινήματος.

Στην περίπτωση μας η οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας χρησιμοποιείται ως μια οργάνωση ομπρέλα για την οποία κατηγορούμε ότι συμμετείχα χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο που να τεκμηριώνει την οποιαδήποτε συμμετοχή μου σε αυτήν. Με την συγκεκριμένη δίωξη αναβαθμίζεται επίσης και το σύνολο των κατηγοριών αφού όλες οι απαλλοτριώσεις τραπεζών για τις οποίες κατηγορούμαστε αποτελούν δράση για την χρηματοδότηση του Επαναστατικού Αγώνα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συγκεκριμένης αντιτρομοκρατικής στρατηγικής διώξεων αποτελούν οι σύντροφοι Κώστας Σακκάς και Μάριος Σεισίδης. Ο μεν Κώστας αυτή την στιγμή έχει καταδικαστεί ως μέλος της ΣΠΦ ενώ θα δικαστεί κατηγορούμενος και ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα ενα πρωτοφανές νομικό παράδοξο στο οποίο ένα πρόσωπο κατηγορείτε για συμμετοχή σε δύο διαφορετικές ένοπλες οργανώσεις. Ο δε Μάριος παραπέμπεται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και οπλοκατοχή για χρήματα που βρέθηκαν στο σπίτι μου και έχω δηλώσει ότι μου ανήκουν και για 2 καραμπίνες που βρέθηκαν εντός αυτού και ανήκουν στην ιδιοκτήτρια του σπιτιού κάτι που έχει δηλώσει στις αρχές μαζί με τις άδειες οπλοκατοχής αφού τις κατείχε νόμιμα.

Είναι εκεί ακριβώς που γίνεται αντιληπτό το βάθος και η λογική των κατασταλτικών πειραμάτων της εξουσίας σε βάρος μας όσο εμείς παραμένουμε αμέτοχοι και δεν υψώνουμε αναχώματα σε αυτά τα όργια κατασταλτικής αυθαιρεσίας.

Είμαι της άποψης ότι η ένταση αλλά και η στόχευση της καταστολής βρίσκεται πάντα σε άμεση συνάρτηση με της κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της εκάστοτε εποχής και αντανακλά και το επίπεδο της σύγκρουσης μεταξύ του ανατρεπτικού κινήματος και του κράτους.

Στην εποχή μας η καταστολή δεν αποτελεί ένα περιστασιακό φαινόμενο αλλά μια μόνιμη και διαρκής συνθήκη. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αντιτρομοκρατική σταυροφορία με αιχμή το δικαστικό σώμα και την αντιτρομοκρατική οι οποίοι “λύνουν και δένουν” έχοντας προχωρήσει σε νομικά πραξικοπήματα που δεν θα διανοούμασταν στο παρελθόν. Είναι έκδηλο πλέον ότι στρατηγικός στόχος του καθεστώτος εξαίρεσης που οικοδομείται μεθοδικά από το πολιτικό προσωπικό όλων των αποχρώσεων είναι η διεύρυνση της συγκεκριμένης αντιτρομοκρατικής σταυροφορίας σε όλο το κοινωνικό φάσμα όσων αντιστέκονται στις επιταγές κράτους και κεφαλαίου θέλοντας έτσι να δοθεί το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η μάχη για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας είναι μάταιη. Ότι όσοι επιχειρήσουν να στήσουν οδοφράγματα στην ατσάλινη μπότα της καταστολής θα τιμωρηθούν παραδειγματικά. Η πραγματική τρομοκρατία λοιπόν έχει τα κέντρα εξαγωγής της στα υπουργεία, στις στρατιωτικές βάσεις, στα σώματα καταστολής, στα οικονομικά επιτελεία των ελίτ. Το είδαμε στις προφυλακίσεις των συγγενών μελών της ΣΠΦ, στην αποδεδειγμένη σκευωρία που έστησε η αντιτρομοκρατική και ο Χαρδαλιάς εναντίων του Τάσου Θεοφίλου, στις αντιτρομοκρατικές διώξεις εναντίων κατοίκων στις Σκουριές, στην καταδίκης της Ηριάνας και του Περικλή με νομικά σκεπτικά τα οποία είναι τόσο προκλητικά που αναγκάζουν ακόμα και παράγοντες του αστικού κοινοβουλίου να σταθούν απέναντι τους σπεκουλάροντας ταυτόχρονα πάνω στο κίνημα αλληλεγγύης. Το βλέπουμε στο ειδικό καθεστώς εξαίρεσης που χτίζεται γύρω από τους πολιτικούς κρατούμενους σε κάθε στάδιο της κράτησης τους με της διαδοχικές προφυλακίσεις, τις εξοντωτικές καταδίκες, την απόρριψη τακτικών αδειών σε αμετανόητους αγωνιστές, την αδιάκοπη κρατική προπαγάνδα εναντίων τους ακόμα και όταν αυτοί βρίσκονται στην φυλακή.

 

                                                                                                                             ***************

 

Επιστρέφοντας στην δική μου υπόθεση πέρα από το κατασκευασμένο κατηγορητήριο και τους κατασταλτικούς αντιτρομοκρατικούς πειραματισμούς είχα την ατυχία μετά την αθώωση μου να χάσω και τον έναν χρόνο που βρισκόμουν στην φυλακή. Ένα νομικό κενό στον ποινικό κώδικα έχει δώσει την δυνατότητα στο κράτος να μην υπολογίζει καθόλου ως πραγματικό χρόνο κράτησης τον έναν χρόνο που βρισκόμουν στην φυλακή διότι με βάση της λογική τους μετά την αθώωση μου αποφυλακίστηκα τυπικά και η επόμενη προφυλάκιση που ξεκινάει δεν λαμβάνει υπόψιν τον έναν χρόνο που βρισκόμουν είδη στην φυλακή.

Με βάση αυτή την πραγματικά εφιαλτική ερμηνεία του νόμου όπου χρόνια πραγματικής ζωής πίσω από τα κάγκελα πετιούνται στα σκουπίδια ενός βαρελιού χωρίς πάτο ενώ βρίσκομαι για 26 μήνες στην φυλακή χωρίς κάποια καταδίκη και έχοντας είδη αθωωθεί από το δικαστήριο που αποτέλεσε τον λόγο που φυγοδικούσα, αυτή την στιγμή κινδυνεύω να προφυλακιστώ εκ νέου με την κατηγορία του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος, κατηγορία η οποία είναι προσβλητική για μένα τόσο ηθικά όσο και πολιτικά. Στόχος αυτής της δεύτερης προφυλάκισης είναι να μην υπάρξει κίνδυνος να αποφυλακιστώ με το 18μηνο της προφυλάκισης το οποίο λήγει τον Δεκέμβρη. Ένας κίνδυνος ο οποίος έχει προκύψει επειδή όλο αυτό τον καιρό αδυνατούν να δέσουν τα στοιχεία ώστε να τα παρουσιάσουν σε ένα δικαστήριο με αξιώσεις να καταδικαστώ. Και πως θα μπορούσαν άλλωστε αφού τα στοιχεία εναντίων μου είναι εντελώς ανύπαρκτα και το έχω αποδείξει τόσο με τα απολογητικά υπομνήματα μου στους ειδικούς εφέτες ανακριτές όσο και με τις δημόσια κείμενα που έχω βγάλει το διάστημα που είμαι κρατούμενος.

Ενορχηστρωτής της συγκεκριμένης μεθόδευσης η οποία έχει στόχο την προσωπική μου εξόντωση και ταυτόχρονα την πολιτική μου απαξίωση είναι ο εισαγγελέας Δημήτρης Ασπρογέρακας γνωστός για την μακροχρόνια θητεία του στο πεδίο της αντιτρομοκρατίας έχοντας δώσει όλα τα διαπιστευτήρια στους προϊσταμένους τους ώστε να αποτελεί ένα δικαστικό εργαλείο οικουμενικής χρήσης ανεξαρτήτως του ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση.

Το μένος του συγκεκριμένου επίδοξου κυνηγού κεφαλών είναι τέτοιο το οποίο τον αναγκάζει να προβαίνει σε δηλώσεις οι οποίες εκθέτουν όχι μόνο τον ίδιο αλλά και το σύνολο της αστικής δικαιοσύνης που πιστά εκπροσωπεί.

Πριν λίγες μέρες η βοηθός του συνήγορου μου είχε πάει στο εφετείο ζητώντας ορισμένα αντίγραφα της δικογραφίας και θέλοντας να διευθετήσει ορισμένες δικονομικές εκκρεμότητες σχετικά με την υπόθεση μου. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης της εμφανίστηκε μαινόμενος ο Ασπρογέρακας ο οποίος μέσα στο παραλήρημα του είπε χωρίς ντροπή “μας κούρασε ο Τσιρώνης πείτε του ότι δεν υπάρχει περίπτωση να αθωωθεί στο δικαστήριο” και συνέχισε λέγοντας “δεν δίνουμε καμία άλλη προθεσμία για τίποτα ξέρω ότι κινδυνεύει να βγει με 18μηνο και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί”.

Οι συγκεκριμένες παραληρηματικές δηλώσεις έχουν κομβική πολιτική σημασία και αναδεικνύουν με τον πιο εμφανή τρόπο τα σκεπτικά όσων στελεχώνουν τις θέσεις εξουσίας που αποτελούν εφαλτήρια όξυνσης του πολέμου εναντίων των αναρχικών και του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Ανθρωπάκια μικρόψυχα, γεμάτα αλαζονεία και έπαρση, βουτηγμένα στην υποκρισία, καταρρίπτουν με δύο φράσεις όλο το κατασκεύασμα του νομικού τους πολιτισμού όταν πρόκειται για πολιτικούς αντιπάλους του κράτους και του κεφαλαίου. Εκεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα σε μια δίκαιη δίκη, η δυνατότητα ολοκληρωμένης νομικής υπεράσπισης, το τεκμήριο της αθωότητας για τον κατηγορούμενο, όλα αυτά που αποτελούν τις βασικές αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται ο νομικός πολιτισμός της δημοκρατίας καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Εκεί γίνεται εμφανές ότι η δικαιοσύνη τους είναι ένας μηχανισμός ταξικής κυριαρχίας που λειτουργεί πάντα προς όφελος της αστικής τάξης, το ατσάλινο πλέγμα της οποίας απλώνεται για να υπερασπιστεί τα συμφέροντας της και να καταδιώξει με λύσσα όσους αγωνίζονται εναντίων τους.

 

                                                                                                                             ***************

 

Τα ερωτήματα λοιπόν είναι απλά και ξεκάθαρα.

Τι παρασκηνιακές εντολές θα δοθούν στην σύνθεση του δικαστηρίου για την καταδίκη μου?

Τι μεθοδεύσεις έχουν προηγηθεί ώστε ο Ασπρογέρακας να προδικάζει με απόλυτη βεβαιότητα την καταδίκη μου ενώ δεν υπάρχει το παραμικρό επιβαρυντικό στοιχείο εις βάρος μου?

Ποια είναι αυτά τα υπόγεια δίκτυα ανάμεσα στα αντιτρομοκρατικά επιτελεία και το δικαστικό σώμα τα οποία επιτρέπουν της προμελετημένες καταδίκες εναντίων αγωνιστών ενώ ακόμα δεν έχει κλείσει το βούλευμα για την παραπομπή μας στο δικαστήριο?

Με ποιανού την εντολή οργανώθηκε πραξικοπηματικά το στήσιμο της απόπειρας εκ’ νέου προφυλάκισης μου το οποίο μνημονεύεται στην εισαγγελική πρόταση του Ασπρογέρακα ?

Πως είναι δυνατόν να αντικρούσω τους προσβλητικούς ισχυρισμούς περί ξεπλύματος όταν ο άνθρωπος στον οποίο θα απολογηθώ είναι ο ενορχηστρωτής της συγκεκριμένης δίωξης και φαίνεται να έχει και γνώσεις για ένα σύνολο κρατικών – παρακρατικών κινήσεων εις βάρος μου με σκοπό να προφυλακιστώ εκ’ νέου και στην συνέχεια να καταδικαστώ όπως δήλωσε ξεκάθαρα ο ίδιος?

Ερωτήματα τα οποία έχουν ρητορικό χαρακτήρα εφόσον όπως είπα και πιο πάνω δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από την συνέχιση μιας αντιτρομοκρατικής στρατηγικής που εφαρμόζεται με σχέδιο και μεθοδικά εναντίων των αναρχικών κρατουμένων και του κινήματος από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και μετά.

Αυτό όμως το οποίο έχει πραγματικό χαρακτήρα είναι οι απαντήσεις που οφείλουμε να δώσουμε ατομικά και συλλογικά απέναντι σε αυτή την εχθρική πραγματικότητα. Σε ότι με αφορά ας γίνει ξεκάθαρο ότι σε περίπτωση που ασκηθεί η συγκεκριμένη δίωξη εναντίων μου θα αντισταθώ με κάθε διαθέσιμο μέσο απέναντι στα δικαστικά πραξικοπήματα και την απόπειρα εξόντωσης μου.

Ένας αγώνας ο οποίος αποτελεί κομμάτι του αγώνα ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης και τις δικαστικές και αστυνομικές μεθοδεύσεις που κράτος και κεφάλαιο δημιουργούν για να υπερασπιστούν την κυριαρχία τους.

Η σύγκρουση ανοίγει περάσματα και δημιουργεί παρακαταθήκες τις οποίες όσοι αγωνίζονται μέσα από τις γραμμές του ανατρεπτικού κινήματος πρέπει να τις αξιοποιούν και να τις υπερασπίζονται όταν αυτές απειλούνται. Είναι δεδομένο λοιπόν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα από την οργάνωση του κινήματος αλληλεγγύης και των πολιτικών κρατουμένων ώστε να δώσουν την μάχη απέναντι στο καθεστώς εξαίρεσης με αξιώσεις και να το συντρίψουν. Μια μάχη η οποία θα κρίνει και την ίδια την πολιτική επιβίωση μας ως ανατρεπτικό κίνημα αφού αν ηττηθούμε αυτό θα σημαίνει και την ολοκληρωτική μας παράδοση στις αδηφάγες ορέξεις τους.

Όπως σωστά έχει ειπωθεί νίκη είναι ο ίδιος ο αγώνας, γιατί μέσα από αυτόν χτίζουμε τις κοινότητες που θέλουμε να ζήσουμε όταν τελειώσουμε οριστικά με την εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου. Στην ιστορία η έννοια της ουδετερότητας καταγράφεται πάντα ως σύμπλευση με τους κυρίαρχους, με αυτούς που επιχειρούν να γίνουν οι μοναδικοί αφηγητές της. Εμείς έχουμε εδώ και χρόνια διαλέξει την πλευρά όσων αγωνίζονται για να καταργήσουν την δικτατορία του κόσμου της εξουσίας πάνω στις ζωές μας, την πλευρά εκείνων που τολμάνε, ρισκάρουν, ματώνουν.

Από τους φλεγόμενους δρόμους του Αμβούργου, τους βανδαλισμένους εμπορικούς δρόμους της αθηναϊκής μητρόπολης, τους αλληλέγγυους που γεμίζουν ασφυκτικά μια δικαστική αίθουσα, στα συνωμοτικά ραντεβού όσων απεργάζονται σχέδια ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης και τα ειλικρινή χαμόγελα μεταξύ συντρόφων που υποδηλώνουν ότι τα στοιχήματα μας παραμένουν ανοιχτά.

Έτσι και εγώ μέσα από τα τείχη δηλώνω το δικό μου παρών απέναντι στα δικαστικά πραξικοπήματα και το καθεστώς εξαίρεσης. Όσοι νομίζουν ότι παίζουν μπάλα με τις ζωές μας σε άδειο γήπεδο πλανιούνται πλάνην οικτρά. Η συλλογική ανατρεπτική μνήμη έχει κρατήσει μια ξεχωριστή θέση όλους όσους πλήγωσαν με τον πιο πρόστυχο τρόπο των αγώνα για ελευθερία κλειδώνοντας τον μέσα σε τέσσερις τείχους. Την θέση που είχαν πάντα οι εκφραστές της εκάστοτε τυραννίας, στα σκουπίδια της ιστορίας.

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω για άλλη μια φορά πως για μένα δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός όσον αφορά την αλληλεγγύη ανάμεσα σε αθώους και ένοχους πολιτικούς κρατούμενους. Αυτές είναι διαχωριστικές λογικές που εξυπηρετούν την στρατηγική της καταστολής αφού αφήνει εκτεθειμένους συντρόφους στα νύχια της.

Ούτε αθώοι, ούτε ένοχοι απλά αγωνιστές που δίνουμε μάχες ενάντια σε κράτος και καπιταλισμό. Αυτοί που αντιστεκόμαστε και με την στάση ζωή μας αποδεικνύουμε έμπρακτα ότι τα σχέδια τους για μια κοινωνία υποταγής και εκμετάλλευσης δεν θα περάσουν αμαχητί.

Με νύχια και με δόντια θα διατηρήσουμε ζωντανό το όραμα μας για την κοινωνική χειραφέτηση και την ελευθερία. Για την μέρα που θα είμαστε όλοι ελεύθεροι.

 

Να τσακίσουμε το ειδικό καθεστώς εξαίρεσης ενάντια στους πολιτικούς κρατούμενους!

Αλληλεγγύη σε όλους τους αιχμάλωτους συντρόφους! 

Ιούλιος 2017 – φυλακές  Κορυδαλλού 

Γρηγόρης Τσιρώνης

Αρχεία:

Γρηγορης_Τσιρώνης_.pdf

Posted in Γρηγόρης Τσιρώνης, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ | Leave a comment

Επιστολή του Κώστα Σακκά σχετικά με τη δίωξη του για τον Ε.Α.


Ο Σίσυφος της αστικής δικαιοσύνης, δε βρίσκεται στον Άδη, αλλά στις φυλακές Κορυδαλλού. Δεν σπρώχνει κάποιο βράχο, αλλά έναν  τεράστιο όγκο από δικογραφίες , βουλεύματα και υπομνήματα. Δεν τιμωρείται επειδή αθέτησε την τριήμερη προθεσμία  που του είχε δοθεί προκειμένου να γυρίσει στον Άδη, αλλά γιατί παραβίασε τους περιοριστικούς όρους που του επέβαλαν και δεν επέστρεψε στην αιχμαλωσία.
Στις 24/6, το 5μελές εφετείο κακουργημάτων που εκδίκαζε την υπόθεση Χαλανδρίου στο 2ο βαθμό, εξέδωσε την τελεσίδικη αθωωτική απόφαση για τους συντρόφους –συγκατηγορούμενούς μου Γ.Καραγιαννίδη και Α.Μητρούσια. Με την αθωωτική αυτή απόφαση σηματοδοτήθηκε, τόσο για τους συντρόφους μου όσο και για μένα, η λήξη μιας 7χρονης δικαστικής ομηρείας για συμμετοχή στην οργάνωση Σ.Π.Φ., αφού η αρχική καταδίκη  των 2 για την εν λόγω υπόθεση, αποτελούσε ουσιαστικά το συνδετικό κρίκο μεταξύ ημών και της οργάνωσης. Μετά από 3 δίκες ρεκόρ όσον αφορά τη χρονική τους διάρκεια, μετά από την επιβολή πολλών διαδοχικών εντελώς καταχρηστικών προφυλακίσεων (στην περίπτωσή μου μάλιστα επιχειρήθηκε να παραταθεί και πέρα από το νόμιμο προβλεπόμενο όριο, αναγκάζοντάς με να πραγματοποιήσω απεργία πείνας προκειμένου να αποφυλακιστώ), μετά από 7 χρόνια φυσικής αλλά και οικονομικής εξουθένωσης μου, η αστική δικαιοσύνη, κατέληξε να αποφανθεί  αυτό που ισχυριζόμασταν από την πρώτη στιγμή της σύλληψής μας το Δεκέμβρη του 2010. Πως δεν είμαστε δηλαδή μέλη της εν λόγω οργάνωσης και πως είμαστε αναρχικοί που κινηθήκαμε αυτόνομα.
7 χρόνια μετά λοιπόν, αηδιασμένος από τα δύο μεγάλα τέρατα της δικαιοσύνης, τη γραφειοκρατία και την εκδικητικότητα και ενώ πίστευα πως η ομηρεία μου βαίνει προς το τέλος της, η πραγματικότητα έρχεται να διαψεύσει όχι μονάχα εμένα αλλά και τον πιο μνησίκακο και εμμονικό νου, διδάσκοντας   πως τα προβλήματα γι αυτούς που μπαίνουν στο στόχαστρο του βρωμερού αυτού μηχανισμού, δεν επιλύονται μέσω μιας αλγοριθμικής λογικής, μέσα σε ένα προδιαγεγραμμένο χρονικό πλαίσιο, αλλά πως πρόκειται ουσιαστικά για κάποιου είδους λούπα.
Στις 6/7/2017 ενημερώθηκα πως ο εισαγγελέας εφετών Δημήτρης Ασπρογέρακας, λίγες μέρες μετά τις αθωωτικές αποφάσεις για τη συμμετοχή μας στην οργάνωση Σ.Π.Φ., αποφάσισε να με παραπέμψει σε δίκη με την κατηγορία της ένταξης στην οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας. Με το πρόσχημα ότι εντοπίστηκε ένας οδικός χάρτης με αποτυπώματά μου  στο σπίτι ενός εκ των κατηγορουμένων για την ίδια υπόθεση και με του οποίου συγγενικό πρόσωπο, συνδέομαι φιλικά εδώ και πολλά χρόνια, γεγονός που εξηγεί επαρκέστατα την εύρεση των δακτυλικών μου αποτυπωμάτων, αποφάσισε να με συμπεριλάβει στην πρόταση που κατέθεσε προς το συμβούλιο που έχει αναλάβει την έκδοση του βουλεύματος.
Ο εισαγγελέας παραβλέπει εντελώς σκόπιμα το γεγονός πως ο επίμαχος χάρτης, εκτός από τα δικά μου αποτυπώματα είχε και τα αποτυπώματα του προαναφερομένου  φίλου μου, που όπως τόνισα, είναι συγγενής ενός εκ των κατηγορούμενων στην υπόθεση και στο σπίτι του οποίου βρέθηκε ο εν λόγω χάρτης. O  συγκεκριμένος όμως φίλος,  βρισκότανε στη φυλακή από τον Αύγουστο του 2012 και μέχρι πριν από λίγες μέρες, ενώ  εγώ από τον Δεκέμβρη του 10’ μέχρι και τον Ιούλιο του ’13 ήμουν  επίσης  κρατούμενος. Η τελευταία φορά δηλαδή που βρεθήκαμε και οι δυο εκτός φυλακής ήταν πριν από το 2010. Αν δεν το απέκρυπτε αυτό ο εισαγγελέας είτε θα έπρεπε να καλέσει έναν άνθρωπο να απολογηθεί για πράξεις που διαπράχθηκαν ενώ ήταν στη φυλακή (κάτι εντελώς γελοίο), είτε θα έπρεπε να παραδεχθεί την ανύπαρκτη αποδεικτική αξία των συγκεκριμένων αποτυπωμάτων και να με απαλλάξει από τις κατηγορίες.  Βασιζόμενος δηλαδή στα αποτυπώματα επάνω σε ένα χάρτη που αποδεδειγμένα «πιάστηκε» πριν από τι 2010, με κατηγορεί για ένταξη στον Επαναστατικό Αγώνα από το 2012 και μετά! Επίσης δε μας εξηγεί ο εισαγγελέας ,πως είναι δυνατόν να μου αποδίδεται η κατηγορία της ένταξης στη συγκεκριμένη οργάνωση από τον Ιούνιο του 2012, όταν εγώ αποφυλακίστηκα τον Ιούλιο του 2013!
Για να μην κοροϊδευόμαστε, ένα κινητό αντικείμενο όπως είναι ένας  οδικός χάρτης ,δε μπορεί να αποτελέσει αποδεικτικό στοιχείο ενοχής, ακριβώς για το λόγο ότι είναι αντικείμενο κινητό. Δε μπορεί να αποδείξει την παρουσία ενός ανθρώπου σε έναν τόπο, γιατί μπορεί να μεταφερθεί οπουδήποτε , αλλά ούτε και το χρόνο που «πιάστηκε», γιατί μπορεί να έχει πιαστεί οποτεδήποτε. Ο εισαγγελέας το γνωρίζει πολύ καλά αυτό αλλά το παραβλέπει σκόπιμα γιατί πολύ απλά βρίσκεται σε εντεταλμένη υπηρεσία. Με τη δίωξη αυτή επιχειρεί από τη μια να σώσει το τσαλακωμένο  γόητρο του Χαρδαλιά και της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας , αφού 7 μιση χρόνια μετά  κατέρρευσε το σενάριο που μας ήθελε με κάθε τρόπο εμένα και τους συντρόφους μου καταδικασμένους για συμμετοχή στη Σ.Π.Φ. και από την άλλη να πάρει τη ρεβάνς για λογαριασμό του ανακριτή Νικόπουλου, επειδή παραβίασα τους περιοριστικούς όρους που μου είχε επιβάλλει το Φεβρουάριο του 2014, αρνούμενος να επιστρέψω στη φυλακή.
Με μια εισαγγελική πρόταση που αποτελεί πραγματικό μνημείο σκοπιμότητας αλλά και προχειρότητας, αφού σε ολόκληρο το σκεπτικό της δεν αναφέρεται πουθενά το όνομά μου,  παρά μόνο στην τελευταία παράγραφο που γίνεται η πρόταση για να παραπεμφθώ στο δικαστήριο. Ο Ασπρογέρακας δεν κάνει καν τον κόπο να παράξει ένα συλλογισμό στο σκεπτικό της πρότασης του σχετικά με την κατηγορία της υποτιθέμενης συμμετοχής μου στην εν λόγω οργάνωση. Δεν καταβάλει καμία προσπάθεια προκειμένου να στηρίξει την πρότασή του προς το συμβούλιο, γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως κάτι τέτοιο δε χρειάζεται. Η πρότασή του θα υιοθετηθεί απόλυτα από το συμβούλιο , γιατί πολύ απλά είναι ο προϊστάμενος της εισαγγελίας και έχει το κύρος που του δίνει η μακρόχρονη προσφορά και αφοσίωση στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία την περίοδο που διατέλεσε επικεφαλής. Δε λογοδοτεί σε κανέναν, δεν τον αμφισβητεί κανένας και όταν έρθει η ώρα της αθωωτικής απόφασης (γιατί αυτό είναι βέβαιο, διότι όσο εγκάθετη και όση διάθεση κι αν έχει μια δικαστική έδρα, δε μπορεί να καταδικάσει κανέναν με τέτοια στοιχεία), πάλι δε θα χρειαστεί να απολογηθεί, γιατί πολύ απλά αυτή είναι η δουλειά του: Να διώκει φρονήματα και να τιμωρεί ιδεολογίες. Οχι όμως της ακροδεξιάς. Ο Δ. Ασπρογέρακας εξ άλλου είναι αυτός που μαζί με τον Ιωάννη Προβατάρη (ο εισαγγελέας που απέριψε το  αίτημα αποφυλάκισης της Ειρηάννας), εισηγηθηκαν θετικά για την αποφυλάκιση της  ηγεσίας της χρυσής αυγής, αποδεικνύοντας πως όταν πρόκειται για τον συγκεκριμένο χώρο οι ευαισθησίες του είναι αρκετά έντονες. Στην δική μου περίπτωση πάλι γνωρίζω καλα πως αυτο που επιδιωκει ο συγκεκριμένος είναι να παρατείνει την  δικαστική μου ομηρία και τη φυσική μου αιχμαλωσία.
Προσωπικά γνωρίζω πως θα παραπεμφθώ σε δίκη αφού αυτή είναι η βούληση του μηχανισμού καταστολής, δίωξης και φρονηματικής στοχοποίησης , που επί των ημερών της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ ζει μεγάλες δόξες. Ο Ασπρογέρακας, εξάλλου είναι γνωστό πως ανήκει στην ακροδεξιά κλίκα του εφετείου που για τους δικούς της λόγους η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ξεπλύνει. Δεν είναι ο πρώτος αλλά ούτε και ο τελευταίος. Η αριστερή κυβέρνηση αντί να «ξηλώσει» τους φασιστικούς θύλακες από τον χώρο της δικαιοσύνης όπως θα περίμενε κανείς, έχει επιλέξει το δρόμο της  «μπουγάδας» προκειμένου να μην δυσαρεστήσει τα αφεντικά της.
Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη. Όποιος επιλέγει  να αντισταθεί στο σημερινό ολοκληρωτικό εξουσιαστικό καθεστώς, θα αντιμετωπίζει- ανεξάρτητα από το ποιοι διαχειρίζονται την εξουσία- όχι μονάχα τη συντονισμένη καταστολή ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού, αλλά και την εκδικητικότητα του. Γιατί ναι, το κράτος εκδικείται και επιφυλάσσει το πιο βρώμικο και ύπουλο παιχνίδι γι αυτούς που αμφισβητούν την κυριαρχία του.
 Όσο με αφορά τώρα, ας γνωρίζουν πως απέναντι στην καταστολή και την εκδικητικότητα του δικαστικού μηχανισμού, πάντα θα εισπράττουν την αντίσταση που μου αναλογεί, ως άνθρωπος που αξιώνει να βρίσκεται με το μέρος του κόσμου του αγώνα.

Σακκάς Κώστας  
Δ’ πτερυγα φυλακών Κορυδαλλού

Posted in ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, Κώστας Σακκάς | Leave a comment

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ- ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ 1ης ΔΙΚΗΣ ΣΤΙΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

 

https://athens.indymedia.org/post/1576252/

 

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

19/07/2017 4:48 μμ.

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ 1ης ΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΛΩΣΗ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΥ ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΕΡΙ ‘‘ ΗΤΤΑΣ ’’.

 

Κατ’ αρχήν θέλω να κάνω μια επισήμανση.

Η ιστορία του Επαναστατικού Αγώνα είναι μία και ενιαία. Ξεκίνησε το 2003 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Για υπερτιμητές της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα δεν μπορούν να μιλάνε αυτοί οι οποίοι θέλουν να χωρίσουν την δράση του Επαναστατικού Αγώνα κατά πως τους συμφέρει.

Δηλαδή ο Επαναστατικός Αγώνας ήταν ωραίος και καλός μέχρι το 2010 και από ’κει και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα.

Στην πραγματικότητα το κράτος χτυπάει τον Επαναστατικό Αγώνα από το 2010 και υπάρχουν σύντροφοι οι οποίοι περνάνε στην παρανομία, υπάρχουν αγωνιστές του Επαναστατικού Αγώνα και ακυρώνουν το κατασταλτικό αυτό χτύπημα.

Όταν κάποιοι συμπορευόμενοι με την ιστορία της κρατικής καταστολής που λέει ότι το κράτος χτυπάει τον Επαναστατικό Αγώνα και το κράτος ορίζει την ιστορία την ίδια του Επαναστατικού Αγώνα σε προ συλλήψεων του ’10 και σε μετά το ’10, κατακερματίζοντας την ίδια την ιστορία, αυτοί που το λένε είναι αυτοί που είναι οι τυμβωρύχοι  του Επαναστατικού Αγώνα πλειοδοτώντας μαζί με την κατασταλτική πολιτική του κράτους.

Δηλαδή μπορεί κάποιοι να πιστεύανε και να θέλανε να τελειώσει ο Επαναστατικός Αγώνας τότε.

Αυτό αφορά τους ίδιους.

Και πιστεύω ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μιλούν και να κρίνουν.

Όταν συνεχίζεται η κατασταλτική επίθεση εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα μετά το ’10 με την σύλληψη του συντρόφου και με τη δική μου,  πάνω στα δικαστήρια βασική γραμμή του ίδιου του κράτους είναι το γεγονός ότι ο Επαναστατικός Αγώνας είναι άλλο(ς) παλιά, άλλο(ς) μετά.

Με βάση αυτό το σκεπτικό καταδικάστηκε ο Μαζιώτης σε ισόβια και για αρχηγός.

Ενώ έχει πέσει η κατηγορία αυτή στο παρελθόν.

Κατηγορούμενοι οι οποίοι συνηγορούν με το ίδιο το κράτος ως προς την κεντρική πολιτική κατεύθυνση  και κεντρική πολιτική γραμμή της ίδιας της κρατικής καταστολής δεν έχουν δικαίωμα να βγαίνουν υπερτιμητές και του παρελθόντος πλέον. Του ίδιου του παρελθόντος του Επαναστατικού Αγώνα πλέον.

Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν κατακερματίζεται κατά πως θέλουν αυτοί και ούτε στον Φούντα θα είναι αυτοί που θα βάλουν την κάθετη γραμμή στην οποία κρίνουν αυτοί κατά πόσο οι ίδιοι τον γνωρίζουν ή δεν τον γνωρίζουν κάτι που έχουμε πει και στο παρελθόν ο οποίος Φούντας πάντοτε έπρεπε να πέφτει, να χαμηλώνει στα επίπεδά μας.

Το τι έγινε στη Δάφνη και το τι τοποθέτηση έκανε ο σύντροφος Μαζιώτης σε σχέση με την Δάφνη, ναι, είναι ένα ζήτημα. Είναι ζήτημα όμως ως προς τι;

Ο κ. εισαγγελέας του προηγούμενου δικαστηρίου είχε ένα επιχείρημα  που από άποψη νομική δεν στέκει καθόλου.

Αυτό προσπάθησε να αποδείξει ο Μαζιώτης.

Και όσον αφορά το ζήτημα, το ότι βγαίνει και λέει, ναι, δεν ήμουν εκεί τη στιγμή που το δικαστήριο έχει βγάλει στην πραγματικότητα με βάση αυτό το απόφθεγμα του εισαγγελέα του κ. Λιόγα ότι δεν υπάρχει περίπτωση ο Μαζιώτης να μην ήταν σε όλες τις ενέργειες, γιατί αυτό λέει και φέρνει αυτό σαν επιχείρημα, αν κάποιος το μεταφράζει ότι είναι απαξιωτικό προς τον ίδιο τον Λάμπρο Φούντα, πρόβλημά του να το νιώθει ο ίδιος έτσι.

Όταν γίνονται κατασταλτικές επιχειρήσεις αναλαμβάνουμε και τις ευθύνες μας  στο τέλος – τέλος.

Το πώς πιαστήκαμε τότε, το πώς πιαστήκαμε μετά , εγώ έχω μιλήσει για το 3ο κατασταλτικό χτύπημα

του Επαναστατικού Αγώνα που βρέθηκα εγώ στη φυλακή Και εγώ όταν βρέθηκα στη φυλακή δεν βρέθηκα από δικό μου λάθος. Γιατί να μην το πω;

Δεν θα το αναπτύξω εδώ, το έχω κάνει δημόσια, πως βρέθηκα εγώ στη φυλακή μετά από τόσα χρόνια καταδίωξης και επικήρυξης.

Το ’χω πει δημόσια, δεν θα το επαναλάβω, το γνωρίζουν.

Ναι, απολογισμός των κατασταλτικών χτυπημάτων και των αποτελεσμάτων που αυτές φέρνουν, ναι είναι θεμιτές σε κάθε σημείο και σε κάθε έκταση.

Κι δεν είναι θέμα καφενείου. Στα καφενεία δεν γίνονται πολιτικές συζητήσεις, γίνονται κουτσομπολιά.

Και για να ολοκληρώσω, θα ήθελα να επισημάνω σε σχέση με το ζήτημα  του Επαναστατικού Αγώνα, υπερφίαλες δηλώσεις από ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν ότι ο Επαναστατικός Αγώνας είναι νεκρός μετά από αυτούς, πραγματικά τις καταγγέλλω  και εδώ μέσα.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ  ΝΙΚΟΣ ΜΑΖΙΩΤΗΣ  ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ 

 

Posted in Eφετείο Ε.Α, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ Α΄ΔΙΚΗΣ, ΣΤΙΣ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

https://athens.indymedia.org/post/1576251/

από Νίκος Μαζιώτης-Πόλα Ρούπα

19/07/2017 4:43 μμ.

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ

Α΄ΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ Α΄ΔΙΚΗΣ

 

 Ν.ΜΑΖΙΩΤΗΣ: Εμείς ζητήσαμε να κάνουμε σχολιασμό της αγόρευσης του εισαγγελέα της Α΄ δίκης γιατί στην πραγματικότητα η αγόρευσή του ήταν το σκεπτικό της απόφασης της Α΄ δίκης.

Κατά 80-90% το σκεπτικό του κ. Λίογα έγινε δεκτό στην απόφαση του Α΄ δικαστηρίου, στο 10-20% που δεν έγινε αποδεκτό, το δικαστήριο αποφάσισε με την χειρότερη εκδοχή.

Για παράδειγμα, ενώ ο κ. Λιόγας- το επισημαίνω αυτό – ότι πρότεινε να μην χαρακτηριστούν ως ‘‘ κοινωφελείς’’ οργανισμοί τα υπουργεία Απασχόλησης, Οικονομίας, οι τράπεζες και το χρηματιστήριο που ήταν στόχοι της οργάνωσης, το δικαστήριο πέραν των δικαστηρίων και των αστυνομικών τμημάτων που δέχθηκαν επίθεση, αποφάνθηκε ότι και τα υπουργεία Απασχόλησης και Οικονομίας είναι ‘‘κοινωφελείς‘’ οργανισμοί.

Το πρώτο πράγμα που θέλω να σχολιάσω είναι όπως αρχίζει ο εισαγγελέας σε σχέση με το φαινόμενο της ‘‘ τρομοκρατίας ’’.

Λέει ότι, θεωρεί ότι η τρομοκρατία είναι πολιτικό φαινόμενο όμως οι πράξεις είναι ποινικές. Αυτό το αναφέρει από την πρώτη στιγμή της αγόρευσής του.

Εδώ θέλω να επισημάνω μια αντίφαση. Πώς χαρακτηρίζεται ένα φαινόμενο πολιτικό και οι πράξεις που συνίστανται στα πλαίσια της ‘‘ τρομοκρατικής ’’ ενέργειας ή της ‘‘ τρομοκρατικής ’’ οργάνωσης να θεωρούνται ποινικές; Ποινικές όχι με την έννοια ότι διώκονται από τον νόμο αλλά με την έννοια των κινήτρων.

Και μάλιστα λέει παρακάτω ότι εγώ έχω μια υποκειμενική άποψη, όπως και κάθε δικαστικός όπως και οποιοσδήποτε άνθρωπος έχει μια υποκειμενική άποψη αλλά είμαι υποχρεωμένος να εφαρμόσω τον νόμο.

Και να εφαρμόσω την στενότερη έννοια του ‘‘ πολιτικού αδικήματος ’’.

Και επειδή στην επόμενη σελίδα, στην 942 – 943 μας απαντάει γιατί του είχαμε πει ότι είναι ανδρείκελο του καθεστώτος, ‘‘ ότι εγώ έχω  την συνείδησή μου ’’, εγώ θέλω να πω το εξής:

Ο κ. Λίογας μας είχε πει στο προηγούμενο δικαστήριο άτυπα, δεν έχει γραφτεί στα πρακτικά όταν είχαμε κάνει την ένσταση για το πολιτικό αδίκημα, κοιτάξτε λέει, εγώ μπορεί να έχω τις δικές μου απόψεις για αυτό το πράγμα όμως είμαι υποχρεωμένος να εφαρμόσω το νόμο και ο νόμος, στο πολιτικό αδίκημα έχει αυτή την ερμηνεία, ότι μόνο οι πράξεις εσχάτης προδοσίας και πραξικοπήματος εμπίπτουν στο χαρακτηρισμό του πολιτικού αδικήματος.

Εδώ όμως επιβεβαιώνει αυτό που είχα πει και σας είχα πει και σε σας όταν είχα κάνει την αίτηση για τον Αμερικανό πρέσβη, ότι στην πραγματικότητα δράτε ως υπάλληλοι του συστήματος, ως υπάλληλοι του κράτους.

Οι νόμοι που εφαρμόζετε εναντίον μας, τον Επαναστατικό Αγώνα, ο αντιτρομοκρατικός νόμος τον έχει φέρει η εκτελεστική εξουσία, τον έχει προτείνει, έχει ψηφιστεί και εσείς τον εφαρμόζετε άσχετα αν όπως ο εισαγγελέας λέει μπορεί να έχει υποκειμενική άποψη, υποκειμενική ερμηνεία η οποία μπορεί να είναι διαφορετική αλλά είμαι υποχρεωμένος να την εφαρμόσω.

Δηλαδή ουσιαστικά λέει ότι εγώ είμαι υπάλληλος, ότι εγώ είμαι υπάλληλος και δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο.

Αυτό σας το είχα πει γιατί τους αντιτρομοκρατικούς νόμους οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί έχουν εξαναγκάσει τις ελληνικές κυβερνήσεις να τους ψηφίσουνε και εσείς απλά εφαρμόζετε αυτούς τους νόμους.

Εδώ αποδεικνύεται στην πραγματικότητα μέσα από την αντίφασή του ότι ναι, ο εισαγγελικός

λειτουργός είναι υπάλληλος του κρατικού μηχανισμού, είναι γρανάζι και ανδρείκελο και αυτό επιβεβαιώνεται. Στην έννοια του ‘‘πολιτικού εγκλήματος’’ που αναφέρεται πάλι ο κ. Λίογας, εδώ αποδεικνύεται ποια είναι η άποψη των δικαστών σε σχέση με το φαινόμενο της ‘‘ τρομοκρατίας ’’.

Ενώ λοιπόν λέει το αντιφατικό ότι το φαινόμενο αυτό είναι πολιτικό, μας λέει κιόλας και παραδέχεται ότι εσείς είστε αναρχικοί και μάλιστα δεν έχετε διεύθυνση, δεν έχετε ιεραρχία γιατί απεχθάνεστε κάθε έννοια ιεραρχίας, οι πράξεις τις οποίες έχετε κάνει είναι ποινικές.

Σε αυτή την αντίφαση θέλω να πω τα εξής: Το ότι εσείς λέτε ότι μόνο πράξεις εσχάτης προδοσίας μπορούν να χαρακτηριστούν ως πολιτικά αδικήματα, δείχνει τι γνώμη έχετε για την ‘‘ δημοκρατία ’’ και τους πολίτες, το τι είναι πολιτική δράση.

Δηλαδή ο λαός είναι μόνο ένα πρόβατο ώστε να πηγαίνει κάθε 4 χρόνια να ψηφίζει τα εκάστοτε κόμματα που αναλαμβάνουν την εξουσία, ουσιαστικά να παραχωρεί το δικαίωμά του να κυβερνά αυτός την τύχη του και να το παραχωρεί σε επαγγελματίες πολιτικούς.

Αυτό αν θεωρούμε ότι δημοκρατία είναι ένα σύστημα λαϊκής κυριαρχίας, μόνο λαϊκή κυριαρχία δεν είναι το σημερινό σύστημα

Ουσιαστικά παραχωρεί το δικαίωμα αυτό. Και το ότι ως πολιτική δράση εσείς θεωρείτε ότι είναι μόνο τα πραξικοπήματα, όταν άνθρωποι του κρατικού μηχανισμού καταλύουν το πολίτευμα και εγκαθιδρύουν ένα άλλο.

Όταν είχα κάνει εγώ σε αυτό το δικαστήριο την ένσταση του πολιτικού αδικήματος, ο κ. Πούλιος διάβασε απλώς την συνθήκη της Ρώμης ή του Παλέρμο αν θυμάμαι καλά που έλεγε πχ αναφέρω μια συγκεκριμένη φράση, ότι η χρήση βομβών, αυτομάτων όπλων, εκρηκτικών δεν θεωρείται ότι εμπίπτει στο πολιτικό αδίκημα.

Και είχα απαντήσει εγώ, δηλαδή όταν οι πραξικοπηματίες έκαναν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, τα τάνκς του Παττακού και του Παπαδόπουλου θεωρούνται κατά το δικό σας το ‘‘δημοκρατικό’’ (πολίτευμα), πολιτικό αδίκημα ενώ η βόμβα του Παναγούλη να σκοτώσει τον Παπαδόπουλο είναι ‘‘τρομοκρατία ή έγκλημα και ποινικό αδίκημα.

Αυτό δείχνει το τι πιστεύετε πραγματικά για τον λαό. Ότι είναι ένα πρόβατο να πηγαίνει κάθε 4 χρόνια στις εκλογές να ψηφίζει.

Όμως επειδή η τρομοκρατία έχει βγει μέσα από συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες, υπάρχει ερμηνεία, υπάρχει αντικειμενική ερμηνεία για το τι είναι τρομοκρατία.

Γιατί ο λαός γενικά επειδή οι λέξεις δεν είναι ουδέτερες τις βγάζει μέσα από συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες.

Η λέξη τρομοκρατία βγήκε την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης πριν 200 χρόνια και, όταν η επαναστατική κυβέρνηση του Ροβεσπιέρου που ήταν δικηγόρος στο επάγγελμα, όταν η αστική τάξη πολεμούσε τη φεουδαρχία και η μοναρχία έκανε εκκαθάριση των πολιτικών αντιπάλων του τότε καθεστώτος, δηλαδή οι Ιακωβίνοι στη Γαλλική Επανάσταση εκκαθάριζαν τόσο τους παλιούς υποστηρικτές του μοναρχικού καθεστώτος και της φεουδαρχίας, όσο και τους εξ αριστερών απ’ αυτούς, δηλαδή τους αναρχικούς της εποχής, τους Κομμουνάριους του Παρισιού.

Εκεί βγήκε η λέξη τρομοκρατία.

Σύνθετη λέξη, τρόμος και κράτος, αυτό αφορά εσάς, δεν αφορά εμάς.

Εσείς ως δικαστές υπερασπίζεστε τα συμφέροντα του λαού που λέει εδώ ο κ. Λιόγας, ότι εγώ είμαι εκπρόσωπος του λαού ή τα συμφέροντα της αστικής τάξης.

Όταν η αστική τάξη πολεμούσε εναντίον της φεουδαρχίας χρησιμοποιούσε τον τρόμο, την εκκαθάριση δια αποκεφαλισμού με την γκιλοτίνα των πολιτικών αντιπάλων, δηλαδή των φεουδαρχών και της μοναρχίας αλλά και των εξ αριστερών αυτής των Κομμουνάρων οι οποίοι  θέλουν πραγματικά ο λαός να αναλάβει την εξουσία και όχι να γίνει μια πολιτειακή αλλαγή, να φύγει ο μονάρχης και να γίνει ένα κοινοβούλιο επαγγελματιών πολιτικών.

Πώς γίνεται να μας κατηγορείτε εμάς για τρομοκρατία όταν αυτή η δραστηριότητα είναι μια κρατική δραστηριότητα και ειδικά εμάς τους αναρχικούς που είμαστε αντίπαλοι κάθε κράτους , το οποίο ασκεί τρομοκρατία;

Εμάς που είμαστε αντίπαλοι κάθε κράτους, κάθε εθνικού κράτους, οποιουδήποτε μηχανισμού αυτού,, μας θεωρείτε εμάς τρομοκράτες, για κάτι που εσείς αντιπροσωπεύετε,  όχι εμείς.

Ακόμα και στην αρχαία ελληνική παράδοση, στην αρχαία ελληνική παράδοση, το Κράτος και η Βία είναι δύο ταυτόσημες έννοιες.

Αυτό που λέει στην τραγωδία του Αισχύλου ‘‘ Προμηθέας Δεσμώτης ’’, όπου η εξουσία που την αντιπροσωπεύει ο Δίας διατάσσει το Κράτος και τη Βία να αλυσοδέσουν τον επαναστάτη Προμηθέα στον Καύκασο γιατί έκανε το ‘‘έγκλημα’’ να κλέψει τη φωτιά από τους θεούς και να την δώσει στους ανθρώπους.

Το Κράτος, η Βία και η τρομοκρατία αφορά εσάς και όχι εμάς.

Θεωρώ ότι αν ήμασταν παρόντες κάποια πράγματα ο εισαγγελέας δεν θα τολμούσε – ο κ.Λιόγας – να τα πει γιατί όταν έκανε την αγόρευσή του εμείς ήμασταν απόντες.

Λέει, ‘‘ σε τελική ανάλυση είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός ο οποίος μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του ψηφίζει τους νόμους αυτούς – για τον αντιτρομοκρατικό λέει – και ο οποίος με έχει τάξει και με πληρώνει μάλιστα γι’ αυτό με την πάγια εντολή ντα τους εφαρμόζω και να επιβλέπω την τήρησή τους ’’.

Μα είναι θράσος να λέγεται αυτό το πράγμα. Από πότε οι δικαστές αντιπροσωπεύουν τον λαό;

Μα δεν είσαστε ούτε καν εκλεγμένοι.

Οι επαγγελματίες πολιτικοί έχουν το πρόσχημα να μας πουν, ότι εμείς κύριοι είχαμε εκλεγεί όπως ο Βουλγαράκης που ήρθε εδώ πέρα, ότι μας εξέλεξε ο λαός όταν γίνονται(όταν έγιναν) εκλογές.

Από πού και ως πού ο δικαστής είναι αντιπρόσωπος του λαού και του έχει τάξει τι;

Ήταν επιθυμία του λαού να γίνει ο α΄ αντιτρομοκρατικός νόμος , ο νόμος Σταθόπουλου ο 187 το 2001 ή ο 187Α το 2004;

Έγινε καμιά διαδήλωση, ήταν απαίτηση του λαού να ψηφιστεί ο αντιτρομοκρατικός νόμος;

Σαφέστατα όχι.

Πώς γίνεται η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1993 να καταργεί τον αντιτρομοκρατικό νόμο του Μητσοτάκη που ίσχυε για 3 χρόνια, από το ’90 μέχρι το ’93 και να τον επαναφέρει 8 χρόνια μετά και μάλιστα σε χειρότερη εκδοχή;

Γιατί; Γιατί δέχθηκε εντολές από τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας από τις ΗΠΑ και την Μ. Βρετανία μετά την εκτέλεση Σόντερς το 2001.

 Ποιά ήταν η λαϊκή απαίτηση και πώς έχει το θράσος ο κ. Λιόγας να λέει ότι εγώ αντιπροσωπεύω τον λαό και ότι ο αντιτρομοκρατικός νόμος ήταν ουσιαστικά επιθυμία του λαού;

Αυτά είναι καταφανή ψέματα, είναι θράσος να λέγεται αυτό το πράγμα.

 Και για να θυμίσω ότι ο α΄ αντιτρομοκρατικός νόμος το 2001 ψηφίστηκε από 14 βουλευτές σε ένα άδειο κοινοβούλιο.

Δεν έγινε καμιά ολομέλεια 300 βουλευτών και ψήφισαν κατά πλειοψηφία πάνω από 150. 14 βουλευτές της ΝΔ τον ψήφισαν. Ούτε οι ίδιοι οι πασόκοι, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν τον ψήφισαν. Γιατί ήξεραν τι τερατούργημα έφερναν κατόπιν εντολών.

Δεν τον ψήφισε δηλαδή η κυβέρνηση, η εκτελεστική εξουσία που τον φέρνει στην βουλή, κατόπιν εντολών των Αμερικανών, τον ψήφισε η αντιπολίτευση, 14 βουλευτές της ΝΔ.

Άμα θέλετε ψάξτε το για να μην λέτε ότι τα βγάζω αυτά από την φαντασία μου. Αυτά λοιπόν που λέει ο κ. Λιόγας είναι θράσος να τα λέει.

Παρακάτω λέει στη σελίδα 943 ανταπαντώντας πολιτικά σε μας γιατί στην πρώτη φάση που μιλάει ο κ. Λιόγας μιλάει πολιτικά, τα νομικά θα τα πιάσουμε λίγο μετά, λέει:

‘‘ Σε κάθε περίπτωση όμως το δικό μου το πολίτευμα  την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, το περιεχόμενο του Συντάγματος και των νόμων είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος μαζί τους το καθορίζει η εκάστοτε πλειοψηφία του ελληνικού λαού και αυτό ακριβώς το στοιχείο η δημοκρατική δηλαδή προέλευση των νόμων είναι το καθοριστικό εκείνο στοιχείο το οποίο εμένα τουλάχιστον με  νομιμοποιεί να κάθομαι σε αυτή εδώ την έδρα και να ασκώ τα καθήκοντα του εισαγγελέα εν ονόματι μπορώ να ισχυριστώ του ελληνικού λαού ’’.

Αλήθεια ο ελληνικός λαός ψήφισε το Σύνταγμα; Έχει ιδέα για τους νόμους ο ελληνικός λαός;

Ακόμα και αυτό το Σύνταγμα οι ίδιες οι κυβερνήσεις το έχουν κατακουρελιάσει.

Για παράδειγμα, από το 2010, ήθελε ο ελληνικός λαός να ψηφιστούν οι 3 μνημονιακές συμβάσεις και η τέταρτη που μόλις ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ;

Ποια κυβέρνηση προεκλογικά υποσχέθηκε ότι θα κάνει τέτοιους νόμους;

Δηλαδή παρουσιάζετε τον λαό ότι ψήφισε να του αφαιρούν το μισθό και την σύνταξη, να του παίρνουν την περιουσία, να του παίρνουν το σπίτι, να κοιμάται στο δρόμο, να κοιμάται κάτω από γέφυρες σε χαρτόκουτα, να πεθαίνει της πείνας, να πεθαίνει από αρρώστιες, αυτά μας λέτε εδώ πέρα ουσιαστικά.

Για ποιά δημοκρατία μας μιλάτε εδώ πέρα και για καθεστώς λαϊκής κυριαρχίας;

Ψήφισε ο ελληνικός λαός τους αντιτρομοκρατικούς νόμους;

Δεν υπάρχει καμιά νομιμοποίηση σε αυτά που λέει ο κ. εισαγγελέας. Και επειδή παρακάτω λέει, για μας τώρα πάλι, ‘‘αναρωτιέμαι ισχύει το ίδιο και με τους κατηγορούμενους; Έχουν δηλαδή και οι κατηγορούμενοι το ηθικό δικαίωμα να παραβιάζουν τους νόμους μιας δημοκρατικής πολιτείας και πολύ περισσότερο να επιδιώκουν την βίαιη κατάλυσή τους’’;

Εδώ μας λέει ότι επιδιώκουμε την βίαιη κατάλυση, έτσι; ‘‘Ακόμα κι αν η διαφωνία τους αυτή δεν αντιπροσωπεύει παρά, ένα ελάχιστο ποσοστό της γνώμης του ελληνικού λαού’’.

Εδώ έχω ένα έγγραφο, μια δημοσκόπηση της zougla, όχι δικιά μου, της zougla, ενός καθεστωτικού δημοσιογράφου που έγινε το 2009 όταν δρούσε ο Επαναστατικός Αγώνας.

 Έγινε τον Μάρτιο του 2009 όταν η οργάνωση είχε αποπειραθεί να ανατινάξει τα κεντρικά γραφεία της Citibank. Έκανε μια δημοσκόπηση, όχι σαν αυτές που κάνει η kapa Research, η τάδε δημοσκοπική εταιρεία που παίρνει τηλέφωνο κατόπιν εντολής του Βήματος, της Καθημερινής, ενός κόμματος, που παίρνει 800 ανθρώπους τηλέφωνο.

Εδώ ψήφισαν 24.000 πολίτες, 24.091 χρήστες, ήταν ηλεκτρονική δημοσκόπηση. Τα ερωτήματα ήταν διάφορα. Ήταν, αν θεωρείτε ότι πρέπει να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Εκεί οι περισσότεροι ψήφισαν ναι. Υπήρχαν όμως 2 ερωτήματα για την ένοπλη βία, αυτό εσείς αποκαλείτε ‘‘τρομοκρατία’’.

Και αυτά τα ποσοστά των απαντήσεων διαψεύδουν τον Λιόγα για το μικρό ποσοστό του ελληνικού λαού που λέει ότι αντιπροσωπεύουμε. Δεν αντιπροσωπεύουμε ένα μικρό ποσοστό.

Τα ερωτήματα ήταν δύο: Αν θεωρείτε δικαιολογημένη την ένοπλη βία; Το 34,9% λέει ναι, είναι δικαιολογημένη. Το 58% λέει ότι οι ομάδες ένοπλης βίας έχουν πολιτικά κίνητρα κάτι που εσείς και κανένα δικαστήριο δεν το αποδέχεται.

Πώς αντιπροσωπεύει ο Λιόγας τον ελληνικό λαό εδώ πέρα και εσείς ως δικαστές; Ποιο είναι το ελάχιστο ποσοστό  αυτό του 34%; Είναι μικρό ποσοστό; Ο 1 στους 3 λέει ότι καλά κάνουν. Και το 58% λέει ότι δεν είναι ποινικοί εγκληματίες, έχουν πολιτικά κίνητρα.

Αυτά διαψεύδονται από την ιστορία και από την πραγματικότητα. Αυτό το ποσοστό εάν κάποιος τώρα κάνει μια παρόμοια δημοσκόπηση θα είναι τριπλάσιο ποσοστό.

Θα έχει καθολική αποδοχή τώρα, γιατί αυτό έγινε το 2009. Και το 2017 όταν ο κόσμος πεινάει, θα λέει ‘’γαμήστε τα όλα’’!

Αυτά λοιπόν όσον αφορά το μικρό ποσοστό που λέει ο Λιόγας, έτσι;

Η τρομοκρατία είναι μια κρατική δραστηριότητα που αντιπροσωπεύει εσάς και έχουμε πολλά παραδείγματα όπου οποιοδήποτε καθεστώς και δημοκρατικό την έχει εξασκήσει και δικτατορίες.

Γιατί τρομοκρατία δεν ήταν μόνο αυτό που έγινε στη Γαλλική Επανάσταση, ήταν αυτό που έγινε στη Παρισινή Κομμούνα που εκτελέστηκαν 20.000 Κομμουνάριοι μετά το τέλος των μαχών, ήταν αυτά που έκανε το τσαρικό καθεστώς, ήταν αυτά που έκαναν τα σταλινικά καθεστώτα, ιδιαίτερα οι εκκαθαρίσεις το 1936- ’38, ήταν αυτά που έκαναν οι ναζί.

Ουσιαστικά με την έννοια του πολιτικού αδικήματος εσείς λέτε ότι τα απελευθερωτικά κινήματα τα οποία χρησιμοποιούν και τον ένοπλο αγώνα δεν έχουν πολιτικά κίνητρα, δεν είναι πολιτική δραστηριότητα, είναι εγκληματική. Και στον εμφύλιο, ο Δημοκρατικός Στρατός  θεωρούσαν(ότι είναι)  ‘‘ συμμορίτες ’’. Δεν θεωρούσαν ότι έκαναν απελευθερωτικό αγώνα, ήταν ‘‘ ληστοσυμμοριτισμός ’’.

Ο εμφύλιος πόλεμος έγινε γνωστός ως ‘‘ ληστοσυμμοριτισμός  ’’, αυτή ήταν η ιστορική εκδοχή που επικράτησε μετά το ΄44.

Με την ίδια λογική και τα σύγχρονα απελευθερωτικά κινήματα όπως ο αγώνας των Κούρδων του ΡΚΚ, του εργατικού κόμματος του Κουρδιστάν που είναι στη λίστα των ‘‘τρομοκρατικών’’ οργανώσεων, δεν κάνει απελευθερωτικό αγώνα, τρομοκρατία είναι.

Και με βάση αυτό, η κυβέρνηση Σημίτη έδωσε (τον Οτσαλάν) στους Τούρκους το 1999.

Να το θυμόμαστε αυτό.

Ενώ τώρα τους πραξικοπηματίες κατά του Ερντογάν, τα ελληνικά δικαστήρια δεν τους δώσανε γιατί αυτοί είναι πολιτικοί, είναι πολιτικά πρόσωπα.

Γιατί αυτοί εντάσσονται μέσα στη στενή ερμηνεία που λέει ο Λιόγας και εσείς, του πολιτικού αδικήματος.

Δηλαδή το ελληνικό κράτος ενώ παραδίνει κατά καιρούς Τούρκους ή Κούρδους αγωνιστές που ανήκουν σε οργανώσεις που είναι στη λίστα των ‘‘ τρομοκρατικών ’’ οργανώσεων, τους δίνει στη Τουρκία όταν τους ζητάνε – όταν αυτοί ζητάνε άσυλο -, τους πραξικοπηματίες δεν τους δίνετε γιατί εντάσσονται στην ερμηνεία αυτή που λέτε εσείς, του πολιτικού αδικήματος.

Αυτά είναι μια υποκρισία, στην πραγματικότητα είναι σε αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα περί δικαίου. Θα αναφέρω και ένα άλλο πράγμα. Ο Λιόγας λέει ότι εγώ εκπροσωπώ τον λαό, τους πολίτες. Αφού εκπροσωπείτε τους πολίτες, γιατί τους βγάλατε από τα δικαστήρια; Σύμφωνα με τον αντιτρομοκρατικό νόμο δικαζόμαστε από επαγγελματίες δικαστές.

Καταργήθηκαν τα μικτά ορκωτά δικαστήρια  που συμμετείχαν και πολίτες, είχαν μια επίφαση μιας κοινωνικής ωριμότητας και δικαζόμαστε αποκλειστικά από επαγγελματίες δικαστές.

Kαι θα πω ένα πράγμα που μου έτυχε σε αυτό το δικαστήριο που αν θέλετε το πιστεύετε, το μου είπε ένας αστυνομικός της ΕΟΜ από αυτούς που μας φέρνουν εδώ πέρα και μας δικάζετε. Όταν είχε έρθει ο  Βουλγαράκης, ήταν ένας αστυνομικός ο οποίος ήθελε να μου πιάνει κουβέντα, όταν ήρθε ο Βουλγαράκης – δεν θυμάμαι αν ήταν σε αυτή την αίθουσα ή την άλλη από ’κει – μίλησε, είπα και εγώ τα δικά μου, έρχεται και μου λέει, ‘‘ ίδρωσε καθόλου το αυτί του ’’, του λέω όχι και μου λέει την εξής φράση: ‘‘Εάν δικαζόσασταν από πολίτες θα ήσασταν έξω’’ , αυτό μου είπε.

Καλά εγώ το ξέρω. Η αξία του πράγματος δεν είναι ότι το λέω εγώ και έχω συμφέρον να το πω, το λέει ο αντίπαλος, ο αστυνομικός της ΕΟΜ, ο εχθρός δηλαδή τον οποίο έξω θα μπορούσα να τον πυροβολήσω ή να με πυροβολήσει.

Μου λέει αυτό: ‘‘ Εάν δικαζόσασταν από πολίτες θα ήσασταν έξω ’’.

Ακόμα και ο εχθρός το λέει αυτό.

Πού αντιπροσωπεύει αυτό το δικαστήριο τους πολίτες και την κοινωνία όπως λέει ο κ. Λιόγας; Είναι ψέμα αυτό το πράγμα. Αυτό αν θέλετε το πιστεύετε που λέω γιατί είναι off the record.

Πάμε λίγο στα νομικά. Για την υπόθεση του δόλου και κίνδυνο για την ζωή των πολιτών.

Προσέξτε να δείτε τι γράφει, αναφέρω τι υπάρχει στις αιτήσεις που κάναμε στην αρχή για να έρθουν έξτρα μάρτυρες.

Τι λένε οι ίδιοι οι Αμερικανοί για μας. Έχει κατατεθεί και στο πρώτο δικαστήριο και στο εφετείο.

Όταν κάναμε την αίτηση να έρθουν μάρτυρες, έξτρα μάρτυρες κατηγορίες για ενέργειες, όπως αποκαλύπτουν έγγραφα του Wikleaks, αξιωματούχος της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα όπως ο επιτετραμμένος Κάντριμαν επισήμαναν πως ‘‘ τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα θα σταματούσαν μια καλά οργανωμένη ενέργεια παρά να βλάψουν περαστικούς ’’.

Αυτή η δήλωση λέει ότι θα σταματούσαν μια καλά οργανωμένη ενέργεια παρά να βλάψουν περαστικούς. Αυτά λέει η ίδια η αμερικάνικη πρεσβεία. Και επίσης για το θέμα των πολιτών και ποιος έχει την επιδοκιμασία των πολιτών ή όχι. Λέει πάλι στην ιστοσελίδα Wikleaks  που έχουν γίνει άπειρες διαρροές για έγγραφα των Αμερικανών. Δηλώσεις αξιωματούχων της πρεσβείας μετά την επίθεση της οργάνωσης με αντιαρματική ρουκέτα εναντίον της πρεσβείας το 2007:

‘‘Στην Ελλάδα η δίδυμη απειλή του εξτρεμισμού και της βίας πηγάζει περισσότερο από αντιαμερικανικά, αντινατοϊκά, κατά της παγκοσμιοποίησης συναισθήματα τα οποία έχουν βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία’’

Δήλωση που επιβεβαιώνει την επιδοκιμασία μεγάλης μερίδας τουλάχιστον της ελληνικής κοινωνίας στην ενέργεια του Επαναστατικού Αγώνα κατά της αμερικάνικης πρεσβείας ’’.

Εδώ διαψεύδεται από το ίδιο το Wikleaks,  από το τι λένε οι Αμερικανοί για το τι αντιπροσωπεύουμε, αν έχουμε ένα μικρό και ελάχιστο όπως λέει ο Λιόγας ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού που μας υποστηρίζει ενώ δεν είναι ελάχιστο, είναι μεγάλο.

Όσον αφορά τον δόλο και τον κίνδυνο κατά πολιτών, στη σελίδα 974 μιλάει ο κ. Λιόγας για 6 ενέργειες στο Α.Τ. Καλλιθέας, Υπουργείο Απασχόλησης, Υπουργείο Οικονομίας, τράπεζα Citibank Ν. Ιωνίας, τράπεζα  Eurobank Αργυρούπολης και χρηματιστήριο και λέει:

‘‘ Σε όλες τις περιπτώσεις αυτές θα μπορούσε να προκύψει κίνδυνος σε ξένα πράγματα  και κίνδυνος κατά ανθρώπων. Από πού και ως πού προκύπτει για τις 6 αυτές ενέργειες, ότι σε όλες κιόλας;

Ότι στο Υπουργείο Οικονομίας έχουμε ένα θέμα και στο Χρηματιστήριο. Γιατί σε όλες;

Για παράδειγμα, πού αποδείχθηκε από τους μάρτυρες του κατηγορητηρίου κίνδυνος κατά πολιτών για την τράπεζα Citibank της Ν. Ιωνίας;

Ήταν μια ενέργεια που έγινε με καλώδιο, δεν ήταν ωρολογιακός μηχανισμός. Η δικογραφία το λέει. Υπήρχε ένας μάρτυρας να καταθέσει, η διευθύντρια του υποκαταστήματος. Όταν λέμε ότι έγινε ενέργεια με καλώδιο εννοούμε ότι οι δράστες ήταν εκεί και βλέπανε.

Ποιος κινδύνεψε σε αυτή την περίπτωση;

Για να αποδειχθεί ότι κινδύνεψε κάποιος θα πρέπει να έρθουν οι ίδιοι οι μάρτυρες, οι ίδιοι οι πολίτες να πούνε ότι κινδύνεψαν.

Ότι γίνεται μια ενέργεια 3η ώρα τα ξημερώματα και δεν κυκλοφορεί ούτε γάτα, όχι περαστικός και οι δράστες είναι εκεί πέρα, ποιός κινδυνεύει; Θα προκαλούσε ενδεχομένως;

Αυτό είναι νοητικός ακροβατισμός, ενδεχομένως;  Δεν ισχύουν αυτά τα πράγματα.

Και παρακάτω στη σελίδα 975 λέει, ένα πράγμα που δεν ισχύει.

‘‘ Η υπεράσπιση απ’ ότι τουλάχιστον κατάλαβα εγώ δεν αμφισβητεί: τόσο τον κίνδυνο αυτό καθ’ εαυτό που φαίνεται ότι προέκυψε για τη ζωή ή την υγεία των ανθρώπων από τις επικείμενες επίδικες εκρήξεις όσο την ευθύνη των δραστών για αυτή την οποία επιρρίπτουν εξ’ ολοκλήρου στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και κυρίως στην αστυνομία ’’.

Αυτό ισχύει μόνο για το υπουργείο Οικονομίας και το Χρηματιστήριο. Δεν ισχύει για όλες τις ενέργειες.

Υπήρχε κανένας δικηγόρος που παραδέχθηκε ότι υπήρχαν κίνδυνοι, η υπεράσπιση παραδέχθηκε ότι υπήρχαν κίνδυνοι σε όλες τις ενέργειες της οργάνωσης;

Δεν έχει καμία σχέση αυτό με την πραγματικότητα. Ούτε το είπαμε εμείς, ούτε το είπανε οι συνήγοροί μας, ακόμα και στο διάστημα που εμείς δεν ήμασταν στη δίκη.

Στη σελίδα 973, πάω λίγο πίσω, εδώ υπάρχει ένα καταφανέστατο ψέμα που ο Λιόγας το υποστηρίζει απλώς και μόνο για να μας καταδικάσει.

Λέει για την υπόθεση Βουλγαράκη για τον μάρτυρα Τσιμόγιαννη, πιάνω λίγο τις ενέργειες και το τι έχει πει, ο οποίος ( μάρτυρας Τσιμόγιαννης ) τραυματίστηκε σοβαρότερα από τον αστυνομικό Ανανία – μιλάει πρώτα για τον αστυνομικό Ανανία που ήταν αυτός με τον σκύλο, που είχε την ευθύνη να ψάξει με τον εκπαιδευμένο σκύλο για εκρηκτικό μηχανισμό στο στενό που έμενε ο Βουλγαράκης.

Αφού μιλάει γι’ αυτόν, μιλάει για τον Τσιμόγιαννη ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρότερα και σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά που προσκόμισε και ήταν αρκετά σοβαρά.

Εάν θυμάστε καλά ο κ. Τσιμόγιαννης ήταν σε μεγαλύτερη απόσταση από τον μηχανισμό απ’ ότι ήταν ο κ. Ανανίας.

Ο οποίος Ανανίας ήταν αστυνομικός του ΤΕΕΜ και ο οποίος είχε κάθε συμφέρον να μας πει διάφορα, ότι κινδύνεψα να σκοτωθώ, θα με τρώγανε κλπ.

Ο αστυνομικός εδώ φαίνεται ότι είναι πολύ πιο ήπιος από τον πολίτη. Προσέξτε να δείτε.

Είπε ο Ανανίας ότι αν θέλανε να με σκοτώσουν θα με αφήνανε να προχωρήσω προς τον μηχανισμό θα πατάγανε το κουμπί και θα ανατιναζόμουνα.

Ο άνθρωπος είπε έπεσα κάτω, είχα έναν βόμβο στα αυτιά και τελείωσε.

Ο Τσιμόγιαννης που ήταν πιο μακριά από την βόμβα, από το βεληνεκές και το ξέρει ο Λιόγας αυτό, εμφανίζει ότι τραυματίστηκε σοβαρότερα.

Μας πώς είναι δυνατόν σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής ένας που είναι μακρύτερα από τον μηχανισμό, μακρύτερα από το βεληνεκές, να τραυματίζεται σοβαρότερα από αυτόν που είναι πιο κοντά όπως είναι ο Ανανίας, ο αστυνομικός του ΤΕΕΜ; Είναι προφανές ότι είναι ψευδής ο ισχυρισμός, μόνο και μόνο για να μας επιρρίψει κίνδυνο κατά πολιτών.

Και εμείς είχαμε πει ότι την ενέργεια δεν την κάναμε ούτε για να φάμε έναν απλό αστυνομικό όπως τον Ανανία, έγινε για τον Βουλγαράκη. Δεν έγινε για τον τυχαίο Ανανία, τον αστυνομικό του ΤΕΕΜ.

Και για αυτό ακυρώθηκε σε μια χρονική στιγμή έτσι ώστε να μην κινδυνέψει κανείς.

Και εδώ εμφανίζεται κάποιος ο οποίος στα 30 μέτρα, και στα 50 ότι έπαθε σοβαρότερα τραύματα από αυτόν που ήταν στα 20 μέτρα. Αυτό αντίκειται στους νόμους της φυσικής, είναι παραλογισμός.

Και λέει ( ο Λιόγας ) για τα ιατρικά πιστοποιητικά.

Μα ο άνθρωπος ήρθε εδώ πέρα με φτιαχτά πιστοποιητικά, χειραγώγησε τιν γιατρό ή του είπε φτιάξε αυτά μπας και πάρω καμιά αποζημίωση, ήταν προφανές ότι ο Τσιμόγιαννης έλεγε ψέματα αλλά αυτά ο εισαγγελικός λειτουργός ο οποίος κατά τα άλλα έχει το καθήκον να διερευνήσει την αποκατάσταση της αλήθειας και να διερευνήσει το τι έγινε, τα πραγματικά περιστατικά, τα εμφανίζει ως αλήθεια.

Αυτό όμως είναι ψέμα!

Όπως είπα για να αποδειχθεί ο κίνδυνος χρειάζεται να έρθουν οι μάρτυρες οι ίδιοι που να πουν  ότι εγώ κινδύνεψα σε μια ενέργεια.

Ο κ. Λιόγας για την αμερικάνικη πρεσβεία δεν ήθελε να έρθουν μάρτυρες στο πρώτο δικαστήριο, απέρριψε το αίτημά μας να έρθουν μάρτυρες. Έφερε 4 μάρτυρες οι οποίοι δεν ήταν την ημέρα της ενέργειας στις 12/1/2017.

Έφερε 4 μάρτυρες οι οποίοι ήταν τις προηγούμενες μέρες και τους έφερε μπας και αναγνωρίσουν κανέναν από μας, οι οποίοι είχαν καταθέσει είδα ένα ζευγαράκι απέναντι από την πρεσβεία, φωτογραφίζονταν, κάτι τέτοιο.

Και εμείς είχαμε πει ότι για να αποδειχθεί ότι υπάρχει κίνδυνος, πρέπει να φέρετε τους μάρτυρες που ήταν εκείνη την ημέρα, που ήταν αυτόπτες μάρτυρες, είτε τους αστυνομικούς που φύλαγαν την πρεσβεία, είτε τους 2 πολίτες σύμφωνα με το βούλευμα, τον Κουγιουμτζίδη που ήταν οδηγός λεωφορείου και τον Πιετρή που ήταν αρτοποιός και ήταν εκείνη την ώρα στην έκρηξη της ρουκέτας, να έρθουν να πούνε, ότι κινδύνεψαν, δεν κινδύνεψαν, δεν ξέρω.

Αρνήθηκε να έρθουν. Προσέξτε όμως τι λέει όταν αναφέρεται στην αμερικάνικη πρεσβεία, ενώ δεν έχει έρθει κανένας μάρτυρας αυτόπτης.

‘‘ Σύμφωνα με την κατηγορία 12/1/2007 και ώρα 5.58 πρωινή ώρα, μέλη του Επαναστατικού Αγώνα εκτόξευσαν με φορητό εκτοξευτή από την οδό Λαμψάκου κατά του κτιρίου της αμερικανικής πρεσβείας αντιαρματική ρουκέτα με ισχυρή εκρηκτική ύλη συνολικού μήκους 1 μέτρου και 6 εκατοστών και προκάλεσαν στο κτίριο από έκρηξη από την οποία προέκυψε κίνδυνος σε ξένα πράγματα, στα πέριξ της πρεσβείας κτίρια – αν είναι δυνατόν ένα άλλο πράγμα που αντίκειται στους νόμους της λογικής -, αλλά και κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων που είτε βρίσκονταν μέσα στο κτίριο της πρεσβείας, είτε έξω από αυτήν, είτε διέρχονταν από τη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας ’’.

Αυτό είναι το βιβλίο για την πρώτη δίκη έτσι όπως εμείς το απομαγνητοφωνήσαμε, δεν την έκανε την απομαγνητοφώνηση το δικαστήριο, το κράτος, την κάναμε εμείς.

Αυτά δεν υπάρχουν στα πρακτικά της πρώτης δίκης.

Διαβάζω επακριβώς ένα μικρό κομμάτι τι είπε ο εισαγγελέας αυτός όταν απέρριψε το να έρθουν αυτόπτες μάρτυρες για την συγκεκριμένη ενέργεια, για την πρεσβεία των ΗΠΑ.

‘‘ Κατ’ αρχάς κ. πρόεδρε, τους μάρτυρες που πρότεινα ,είναι επακριβώς η απομαγνητοφώνηση,  για την υπόθεση, για την συγκεκριμένη ενέργεια, τους πρότεινα χωρίς να έχω την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να προσθέσουν κάτι.

Απλώς τους κάλεσα επειδή δεν είχε κληθεί κανένας. Ούτε βέβαια, κατά την γνώμη μου, προσέξτε εδώ, μπορεί να προκύψει κάτι από κάποιους από τους πολλούς μάρτυρες, πάνω από100 που έχουν εξεταστεί και δεν έχουν κληθεί μέχρι τώρα από το δικαστήριό σας.

Τις έχω διαβάσει τις καταθέσεις τους, δεν λένε τίποτα. Αυτά που έπρεπε παρ’ όλα αυτά, κατά την γνώμη μου, να προκύψουν για την συγκεκριμένη ενέργεια, έχω την γνώμη ότι έχουν ήδη προκύψει.

Συγκεκριμένα προέκυψε κατά την γνώμη μου, το σημείο απ’ όπου εκτοξεύτηκε η ρουκέτα,, το είδος της ρουκέτας που εκτοξεύτηκε, το σημείο του κτιρίου στο οποίο προσέκρουσε η ρουκέτα. Προέκυψαν οι προκληθείσες ζημιές στο κτίριο. Προέκυψαν οι λόγοι για τους οποίους οι ζημιές αυτές είναι ενός βαθμού και δεν είναι κάποιου άλλου βαθμού.

Και όλα αυτά δεν προέκυψαν από καταθέσεις μαρτύρων, προέκυψαν από εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης που υπάρχουν στο φάκελο της πρεσβείας και απαντούν σε αυτά τα ερωτήματα. Δεν έχω κάποιο λόγο  να μην έρθουν αυτοί οι μάρτυρες αλλά δεν θα προσθέσουν τίποτα.

Επιμένω και προηγουμένως που επέμεναν οι κ. κατηγορούμενοι να έρθουν κάποιοι μάρτυρες, ήρθαν δεν ξέρω, διαφώτισαν κατά την γνώμη σας το δικαστήριο περισσότερο;

Δηλαδή δεν θέλω εδώ να καλούνται μάρτυρες για να εξεταστούν όντας εκ προοιμίου βέβαιο ότι δεν πρόκειται να προσθέσουν κάτι στην υπόθεση. Έχω την γνώμη ότι δεν είναι απαραίτητο. Σας λέω ότι τους 4 που πρότεινα να καλεστούν, τους κάλεσα ‘‘ για τα μάτια, μην κοροϊδευόμαστε ’’.

Εδώ προσέξτε, δεν λέει μόνο για την πρεσβεία, λέει για όλες τις ενέργειες, ότι ήρθαν πάνω από 100 λέει, προσέθεσαν τίποτα λέει, δεν αναγνώρισαν κανέναν ούτε προσέθεσαν κάτι παραπάνω για τις υποθέσεις αυτές.

Όσον αφορά για την επίθεση στην πρεσβεία παρακάτω λέει  ( στην αγόρευση ), η κατηγορία είναι προφανώς κατά την γνώμη μου βάσιμη και δεν έχω να προσθέσω τίποτα.

Δηλαδή μας κατακυρώνει μια ενέργεια για κίνδυνο κατά πολιτών, κατά ανθρώπων με βάση τα εργαστηριακά στοιχεία, αυτά που λέει, η πραγματογνωμοσύνη, που έλεγε τι ήταν η ρουκέτα, πόσο μήκος είχε, τι διαστάσεις είχε, και τι ζημιές.

Δηλαδή μας καταλογίζει το κατηγορητήριο χωρίς στην πραγματικότητα ούτε μάρτυρες να φέρνει, για να πουν ότι εγώ κινδύνεψα, πέρασε ξυστά η ρουκέτα πάνω από το κεφάλι μας, δεν πέρασε σε μακρινή απόσταση και το λέει, ότι λέει η κατηγορία, αυτό είναι.

Με βάση τα στοιχεία των εγκληματολογικών εργαστηρίων!

Αυτό είναι σοβαρή αποδεικτική διαδικασία δηλαδή; Υποτίθεται ότι ένας εισαγγελικός λειτουργός και ένας δικαστής αυτό κάνει, να αποδείξει ποια είναι η αλήθεια. Δεν το κάνει αυτό.

Και το ίδιο θα κάνετε και εσείς. Ακριβώς το ίδιο πράγμα θα κάνετε και εσείς.

Είμαι περίεργος τι θα πει ο κ. εισαγγελέας. Γιατί για την συγκεκριμένη ενέργεια ήρθαν οι μάρτυρες, εσείς τους φέρατε. Κατόπιν αιτήσεώς μας τους φέρατε.

Τι είπαν οι μάρτυρες που διαψεύδουν τον κ. Λιόγα;

Ήρθε ο Γκολφινόπουλος, ο Ταβουλάρης, η Σαββίδου Ευτυχία, ο Τζιαναβερλής, οι αστυνομικοί που φυλάσσουν την πρεσβεία.

Τους ρωτήσαμε εμείς οι κατηγορούμενοι: Κινδυνέψατε  κ. μάρτυρα; Όχι είπανε.

Ήταν η στόχευση στα φυλάκια, στις σκοπιές; Όχι είπανε, ήτανε ψηλά στο κτίριο, δεν κινδύνεψαν.

Βέβαια μπορεί να τρομοκρατήθηκαν, όπως είπε και ο πολίτης το έβαλαν λίγο στα πόδια, για κάποια λεπτά.

Ήρθε ο πολίτης, ο κ. Πιετρής, αρτοποιός, σταθμευμένος με το αυτοκίνητό του στο φανάρι Πέτρου Κόκκαλη και Βασιλίσσης Σοφίας.Τι είπε ο άνθρωπος; Τον ρωτήσαμε ευθαρσώς.

Αυτά θα έπρεπε να τα ρωτάτε εσείς, όχι εμείς.

 Αλλά εμείς ξέραμε ότι δεν κινδύνεψε κανείς. Ούτε και οι αστυνομικοί δεν κινδύνευαν, οι εχθροί μας.

Γιατί ο Λιόγας λέει ότι και αυτός που διέρχονταν από τη Βασιλίσσης Σοφίας κινδυνεύανε, υπήρχε κίνδυνος και για αυτούς που ήταν στα παρακείμενα κτίρια.

Του λέμε του κ. Πιετρή: Κινδυνέψατε κ. Πιετρή; Όχι λέει ο άνθρωπος.

Και του κάνουμε και μια άλλη ερώτηση που δεν άρεσε στον κ. εισαγγελέα, στον κ. Πούλιο.

Θεωρούσατε ότι η ενέργεια αυτή στρεφόταν κατά του ελληνικού λαού.

Όχι, είπε πάλι ο κ. Πιετρής.

Αυτά διαψεύδουν τον κ. Λιόγα ότι υπήρξε κίνδυνος. Ούτε καν για τους αστυνομικούς. Ούτε καν για τους αστυνομικούς που φυλάσσουν το κτίριο, δεν υπήρξε κίνδυνος.

Κινδύνεψε κάποιος; Ναι, να το πω κινδυνέψανε κάποιοι. Αυτοί που ήταν μέσα, ναι. Αυτός που ήταν (μέσα) ο Αμερικανός πεζοναύτης, υπεύθυνος ασφαλείας, ναι, κινδύνεψε.

Αυτόν όμως αρνηθήκατε να τον φέρετε εδώ πέρα. Όπως και στο πρώτο δικαστήριο γιατί εδώ θα αποδεικνύονταν  ότι θα μας δικάζατε για τον Αμερικανό πεζοναύτη τον οποίο βέβαια εσείς δεν μπορείτε να τον φέρετε, δεν έχετε δικαίωμα να τον φέρετε γιατί είναι το πραγματικό αφεντικό του κράτους σας.

Δεν έχετε δικαίωμα να φέρετε ούτε τον πρέσβη ούτε τον Αμερικανό πεζοναύτη που ήταν ο μοναδικός που κινδύνεψε από αυτή την ενέργεια.

Δεν κινδύνεψαν ούτε οι αστυνομικοί, ούτε ο πολίτης ο Πιετρής που ήρθε εδώ πέρα.

Και αυτά που λέει ο Λιόγας είναι απλά ψέματα για να μας κατακυρώσει την κατηγορία για κίνδυνο κατά πολιτών.

Πάμε τώρα στην απλή και ψυχική συνδρομή.

Αφού  έψαξε ο κ. Λιόγας, ‘‘ διευθυντές ‘’ δεν είμαστε, άρα ηθική αυτουργία δεν μπορεί να μπει, από πουθενά από τη διαδικασία δεν προέκυψε φυσική αυτουργία, έπρεπε να σπάσει το κεφάλι του να βρει μια φόρμουλα να μας καταδικάσει για τις 16 ενέργειες.

Διεύθυνση δεν υπάρχει, ηθική αυτουργία δεν υπάρχει, φυσική αυτουργία δεν υπάρχει, ούτε συναυτουργία, οπότε το μοναδικό όπως λέει μου έμενε είναι η απλή συνέργεια και η ψυχική συνδρομή.

Στην σελίδα 1085 των πρακτικών υπάρχει ένα απόσπασμα από ένα δικαστήριο του ΕΛΑ.

Αναφέρεται στην ψυχική συνέργεια.

Πρόκειται για εφετείο του ΕΛΑ το 2005. Στο πρώτο δικαστήριο αυτής της οργάνωσης που τελείωσε τον Οκτώβριο του 2004 καταδικάστηκαν 4 άτομα – ένα απ’ αυτά είχε αναλάβει την ευθύνη για την συμμετοχή του στην οργάνωση -, καταδικάστηκαν για όλες τις ενέργειες από 1983 – την εικοσαετία δηλαδή λόγω παραγραφής – για όλες που ήταν εκατοντάδες ενέργειες, καταδικάστηκαν σε 1100 και κάτι χρόνια ο καθένας με βάση την απλή συνέργεια και ψυχική συνδρομή.

Το εφετείο  που γίνεται 1 χρόνο μετά  το απορρίπτει αυτό και τους αθωώνει.

Λέει: ‘‘ Δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί στον κατηγορούμενο – γι’ αυτόν που αποδέχθηκε τουλάχιστον την ευθύνη -, ουδεμία μορφή συμμετοχής σε ένδικες πράξεις ούτε αυτή του απλού συνεργού αφού δεν αποδείχθηκαν ότι με την θέση του στην οργάνωση παρήσχε οποιαδήποτε ψυχική συνδρομή στους απλούς αυτουργούς των ως άνω πράξεων. Η απλή μονομερής γνώση των πράξεων των αγνώστων δραστών ή ακόμα και η επιδοκιμασία τους χωρίς συμβολή ή που να ενισχύει αντικειμενικά την διάπραξη του εγκλήματος  δεν αρκεί για την θεμελίωση της απλής συνέργειας και της απλής συνδρομής’’.

Αυτό ούτε στο δικό μας δικαστήριο δεν αποδείχθηκε πουθενά, η ψυχική συνδρομή.

Αυτά που λέει ο κ. Λιόγας είναι απλώς εικασίες, εικασίες και υποθέσεις.

Από όλη την διαδικασία εδώ πέρα δεν αποδείχθηκε καμία ψυχική συνδρομή.

Θα μπορούσε κάλλιστα να το υποθέτει. Είναι όμως αυτό αρκετό, από μια εικασία να καταδικάζετε τους κατηγορουμένους, αυτούς που ανέλαβαν την ευθύνη για όλες τις ενέργειες;

Πού αποδείχθηκε ψυχική συνδρομή;

 Επειδή ο Λιόγας είπε και κάποια μαργαριτάρια σε σχέση με αυτό…  Είπε μια φράση μιλώντας για μένα για να αποδείξει την απλή συνέργεια και την ψυχική συνδρομή, για μένα είναι μια φράση μαργαριτάρι όντως.

Λέει στη σελίδα 1012, ‘‘ από την άλλη όμως μεριά δεν μπορώ καταρχάς να διανοηθώ τον Επαναστατικό  Αγώνα σε δράση και τον κατηγορούμενο Μαζιώτη να κοιμάται αμέριμνος στο σπίτι του ‘’.

Αυτή η φράση είναι μεγάλο μαργαριτάρι. Θα πρέπει να την διδάξουν στη νομική σχολή, στους υποψήφιους δικηγόρους και στη σχολή τη δικιά σας στη Θεσ/νίκη που έχετε εκεί μια σχολή δικαστών και εισαγγελέων.

Δηλαδή πάνω σε ποιά φράση βασίστηκε ο κ. εισαγγελέας του α΄ δικαστηρίου για να βγάλει απλή συνέργεια και ψυχική συνδρομή από την δικιά μου την μεριά.

Όμως κύριοι δικαστές, εγώ θα πω κάτι που δεν το έχω ξαναπεί γενικά, αλλά εγώ το διαψεύδω, για παράδειγμα όταν έγινε η συμπλοκή στη Δάφνη που ήταν το κρίσιμο σημείο στο οποίο σκοτώθηκε ένας σύντροφός μας ο Λάμπρος Φούντας και με αφορμή αυτό βρεθήκαμε μπροστά σας να εξηγούμε, ποιά, αυτά που εσείς πρέπει να αποδείξετε, εγώ δεν ήμουν στη Δάφνη για να γίνει η προπαρασκευαστική ενέργεια. Θα κάναμε κάποια επίθεση. Το είχαμε πει εξ’ αρχής. Δεν το έχουμε αρνηθεί αυτό το πράγμα.

Εγώ κοιμόμουν όντως όταν έγινε η συμπλοκή της  Δάφνης γιατί αν ήμουν εκεί ούτε στη Δάφνη θα πηγαίνανε γιατί ήταν λάθος το μέρος, γιατί έγιναν λάθη από τους συντρόφους για να γίνει η συμπλοκή και πολύ πιθανόν αν ήμουν εγώ οι δύο αστυνομικοί να μην έφευγαν σώοι και αβλαβείς.

Εγώ έχω αποδείξει ότι είμαι μάχιμος.

Έχω κάνει απαλλοτρίωση τράπεζας, την έχω παραδεχθεί, έχω αφοπλίσει αστυνομικό, τον έχω τραυματίσει, έχω συμπλακεί έξω από την τράπεζα με τον έτερο συνάδελφό του ο οποίος πυροβολεί με το ΜΡ5 και έχω φύγει σώος και αβλαβής.

Εγώ στη Δάφνη δεν ήμουν και κοιμόμουν. Γιατί αν δεν κοιμόμουν δεν θα ήμασταν εδώ να τα λέμε.

Αυτά λοιπόν όχι μόνο εικασίες,  είναι και ψέματα. Και αυτό αν θέλετε το πιστεύετε. Γιατί είναι η μοναδική φορά που λέω ότι σε ένα πράγμα δεν ήμουνα.

Όλη αυτή η αναφορά του Λιόγα στην απλή συνέργεια και στην ψυχική συνδρομή είναι εικασίες.

Λέει ότι συναποφασίζαμε όλοι. Λέει ότι οι τρείς γράφαμε τις προκηρύξεις.

Λέει ότι δεν γνωρίζονταν όλα τα άτομα μεταξύ τους.

Από πού προκύπτει αυτό το πράγμα; Προέκυψε από την διαδικασία, είπε κανείς ποιά ήταν η δομή της οργάνωσης πέρα από ότι δεν έχουμε ιεραρχία, πέρα από ότι δεν έχουμε διευθυντές και ότι όλοι είμαστε ισότιμοι;

Είπε κανείς, προέκυψε από αυτή τη διαδικασία αυτή την πολύμηνη ποιοί γράφουν τις προκηρύξεις, και πώς γίνεται ο τρόπος συναπόφασης;

Αυτό δεν προκύπτει πουθενά.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:

Συγνώμη που σας διακόπτω, απλά να σας πω ότι από τη στιγμή που γίνεται τυπικά δεκτή η έφεσή σας, η πρωτόδική απόφαση είναι σαν να μην υπάρχει, ατονεί.  Όλα αυτά θα έχουν σημασία να τα πείτε όταν ακούσετε την πρόταση του εισαγγελέα.

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Θα τοποθετηθούμε και τότε, όταν ο κ. Πούλιος κάνει….

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:

Ματαιοπονούμε αυτή τη στιγμή…

 

ΡΟΥΠΑ:

Να κάνω μια παρένθεση. Εγώ πρότεινα να διαβαστεί ( η αγόρευση του εισαγγελέα του πρωτοβάθμιου  δικαστηρίου ) που είπε και ο Μαζιώτης πριν με την έννοια ότι είναι ένα σδαιρικό σκεπτικό το οποίο δεν το έχουμε στην απόφαση. Με βάση αυτό το σκεπτικό καθορίστηκε η έφεση και το δικαστήριο τώρα..Εγώ ειλικρινά μιλώντας, αν ήμουνα στη θέση σας, θα τον μελετούσα τον κ. Λιόγα με βάση αυτό το σκεπτικό.

Δεν πιστεύω ότι κάποιος από εσάς δεν θα κάτσει να διαβάσει τι έλεγε ο εισαγγελέας που είχε το μόνο σφαιρικό σκεπτικό στην προηγούμενη διαδικασία να δούμε με ποιο σκεπτικό αποφάνθηκε για τις προτάσεις του.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:

Από τη στιγμή που δεν έχει γίνει τυπικά δεκτή η έφεσή σας ατονεί η πρωτόδική απόφαση.

 

ΡΟΥΠΑ:

Μα το θέμα είναι να μιλάμε επί της ουσίας, όχι επί του τυπικού.

 

ΠΕΟΕΔΡΟΣ:

Όλα αυτά που λέει ο κ. Μαζιώτης θα έχουν σημασία να τα πει όταν θα ακούσει την πρόταση του κ. εισαγγελέα.

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Θα τα επαναλάβει ο κ. Πούλιος κ. Πρόεδρε.

 

ΡΟΥΠΑ:

Επί της ουσίας θα ληφθεί υπ’ όψιν σας. Γιατί εγώ πιστεύω ότι αυτή είναι η πιο σοβαρή τοποθέτηση από το προηγούμενο δικαστήριο.

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Κ. Πρόεδρε τυπικά έχετε δίκιο, αλλά εάν γίνονταν όλα τα πράγματα με το τυπικό γράμμα του νόμου πιθανόν να μην ήμασταν εδώ πέρα ή να είχαμε βγει από τη φυλακή. Γενικά στη ζωή δεν ισχύουν οι τύποι, ισχύει η ουσία. Και η ουσία διαφοροποιείται από τους τύπους.

Δεν νομίζω ότι δεν ισχύει η ουσία, ίσα- ίσα.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:

Δεν λέω αυτό, αλλά θα έχει μεγαλύτερη σημασία αν λέγατε αυτά και ακόμα περισσότερα αν ακούγατε την αγόρευση του κ. εισαγγελέα ( στο εφετείο ).

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Θα ξανατοποθετηθούμε.

 

ΡΟΥΠΑ:

Δεν θα τελειώσει ο διάλογος εδώ.

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Θυμάστε τι σας είπα για την πρεσβεία; Εσείς τους φέρατε τους μάρτυρες.

Από αυτά που είδα, από τις ερωτήσεις που έκανε και ο κ. εισαγγελέας ( κ. Πούλιος ) και κάποιοι από την σύνθεση του δικαστηρίου που από το πουθενά προσπαθούν να βάλουν κίνδυνο εκεί που δεν υπάρχει, εγώ πιστεύω ότι την ίδια εκτίμηση θα έχετε και εσείς.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ:

Θα προχωρήσουμε και μετά θα πείτε όλα αυτά και άλλα. Ωραία τα είπατε….

 

ΜΑΖΙΩΤΗΣ:

Θεωρώ ότι οι προτάσεις του κ. εισαγγελέα που το πρώτο δικαστήριο τις έκανε δεκτές σε σχέση με την

απλή συνέργεια και την ψυχική συνδρομή, ότι έγιναν με βάση εικασίες και εκτιμήσεις που είναι αυθαίρετες και ότι στην πραγματικότητα ο λόγος – και το έχω ξαναπεί – για τις οποίες βρήκε το πρώτο δικαστήριο την φόρμουλα – μην κατηγορούμε εσάς για την ώρα -, της απλής συνέργειας και  της ψυχικής συνδρομής για να μας καταδικάσετε για τις 16 ενέργειες, δεν ήταν από τα στοιχεία της δικογραφίας ούτε από τα στοιχεία που προέκυψαν από την διαδικασία.

Ήταν γιατί εμείς υπερασπιστήκαμε τις ενέργειες. Ήταν δηλαδή πολιτικοί λόγοι και πολιτική σκοπιμότητα.

Αυτός ήταν ό λόγος που καταδικαστήκαμε για τις 16 ενέργειες με την ψυχική συνδρομή.

Δεν μπορούσε να ξέρει κανένας από το δικαστήριο, ούτε και σεις πως συναποφασίστηκε μια ενέργεια και όχι μία αλλά πολλές, ποιοι γράφουν τις προκηρύξεις, πως συζητήθηκαν οι προκηρύξεις.

Αυτά δεν μπορείτε να τα ξέρετε γιατί θα έπρεπε εμείς να δώσουμε στοιχεία.

Τη στιγμή που δεν δίνουμε στοιχεία πέρα από το ότι δεν υπάρχει διεύθυνση και ιεραρχία και το δικαστήριο το αποδέχθηκε αυτό, οτιδήποτε άλλο είναι εικασία και είναι αυθαίρετο ακόμα και νομικά να καταδικαστούμε με βάση την απλή συνέργεια και την ψυχική συνδρομή.

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ( απευθυνόμενος στην Ρούπα ):

Σας ευχαριστώ. Καλυφθήκατε κ. Ρούπα;

 

ΡΟΥΠΑ: Όχι.

 

Posted in Eφετείο Ε.Α, Νίκος Μαζιώτης, Πόλα Ρούπα | Leave a comment

[Αθήνα] Για τις καταστροφές στην Ερμού

 

https://athens.indymedia.org/post/1576209/

 

από @

18/07/2017 1:06 μμ.

 

μια πολιτική τοποθέτηση και ανάληψη ευθύνης

Την Δευτέρα 17 Ιουλίου και μόλις 4 ώρες από την απόφαση του Εφετείου για συνέχιση της κράτησης Ηριαννας και Περικλή καλέστηκε άμεση συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Μοναστηράκι.

Υπήρξε προσέλευση τουλάχιστον 800 συντρόφων από το φάσμα του Α/Α κινήματος και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς εντός μόλις 3 ωρών για στόμα με στόμα προπαγάνδιση της συγκέντρωσης.

Παράλληλα με την διαδρομή της πορείας προς το Σύνταγμα, υπήρξε η επιλογή από κομμάτια του κόσμου για παράλληλη επίθεση στα καταστήματα της Ερμού. Η επιλογή πλαισιώθηκε μαζικά, όχι μόνα στον αριθμό των ατόμων που συμμετείχαν στην δράση αυτη καθαυτή, όσο και στη ομοθυμία των συμμετεχόντων της πορείας οτι αυτές οι καταστροφές ήταν μια πράξη δικαιολογημένη και υπερασπίσιμη.

Δεν είναι δυσκολο να φανταστεί κανείς οτι τα μίντια θα βιαστούν νααπονοηματοδοτησουν αυτές τις πράξεις σαν κινήσεις “τυφλές”, “ωμής βίας” και στην τελική χωρίς κάποια διαλεκτική με τον “τελικό σκοπό”, την απελευθέρωση δηλαδή την Ηριάννας και του Περικλη.

Τα μίντια, ιδιαίτερα μπροστά στο κοινωνικό ρεύμα που χτίζεται για την απελευθέρωση Η/Π, θα κουνήσουν ξανά το δάκτυλο και θα υποδείξουν τον “σωστό διαδηλωτή”, τον “σωστό κινηματία”. Αυτόν ο οποίος οφείλει να δεχτεί τις αποφασεις του δικαστηρίου με σύνεση, με ψυχραιμία. Αυτόν που μπορεί να βγάζει ψηφίσματα, να μαζεύει υπογραφές, αλλά μέχρι εκεί.

Οι καταστροφές στην Ερμού ήταν μια δήλωση.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Το κίνημα έχει δυνατότητες να προπαγανδίζει, να οικοδομεί κοινωνικές συμμαχίες, να διεκδικεί το δίκιο του και μέσω των διαφόρων κοινωνικών ταυτοτήτων και εξειδικεύσεων που το απαρτίζουν (βιολόγοι, αθλητές, μουσικοί, κερδκίδες, νεολαίοι κ.α.).

Έχει όμως και την δυνατότητα να δαγκώνει.

Με απόλυτη προσοχή στα λεπτά όρια μεταξύ μαχητικότητας και αυτο-αναφορικού μαχητισμού, η σύγκρουση με το κράτος και τις εξουσίες του έχει και υλικές κατευθύνσεις. Ο αγώνας απέναντι σε μηχανισμούς με πραγματική υλική εξουσία, που με μία υπογραφή σε κλειδώνουν φυλακή, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμείνει σε ένα επίπεδο αντιπαράθεσης επιχειρημάτων, ουσιαστικά σε έναν διάλογο κουφών.  Πλέον πρέπει να γίνει κατανοητό προς κάθε κατεύθυνση πως κάθε ώρα, κάθε μέρα που η Ηριάννα και ο Περικλης βρίσκονται φυλακή θα είναι ημέρα ασύμετρου κόστους.

Αλήθεια υπάρχει καμία αυταπάτη οτι με 2 ανθρώπους φυλακή για τις κοινωνικές τους σχέσεις, η τουριστική βιομηχανία της Αθήνας θα συνεχίσει να δουλεύει κανονικά ?

Ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει

 

Υ.Γ. Δεν παλεύουμε μόνο για την Ηριάννα σαν άτομο αλλά για την “Ηριάννα” σαν παράγωγο των διωκτικών μηχανισμών

Το ζήτημα των διώξεων κοινωνικών σχέσων οφείλει να είναι για το κίνημα ενα ζήτημα υπαρξιακής σημασιάς. Οφείλουμε να μπούμε στον αγώνα δυναμικά όχι απλά για την Ηριάννα αλλά για να βάλουμε φρένο στον μηχανισμό που παράγει και θα συνεχίσει να παράγει “Ηριάννες”. Έτσι η πολιτική στοχοθεσία μας, οφείλει να ξεφεύγει από την υπεράσπιση απλά και μόνο της μεμονωμένης υπόθεσης και να βάζει παράλληλα και κεντρικα ζητήματα . Να μιλήσουμε για τον Τρομονόμο, τις πολιτικές και τους πολιτικούς που τον στηρίζουν

συμμετέχοντες/χουσες στα γεγονότα της Ερμού

 

 

Posted in ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΚΛΗΣ | Leave a comment